#76. Odwaga lidera

Cześć, to Aga Olszewska, a to jest mój podcast Lider na Dywaniku. W każdym odcinku zapraszam Cię do rozmowy o tematach, które często zamiatamy pod dywan, a które mają kluczowe znaczenie dla naszego rozwoju jako liderów. Dzisiaj kolejne nagranie na spontanie. Ponownie nie udało mi się dotrzeć do studia, w związku z tym postanowiłam nagrać odcinek 76 przedostatni pierwszego sezonu ponownie z mojej garderoby otoczona poduszkami mojej córki. Tak jak wspomniałam, jest to odcinek 76. Ostatni odcinek pierwszego sezonu. 77. Zostawiam na rozmowę z bardzo interesującym gościem.

Nie nagrałam odcinka poświęconego właśnie odwadze lidera, dlatego stwierdziłam, że przedostatni odcinek pierwszego sezonu będzie dobrym momentem na to, aby właśnie skupić się tylko i wyłącznie na odwadze, która jest również jedną z moich kluczowych wartości. Chciałabym zacząć od definicji odwagi, zanim pójdziemy dalej i zanim zaczniemy rozmawiać o odwadze w świecie lidera, bo odwaga odwadze nierówna. Jak wspomniałam wcześniej, jest to jedna z moich kluczowych wartości i też jak pracuję mentoringowo z liderami i zaczynamy tak naprawdę od fundamentu, a jeśli słuchałeś, słuchałaś poprzednich odcinków Mindset Lidera.

Co innego zupełnie oznaczać niż odwaga w życiu innej osoby. Dlatego chciałabym najpierw pochylić się nad tym, jak ja rozumiem odwagę, bo to też zdefiniuje tak naprawdę cały ten podcast i to, jak ja rozumiem tę odwagę i życie tą odwagą w świecie lidera. Dla mnie odwaga, mówiąc krótko, a za chwilę będzie trochę dłużej, to jest tak naprawdę odwaga do bycia sobą bez względu na to, w jakiej znajduje się sytuacji. Idąc głębiej, to jest odwaga właśnie do życia, zgodnie ze swoimi wartościami. To jest odwaga do wyrażania swoich opinii, nawet jeśli jestem jedyną osobą w pokoju odmiennej opinii. To jest odwaga do przyznawania się do błędu.

Bałam się, że wyjdzie, uwaga, że wyjdzie, że ja się nie nadaję, że ja nie mam potencjału na to. Odwaga lidera. Names mentioned. Podejmowania decyzji to było pytanie, które przeczytałam w jednej książce, a które brzmiało, co byś zrobiła, gdybyś się nie bała?

Ale odważnym jest ten, który sadza sobie ten strach na ramieniu i działa. Czyli odwaga oznacza działanie pomimo odczuwanego strachu czy też lęku. No a wielu liderów niestety, ale w swojej roli zawodowej inaczej definiuje tę odwagę i to niejednokrotnie. Obraca się przeciwko samym liderom i nie wpływa pozytywnie również na otoczenie lidera i na jego zespół, czy na jej zespół. Bardzo częstym takim błędem, który na przykład popełniają świeżo upieczeni liderzy Ja jestem liderem, to ja muszę tutaj pokazać, że to ja tutaj rządzę, że ja wszystko wiem, ja wszystko rozumiem, ja się niczego nie boję i ja tutaj teraz muszę pokazać się jako ten silny lider, ten silny, ten odważny, którego nic nie łamie, który się niczym nie przejmuje, który się niczym nie stresuje i broń się Panie Boże, który nie powie, że czegoś nie wie, no bo przecież po to zostałem wybrany, czy zostałam wybrana na lidera, no to ja już teraz wszystko mam wiedzieć.

