Czy chrześcijaństwo i Jezusa można krytykować?

Jeśli chodzi o taki narcyzm kapłanów, no bo on prowadził takie życie takiego wędrownego guru, takiego Piotrusia Pana, sponsorowanego przez kobiety, dość zamożną grupę uczniów, którzy zostawiali dla niego wszystko, szli za nim i wiesz, on nie miał pojęcia o normalnym życiu, żył jakąś swoją po prostu ideą, ale my tak Jezusa nie postrzegamy, my go postrzegamy jako Postać albo obdarzoną jakąś estymą, albo jako kogoś, kto jest kompletnie niezrozumiały i każda próba przyglądnięcia się tej postaci z trochę innej perspektywy, młodego mężczyzny, o którego życiu nic nie wiemy poza tym, że głosił ideę zbawienia, a w konsekwencji też poniósł śmierć zgodnie z poleceniem swojego ojca, niewiele wiemy.

Co on wiedział w ogóle o problemach zwykłych ludzi? Bo dla mnie to jest postać podobna do współczesnych księży. Taki Piotruś Pan, który wędruje ze swoją trupą, z kobietami, które go utrzymują, które włosami wycierają mu stopy, namaszczają jakimś drogocennym olejkiem. Ja przypomnę, że niewolnicy byli też na podorędziu właśnie panów, którzy swoje otłuszczone ręce po zjedzeniu jakiegoś mięsa mogli wytrzeć w ich włosy. O tym się nie mówi, natomiast spójrzmy na Jezusa właśnie w ten sposób. A propos kobiet i tej burzy, która w Polsce co jakiś czas wraca, więc aktualnie sprawa tabetki Dzień Po, która pewnie będzie za chwilę, albo już jest, jeżeli ten program jest emitowany, zawetowana przez Andrzeja Dudę.