Koszmarna stodoła | Podcast kryminalny

Podczas jednej z takich rutynowych rozmów ich uwagę zwróciło dziwne zachowanie 57-letniego mężczyzny. James Worley, bo tak też ten mężczyzna się nazywał, od samego początku był wyraźnie zdenerwowany. Oznajmił również policjantom, i tu cytuję, że nie jest tutaj, aby zabijać panienki. Ponadto stwierdził, że na drodze nr 6 zepsuł mu się ostatnio motocykl i że zgubił tam kilka swoich rzeczy, w tym okulary, kask i śrubokręt. W taki właśnie sposób mężczyzna sam przyznał się do tego, że rzeczy znalezione na miejscu zdarzenia należą do niego. Miał on także zadrapania na ramionach i siniaki na nogach.

Wzbudził więc spore podejrzenia policjantów. Mężczyzna był wcześniej karany. W 1990 roku został skazany za porwanie 26-letniej Robin Gardner. Kobieta, co ciekawe, jechała na rowerze, gdy Worley celowo ją potrącił i próbował ją uprowadzić. Robin na szczęście udało się uciec, lecz szczegóły tej sprawy i zniknięcia Siery wydawały się być zatrważająco podobne. Gdy podejrzany nie siedział w więzieniu, chwytał się różnych prac. Od czternastego roku życia sprzedawał też marihuanę. W szkole nie radził sobie najlepiej, jego oceny były znacznie poniżej przeciętnej.

Bazując na wszystkich zebranych informacjach, rozmowie z Worleyem oraz wstępnym przeszukaniu jego domu, policjantom szybko udało się uzyskać oficjalny nakaz przeszukania całej jego posiadłości. Mężczyzna mieszkał razem z matką, którą się opiekował. Na terenie jego działki znajdował się dom oraz kilka sporych szop. Wewnątrz domu nie znaleziono jednak nic, co odbiegałoby od normy. Natomiast w jednej z szop, gdzie znajdowały się głównie belesiana, śledczy z biegiem czasu dokonywali coraz bardziej przerażających odkryć. Najpierw natrafili na ukrytą w sianie skrzynię, gdzie w starannie posegregowanych i opisanych woreczkach znajdowała się damska bielizna i ubrania.

Policja kontynuowała zatem poszukiwania, tym razem na terenie działki Worleya, także z użyciem psów tropiących. Badania wkrótce potwierdziły, że DNA zaginionej znajduje się na odkrytym w szopie fragmencie taśmy klejącej oraz nadmuchanym materacu. Policjanci zdobyli zatem dowody na to, że Sierra tam przebywała. W rezultacie Worley został aresztowany. Mężczyzna utrzymywał, że jest niewinny, nie był też skory do współpracy. Twierdził, że nie znał dwudziestolatki i nigdy jej nie spotkał. Tego samego dnia, w którym dokonano aresztowania, czyli 22 lipca, w okolicy drogi hrabstwa nr 7 znaleziono ciało Siery.

Spowodował to właśnie ten plastikowy przedmiot tkwiący w jej ustach. Ten obiekt sprawca wcisnął tam z taką siłą, że złamał dziewczynie ząb. Sierra nie została zgwałcona. Rodzina dziewczyny nie mogła uwierzyć, że za jej zaginięciem stoi ktoś, kto mieszkał tak niedaleko nich. Proces rozpoczął się w marcu 2018 roku. Worley w sądzie był bardzo spokojny i cichy. Siedział ze spuszczoną głową. Zdaniem matki Siery zachowywał się bardziej jak ofiara, jakby to jemu trzeba było współczuć, że znalazł się w takim położeniu. Prokurator podkreślał, że dowody na winę oskarżonego są niepodważalne.

Po pierwsze DNA ofiary na rzeczach znalezionych w jego szopie. Po drugie dane z sieci komórkowej Worleya wskazywały, że 19 lipca przebywał on dwie godziny w miejscu, gdzie odnaleziono rower dziewczyny. Także historia odwiedzanych stron w jego przeglądarce ukazywała, że mężczyzna regularnie przeglądał witryny dla dorosłych. Szukał też fraz związanych z nastolatkami, uwięzieniem, bezradnością i zmuszaniem. W dzień zaginięcia Siery mężczyzna przez większość dnia oglądał filmy przeznaczone dla osób pełnoletnich i potem prawdopodobnie wybrał się na przejażdżkę swoim motocyklem.

Wtedy zobaczył Sierę. Zdaniem oskarżyciela podejrzany postanowił wówczas zaatakować i zepchnął dziewczynę z drogi. Następnie zaczął ją ścigać przez pole kukurydzy i w pewnym momencie uderzył ją w głowę swoim kaskiem, skutkiem czego 20-latka mogła stracić przytomność. Na kasku znaleziono ślady krwi Siery. Znajdowała się ona także na różowych figach zabezpieczonych w szopie Worleya. Oskarżony potem na polu kukurydzy czekał aż się ściemni, żeby móc przetransportować ofiarę na teren swojej posiadłości. W tym czasie zadzwonił do swojego brata. Oznajmił mu, że zepsuł mu się motor i jest w trakcie jego naprawy.

Spełniał on rolę Knebla, do zabawki był bowiem przywiązany sznurek, który oplatał głowę dziewczyny. Obiekt ten zablokował jej drogi oddechowe i odciął dopływ tlenu. Patolog była zdania, że obrażenia głowy Siery mogły powstać na skutek uderzenia kaskiem. Ponadto, skarżyciel wskazał, że kluczyk do kajdanek zabezpieczony w domu Worleya pasował do kajdanek znajdujących się na nadgarstkach Siery. Co więcej, jeden ze świadków, który zgłosił się na policję na początkowym etapie śledztwa, widział 19 lipca na drodze nr 6 przemieszczający się z dużą prędkością samochód. Zapisał nawet jego numery rejestracyjne.