Za przeproszeniem gówno prawda. To jest podstawowy błąd, klasyka. W ten sposób nikt nigdy nie zbudował autorytetu. Mało tego, w ten sposób najłatwiej jest ten autorytet sobie, bardzo wątły autorytet, no bo trudno mieć autorytet, kiedy się dopiero zaczyna. Mało kto buduje na takiej podstawie autorytet. Dużo łatwiej zbudować autorytet z odwagą mówiąc, słuchajcie, Jestem nowy, nowa w tej roli. Będę się teraz uczyć. Prawdopodobnie popełnię parę błędów, za co z góry od razu Was przepraszam. No ale jak mam się nauczyć? Nie mam tych doświadczeń jeszcze, więc po pierwsze, proszę Was o wyrozumiałość, po drugie, liczę naprawdę na Wasze wsparcie. No kuźwa, taki lider, to ja rozumiem, to już jest pierwsza, najlepsza decyzja, jaką świeżo upieczony lider może powiedzieć, może zrobić.

Z odwagą powiedzieć zespołowi, słuchajcie, ja nie mam jeszcze wiedzy, doświadczeń, mogę popełnić błędy, wybaczcie mi, ale będę się starać najlepiej jak potrafię, żeby być dobrym liderem. Kolejna rzecz, którą z przykrością na przykład przez lata obserwowałam, jeśli już przejdziemy do takich osób bardziej doświadczonych, doświadczonych liderów i naprawdę z dużą przykrością to obserwuję i widziałam takie sytuacje nie raz i nie dwa, to kiedy lider pokazuje tę odwagę, We współpracy ze swoim zespołem, czyli z odwagą mówię co myślę, z odwagą komunikuję moje zdanie, z odwagą i siłą narzucam swoje zdanie, z odwagą daję Ci feedback drogi pracowniku, z odwagą dyskutuję na spotkaniach i sprzeciwiam się i mówię, że mam inne zdanie na ten temat i z odwagą podejmuję trudne decyzje, a zespół ma je wykonywać.

I ten sam lider później jest na spotkaniu z osobami na różnorzędnych stanowiskach. I już nie jest tak odważny. I już siedzi cicho. I już nie wchodzi w dyskusję, nie wchodzi w polemiki. Nie mówi, że ma inne zdanie na dany temat, tylko przytakuje. I nie sprzeciwia się swojemu szefowi. Nie wchodzi w dyskusję z szefem, tylko grzecznie przytakuje. Czy to jest odważny lider? To jest lider, który nakłada maskę, która z prawdziwą, dojrzałą odwagą nie ma absolutnie nic wspólnego. Tutaj jestem dosyć radykalna. Ale ponieważ, tak jak powiedziałam, odwaga jest jedną z moich kluczowych wartości i wspomniałam wcześniej, jaka jest moja definicja odwagi, to dla mnie to nie jest odważny lider.

To jest lider, który maskuje niepewność, który maskuje swoje braki, który ma w sobie dużo strachu, ale nie chce się przyznać przed innymi, że go ma. Lider, który prawdziwie jest odważny i w taki dojrzały właśnie sposób, to jest lider, który potrafi przyznać się do niewiedzy, potrafi przyznać się do błędu, który potrafi stawiać jasne granice, ale nie tylko we własnym zespole, ale również z współpracownikami na tym samym poziomie, który również potrafi takie granice w sposób profesjonalny, ale jednak jednoznaczny stawiać swojemu szefowi. Który potrafi wchodzić w dyskusję nie tylko w dół, ale również w bok i w górę. Widzi swoje... Odważny lider to jest taki, który widzi swoje braki na przykład.

Bardzo dobrym testem na odwagę lidera są trudne rozmowy z pracownikami. Dlatego, że w pracy liderskiej tak naprawdę wszystko wiąże się koniec końców z interakcją z drugim człowiekiem. W związku z tym, odwagę najlepiej sprawdzić, odwagę, taką dojrzałą odwagę liderską, właśnie w tym, jak lider rozmawia ze swoimi ludźmi, jak wchodzi w trudne sytuacje, w konfliktowe sytuacje w zespole, jak podchodzi do rozwiązania tych sytuacji, czy potrafi podjąć trudną decyzję personalną i wziąć za nią odpowiedzialność. Jak podchodzi właśnie do zwolnienia człowieka? Czy wchodzi wtedy w taką decyzję i później w taką rozmowę, czy jej unika i na przykład deleguje to na, nie daj Boże, HR?

