Miko Marczyk - rajdowy mistrz Europy. Audycja Wojciecha Zawioły

No i wsiadając do gokarda było to dla mnie dość jasne, że mam taką bazową predyspozycję, dobre czucie mięśni głębokich, wiedziałem mniej więcej jak tym gokardem... Mięśnie głębokie, co to są mięśnie głębokie? Wsiadałem do gokarda i czułem co się z nim dzieje, nie musząc trenować nadmiernie dużo. Więc wiedziałem, że jak nałożę pracę na to, co wychodzi mi w miarę dobrze, a na dodatek mnie interesuje, to po pierwsze będzie mnie interesowało coraz bardziej, bo będzie to dobrze wychodziło, a po drugie prawdopodobnie nie będę musiał szukać pracy jako takiej, bo będę robił to na wysokim poziomie. No i tak trochę z takiej świadomej analizy piętnastolatka trafiłem do rally sprintów, potem do rajdów okręgowych, do mistrzostw Polski i do mistrzostw Europy. Czyli ty chciałeś być po prostu sportowcem? Myślę, że sport mnie interesował i bardzo pasjonował.

Jeżeli chodzi o sporty, które uprawiałem oczywiście amatorsko i na poziomie początkującym, ale sporo grałem w tenisa, jeździłem też na nartach, co dość dobrze mi wychodziło. Natomiast jestem z Łodzi, więc jeździłem 2-3 tygodnie w roku i to trochę było prawdopodobnie za mało, żeby rozwinąć tą predyspozycję. Zdarzało mi się też jeździć na rowerze, tak downhillowo, freeride'owo jako nastolatek i w momencie, gdy wsiadłem do gokarta, to myślę, że znalazłem to swoje miejsce, bo bardzo się interesowałem motoryzacją, więc to było połączenie sportu i motoryzacji. Późno wsiadłeś do tego gokarta. No bo to była świadoma decyzja nastolatka, który próbował różnych rzeczy. To nie było wynikające z tego, że mój tata był kierowcą, sportowcem bądź mama, tylko po prostu podczas poszukiwań różnych rzeczy jako nastolatek trafiłem wspólnie z moim bratem i jego kolegami na tor gokartowy.