Okazało się, że był to van Worleya. Na sali sądowej pojawiła się także Robin Gardner, czyli kobieta, która została zaatakowana przez oskarżonego 26 lat wcześniej. Do zdarzenia doszło w miasteczku White House w stanie Ohio. Świadek zeznała, że 4 lipca 1990 roku wybrała się na wycieczkę rowerową. Po pewnym czasie, gdy już miała zawracać i kierować się w stronę swojego domu, usłyszała nadjeżdżający samochód. Po chwili poczuła, że auto uderzyło w jej rower i kobieta wpadła do pobliskiego rowu. Kierowca wówczas wysiadł z samochodu i zapytał jej czy wszystko w porządku.

Następne co Robin pamięta to uderzenie w głowę. Potem napastnik przyłożył jej do gardła śrubokręt i kazał jej wsiąść do jego auta, grożąc, że w przeciwnym razie ją zabije. W środku próbował ją skuć, lecz kobieta zaczęła się szarpać i głośno krzyczeć. W tamtej chwili Robin zobaczyła nadjeżdżający motocykl. Jego pojawienie się zaskoczyło Worleya na tyle, że udało jej się uciec. Nieznajomy na motorze zawiózł Robin do domu, gdzie 26-latka zgłosiła ten incydent na policję. Co ciekawe, Worley czekał na funkcjonariuszy w tym samym miejscu, gdzie napadł na swoją niedoszłą ofiarę. Twierdził, że próbował zatrzymać kobietę siłą, bo próbowała uciec z miejsca wypadku.

Utrzymywał, że to ona spowodowała kolizję. Robin po spotkaniu Worleya na swojej drodze miała pękniętą czaszkę, wstrząśnienie mózgu oraz zadrapania jej siniaki. Ławnicy nie dali wiary tłumaczeniom podejrzanego. W rezultacie został uznany za winnego i skazany na od 4 do 10 lat więzienia. Uwolniono go jednak za dobre sprawowanie już po 3 latach. W 2000 roku mężczyzna znowu wylądował za kratkami. Tym razem za uprawę konopi i posiadanie broni. Na wolność wyszedł po 2 latach. Gdy w 2016 roku Robin Gardner dowiedziała się o tym, co przytrafiło się Sierze, to aż ją zemdliło i przeszedł ją dreszcz.

Postanowiła zgłosić się na policję i opowiedzieć, czy też przypomnieć swoją historię. Obrońca Worleya twierdził natomiast, że jego klient kupował damską bieliznę i ubrania, bo chciał założyć firmę zajmującą się produkcją filmów dla dorosłych. Dlatego również mężczyzna regularnie przeglądał strony 18+. Robił to, aby zebrać wszystkie potrzebne mu informacje i ocenić rynek. Szopa oraz znajdujące się tam łańcuchy także miały być zdaniem obrony, wykorzystane w ramach nowego biznesu oskarżonego. Jako świadek zeznawał znajomy Worleya, który przyznał, że oskarżony rzeczywiście wspominał mu, że ma w planach otworzyć taką działalność.

Pokazywał mu też damską bieliznę, a czasem obaj oglądali filmy dla dorosłych, gdy matka Worleya już spała. Strona obrony utrzymywała także, że rzeczy należące do oskarżonego Znalazły się na polu kukurydzy tylko dlatego, że mężczyzna naprawiał w tamtym miejscu swój motocykl i po prostu przypadkowo je tam zostawił. Adwokat podkreślał, że jego klient nie znał Sierra, a dowody wskazane przez prokuraturę nie są wystarczające do skazania. Ławnicy naradzali się jednak tylko 6 godzin. W rezultacie oskarżony został uznany za winnego. Podczas posiedzenia w sprawie wymiaru kary Worley postanowił zabrać głos.

James Worley ostatecznie został skazany na karę śmierci. Początkowo datę jego egzekucji wyznaczono na czerwiec 2019 roku, lecz została ona już dwa razy przesunięta. W 2021 roku Adwokat skazanego wniósł o przeprowadzenie nowego procesu, z uwagi na to, że poprzedni był w jego ocenie niesprawiedliwy. Na chwilę obecną wyrok powinien zostać wykonany 20 maja 2025 roku. Po zakończeniu tej sprawy, policjanci zaczęli się zastanawiać, czy Worley czasem nie jest odpowiedzialny także za inne morderstwa w okolicy. Ale mimo wielokrotnych przeszukań jego działki oraz pobliskich terenów, niczego mu nie udowodniono.

Bliscy Sierra założyli fundację, która zajmuje się organizacją kursów samoobrony dla lokalnej społeczności oraz zwiększeniem świadomości w zakresie bezpieczeństwa. Rodzice dziewczyny pozwali też Worleya w ramach postępowania cywilnego, żądając przeniesienia na nich własności jego domu i całej działki. Mężczyzna starał się temu zapobiec poprzez transfer swoich praw na fundusz, gdzie ustanowił się jedynym zarządcą. Rodzice Siery wygrali jednak tę sprawę, a później w pierwszej kolejności zdecydowali się zburzyć szopę, w której ich córka była przetrzymywana. Bliscy dziewczyny walczyli również o wprowadzenie zmian w prawie.