Zdarzają się i takie przypadki. Jak daje feedback drugiej osobie? Feedback, który może nie być do końca komfortowy. Albo jak wchodzi w rozmowę z pracownikiem, któremu trzeba zakomunikować, że dostanie 3% podwyżki, kiedy lider wie, że oczekiwania pracownika są na poziomie 10%. Jak to zakomunikować? To są trudne sytuacje międzyludzkie, w które lider z pełną odwagą, dojrzałą odwagą powinien wchodzić, a nie ich unikać. A niejednokrotnie właśnie ten lider, który tej odwagi, prawdziwej odwagi nie ma i nią nie żyje, To są pierwsze sytuacje, których będzie unikał. Będzie unikał zwolnienia człowieka, ale kiedy ten człowiek w końcu sam się zwolni, to co powie lider?

W sumie to dobrze, że odszedł, bo się nie nadawał do tej roboty. Albo będzie unikał rozmów o podwyżce. Scyduje to np. na HR albo w ogóle nie będzie miał takiej rozmowy z pracownikiem. To są liderzy, którzy unikają na przykład rozmów rozwojowych z pracownikami, bo nie czują się w nich komfortowo, bo człowiek ma jakieś oczekiwania co do swojego dalszego rozwoju, awansu. Nie ma na przykład perspektyw takich dla niego. No i jak mu to powiedzieć, że ta praca, którą obecnie wykonuje, jest jedyną pracą, którą będzie mógł w tej firmie robić? Unikamy tego, bo boimy się, że nie daj Boże jeszcze nam rzuci później papierami. Co prędzej, czy później tak zrobi, tylko będzie jeszcze bardziej sfrustrowany, ponieważ nigdy nie dostał takiej informacji zwrotnej. Nie wspominam o odwadze liderskiej we współpracy ze swoim własnym przełożonym.

Już pomijając fakt, że brak odwagi u lidera jest widoczny w zespole. Zespół to widzi i to czuje i to nie rodzi, nie budzi ani autorytetu, nie buduje Twojego autorytetu i nie buduje żadnego zaufania w zespole. Jak wspomniałam wcześniej, byłam zawsze postrzegana jako osoba odważna. Kiedyś tego nie rozumiałam. Później zrozumiałam, dlaczego tak mnie ludzie odbierali i teraz mogę rzeczywiście świadomie powiedzieć tak. Uważam, że jestem osobą odważną w mojej definicji odwagi. Ale ja się ciągle boję. I tak jak wspomniałam wcześniej, może mniej rzeczy mnie stresuje i mniej rzeczy się boję, których się bałam kiedyś, bo to zaufanie do siebie przez lata, cegiełka po cegiełce zbudowałam.

Pamiętaj, w roli lidera odwaga powinna być jednym z kluczowych elementów Twojego fundamentu. Dlatego, że to Ty kreujesz swoje życie i swoją rzeczywistość, a w roli lidera Ty często kreujesz również rzeczywistość, w jakiej pracują Twoi ludzie. I często to Twoja odwaga lub jej brak na tę rzeczywistość innych również wpływa. Na koniec chciałabym zostawić Cię z trzema pytaniami. Jakiej rozmowy unikasz i dlaczego? Jakiej decyzji nie podejmujesz i dlaczego? W jakich sytuacjach nie jesteś sobą?

Być może w pewnych sytuacjach nie jesteś do końca sobą, nie pokazujesz swojej prawdziwej twarzy, bo się boisz. Tylko pytanie, ile to Cię kosztuje? A ile możesz zyskać, kiedy z odwagą, czyli ze strachem na ramieniu, zaczniesz krok po kroku to zmieniać? I nie namawiam Cię do żadnej wielkiej rewolucji. Czasami wystarczy jeden mały krok, jedna mała decyzja i eksperymentowanie, co się wydarzy. Dziękuję Ci za wysłuchanie tego odcinka do końca. Jeśli uważasz, że to, czym dzisiaj z Tobą się podzieliłam, jest warte, aby inni o tym usłyszeli, to gorąco zachęcam Cię do tego, żebyś przesłał, przesłała ten odcinek innym liderom i liderkom. Być może jest ktoś, kto w tym akurat momencie potrzebuje posłuchać o odwadze w świecie lidera.