RP516: Persja

Powoli, boże mi się uda. Słuchajcie, człowiek niezłomny to taki, którego nie można złamać. Jego charakter jest nie do złamania. Myślę, że rozumiecie o co mi chodzi. W naszej historii mamy tzw. żołnierzy niezłomnych. To byli Polacy, którzy walczyli ze Związkiem Radzieckim nawet po oficjalnym zakończeniu II wojny światowej. Często Tych żołnierzy niezłomnych nazywa się również żołnierzami wyklętymi. To dlatego, że władze komunistyczne ich wykleły, skazały ich na zapomnienie i potępienie.

Ulice kiedyś głośne, wesołe, stały się ciche. Kapłani byli w konflikcie z królem, który nie organizował świąt, więc kapłani czuli się niepotrzebni. Kim są kapłani? Kapłani to tacy starożytni księża, osoby zajmujące się religią. To oni dbali o kontakt między ludźmi i bogami. Rozumiecie o co chodzi. Bez nich ludzie czuli się zagubieni. Nie mogli porozumiewać się ze swoimi bogami. I wtedy pojawił się właśnie on. Cyrus Wielki, król Persów.

Ale Cyrus napisał coś zupełnie innego. Cyrus ogłosił na tym cylindrze 3 rewolucyjne rzeczy. Po pierwsze, wolność religijna. Cyrus rozkazał, że każdy może modlić się do takiego Boga, do którego chce. Koniec z narzucaniem Bogów siłą. To było coś niezwykłego. Poza tym, koniec niewolnictwa. Pozwolił ludziom, którzy byli w Babilonie niewolnikami, wrócić do domów. Inna sprawa, że wielu Żydów wolało zostać. Znaczna ich część zdecydowała się pozostać w Mezopotamii, ponieważ po prostu zdążyli się tam zadobowić, mieli swoje interesy i nie mieli zamiaru wracać.

Co to za Bóg Marduk? Marduk to był najważniejszy Bóg, który opiekował się miastem Babilon. Cały w tym problem. Pamiętacie, dziesięcioletnia nieobecność króla Babilonii Nabonida doprowadziła do paraliżu państwa, bo nie mogły odbyć się kluczowe uroczystości właśnie na cześć Boga Marduka. A to wywołało cały problem, całą tą traumę społeczną no i ruinę handlu. I w tym momencie pojawił się Cyrus. Wszystko naprawił, zupełnie bez walki i...

To miasto stało się centrum wielkiego imperium perskiego. Miastem niezwykle pięknym, niezwykle bogatym. Cyrus ogłosił się wybrańcem babilońskiego boga Marduka i, tak jak mówiłem, nakazał odnowienie świątyń. Kapłani byli bardzo zadowoleni, bo mogli odprawiać swoje rytuały, odzyskali swoją rangę w społeczeństwie. Ludzie też byli zadowoleni, bo mieli swoich kapładów, przez których mogli porozumiewać się ze swoim Bogiem. Wszystko weszło z powrotem na dobre tory. Cyrus pozwolił, tak jak mówiłem, Żydom na powrót do Jerozolimy, ale...

Okej? Mój poprzednik to była totalna pomyłka, ale poczekajcie, ja zaraz wszystko naprawię. Tekst zaczyna się od narzekania na poprzedniego króla Nabonida. Cyrus mówi wprost. Ten gość był tyranem, męczył ludzi ciężką pracą. I co gorsze, obraził bogów, zaniedbując ich świątynię. Krótko mówiąc, dlatego w Babilonie panował chaos i smutek. Dalej Cyrus twierdzi, że główny bóg Babilonu, Marduk, rozejrzał się po świecie i popatrzył i stwierdził, że potrzebuje kogoś porządnego do zarządzania Babilonem.

Cyrus ogłasza, że jego wojsko ma zakaz plądrowania, zakaz Napadania na cywilów, straszenia ich. Obiecuje, że przyniesie ulgę zmęczonym mieszkańcom i zdejmie z nich podatki, które nałożył poprzedni król oczywiście. Ludzie ze szczęścia mieliby podobno całować stopy. Cyrus pozwolił wszystkim ludom, które były w niewoli w Babilonie wrócić do swoich ojczyzn. Oddał im też posągi ich bogów, które wcześniej ukradł Nabłonit. Powiedział coś w stylu wracajcie do domów i zabierajcie swoich bogów, budujcie sobie swoje świątynie i żyjcie, żyjcie po swojemu w pokoju.

A na koniec Na koniec Cyrus wspomina, że wziął się za remonty w Babilonie. Między innymi naprawił mury Babilonu, żeby miasto było jeszcze bezpieczniejsze. Oczywiście. Oczywiście poprosił też bogów, kapłanów, którym pomógł, żeby szepnęli o nim dobre słowo u Marduka, żeby go polajkowali, prawda? Lajki są bardzo ważne. I w ten sposób Cyrus rozwijał swoje imperium, żył jeszcze 30 lat i stworzył pierwsze, można powiedzieć, supermocarstwo na świecie, Imperium Perskie.

Jesteśmy Indii, jesteśmy Persami. Persowie to dumny naród. Można powiedzieć mistrzowie przetrwania. Myślę, że... Choć ich Bóg się zmienił, ich perska dusza i język pozostały nienaruszone, pozostały niezmienione. Wciąż mówią swoim językiem. Zatem Persowie i Arabowie mają ze sobą wiele wspólnego, ale mają też między sobą problemy. Jednym z nich jest religia. A sami wiecie, jeśli chodzi o religię, to ludzie potrafią być, jakby to łagodnie powiedzieć, nieustępliwi, albo nawet bardzo uparci.

Wiele jest tam problemów, ale dodawanie wojny chyba nie jest rozwiązaniem. Tak mi się wydaje. Wiele jest problemów na Bliskim Wschodzie, ale wojna, bombardowania nie są rozwiązaniem. Nie widzę w tym sensu. Kochani, dość polityki. I wygląda chyba też na to, że nie zdążymy posłuchać kolejnego nagrania. Ostatnio trochę zbyt długie, wydaje mi się, są nasze podcasty. Jak myślicie? Boże, mi się tylko tak wydaje. Nie chcę, żebyście się zbytnio zmęczyli, znużyli, co za dużo to niezdrowo, prawda?