RP471: Kolory osobowości

To był test kolorów profesora Hartmana. Muszę wam powiedzieć, że wtedy myślałem, że to jest jeden z tysięcy różnych testów psychologicznych w internecie. No i pewnie tak jest, ale zaciekawiła mnie sama koncepcja profesora Hartmana. Poszukałem więc głębiej i znalazłem kilka filmików, w których profesor Hartman wyjaśnia swoją ideę. I to wydało mi się bardzo ciekawe. Oczywiście ja nie wiem, czy to ma duży sens, czy to jest prawda, co mówi profesor Hartman. On napisał książkę The Color Code, która opowiada o czterech typach osobowości.

Ta książka stała się bardzo popularna. Pewnie profesor Hartman wiedział jak ją sprzedawać. Podobno działy rekrutacji w różnych firmach używają wiedzy z tej książki do przyjmowania ludzi do pracy. Jednak wielu psychologów uważa tę całą koncepcję za pseudonaukę i mówią, że profesor Hartman nie ma żadnych naukowych dowodów, które potwierdzają jego teorie. A jaka jest ta teoria? Już Wam mówię. Profesor Hartman twierdzi, że każdego z nas nakręca do działania jeden z czterech motywów.

Zanim zacznę, to powiem wam, co mówią krytycy tej teorii. Oni mówią, że profesor Hartman założył instytut swojego imienia, Ma też wiele spółek, firm, które oferują coachów firmom, które chcą poprawić relacje międzyludzkie w firmie albo potrzebują doradztwa w zakresie rekrutacji nowych pracowników. Krytykom nie podoba się też test, który uważają za bardzo przewidywalny. Moim zdaniem rzeczywiście ten test, który robiliśmy podczas webinaru był dosyć przewidywalny. To znaczy, jeśli chciałbym, żeby dostać jakiś określony wynik, że należę do grupy czerwonych na przykład, to powinienem zawsze dawać pierwszą odpowiedź.

Druga odpowiedź dawała wynik niebieski i tak dalej. Prawda jest taka, że to był test po polsku Może to nie był prawdziwy test z tej książki? Nie wiem. Nie ma to dla mnie większego znaczenia. Nie chodzi mi o sam test. Zaciekawiła mnie natomiast ta idea podziału ludzi na cztery typy w zależności Od tego jaka jest ich motywacja do działania, do życia. Kiedy posłuchałem profesora Hartmana to spodobało mi się to o czym on mówił i nawet odnalazłem mój kolor. Bardzo dużo cech z tej grupy moim zdaniem pasuje do mnie.

Zatem profesor Taylor Hartman Zauważył, że ludzie nakręcają do działania cztery podstawowe motywy i każdy z nas rodzi się ze swoim motywem. To nie jest coś czego uczymy się, to nie jest również nasze zachowanie. Raczej nasze zachowania Wynikają z tego jacy się urodziliśmy. Ten profil personalny ma na nas ogromny wpływ. Według profesora dziecko będąc już w łonie matki ma swoją osobowość, ma swój profil osobowościowy i ten profil pozostaje z nami do końca życia.

Każdy z tych czterech profili jest dla ułatwienia Określany nazwą jednego z kolorów. Czerwony, niebieski, biały i żółty. Każdy ma swoje wspaniałe strony i każdy ma swoje złe strony, swoje ograniczenia. Oczywiście nie ma lepszych i gorszych. Każdy ma plusy i każdy ma minusy. Profesor najczęściej zaczyna opowiadać o profilu czerwonym, bo uważa, że czerwoni będą źli, jeśli się od nich nie zacznie. Zatem ja też muszę zacząć od czerwonych. Według profesora Hartmana 25%

Na przykład, jeśli jakaś usługa nie jest wykonana na odpowiednim poziomie, to osoba czerwona na pewno złoży reklamację i będzie walczyła do końca, O swoją rację. Profesor Hartman podaje taki przykład. Załóżmy, że osoba o czerwonym profilu przyjeżdża do hotelu, ale okazuje się, że nie ma wolnych pokoi. Czerwony nie odpuści. Uważa, że to jest problem hotelu i będzie tak długo walczyć, aż dostanie pokój. W hotelu zawsze muszą być wolne pokoje dla czerwonego. Na przykład osoba o niebieskim profilu zachowa się inaczej.

To tyle o czerwonych. Myślę, że możecie już sobie wyobrazić różne przykłady osób z grupy czerwonych. Na pewno to będzie Michael Jordan, Donald Trump, Władimir Putin. To są właśnie czerwoni. To w takim razie teraz trochę o kolejnej grupie, czyli o niebieskich. Nie wiem, czy mówiłem już, że czerwoni i niebiescy są według profesora Hartmana w grupie mocnych kolorów, a biały i żółty w grupie słabych kolorów. Mocne kolory chcą wpływać na innych, zmieniać ich, kontrolować ich. Natomiast życie słabych kolorów polega na odrzucaniu tej kontroli.

Powinno być doceniane przez innych. Chcą być potrzebni innym, ale również chcą, żeby to było widziane, żeby inni to widzieli, żeby to doceniali. Bliskość to jest to, co ich nakręca w życiu i chcą, żeby życie było najlepsze jak się da. Zawsze chcą ideału. Dążą do perfekcji. Według profesora Hartmana Walt Disney jest świetnym przykładem niebieskiego. Zbudował cały świat, który miał być właśnie doskonały i którym dzielił się z innymi i który był pełen emocji, ciepła, bliskości z rodziną, bliskości z przyjaciółmi.

To tak zwane słabe kolory, czyli biały i żółty. Zacznijmy od białego. Według profesora Hartmana ta osobowość jest najsłabiej zrozumiana przez innych. Jeśli będziesz tylko patrzeć na to, jak zachowuje się biały, wtedy na pewno go nie zrozumiesz. Biali żyją dla spokoju. Biali chcą tzw. świętego spokoju. Być może biali są słabo rozumiani przez innych, ponieważ są małomówni. Rzadko dzielą się uczuciami z innymi.

Jak widać tak jest, ale do pewnego stopnia. Największą wadą białych jest chyba lenistwo. Biali potrafią po prostu siedzieć i nic nie robić. Dlatego czasami trzeba białego umiejętnie popchnąć do działania. Ale nie za bardzo, bo zacznie się przeciwstawiać, zacznie się blokować. Trzeba dać im wolność działania, przestrzeń do samodzielnego działania. Biali są również bardzo nieśmiali, na przykład podczas imprezy raczej pozostają trochę z dala i obserwują innych, niż sami biorą udział w zabawie. Profesor Hartman powiedział, że biali są jak woda.

Co nakręca żółtych do życia? Co jest dla nich motywem przewodnim w ich życiu? Według profesora Hartmana żółci żyją dla zabawy. Oni uwielbiają przyjemności, radości i rozrywkę. Żółci dają nam wszystkim swój optymizm. Oni niczego nie odrzucają. Lubią dzielić się przyjemnościami, lubią spędzać czas z innymi, nienawidzą być sami. Lubią kontakt z innymi, lubią być blisko, dotykać się. Mają mnóstwo pomysłów, są bardzo spontaniczni, ale nie potrafią planować. Oni mogą zmieniać plany co 5 minut. Jeśli pojawia się coś ciekawszego, to po prostu zmieniają plany.

Dyscyplina to jest największy problem żółtych. W jednym z filmików profesor Hartman opowiadał o pewnej kobiecie, nie wiem czy to jest prawdziwa historia, dla mnie wydaje się zmyślona, ale fajnie pokazuje myślenie żółtych. Otóż pewna żółta kobieta miała zamiar schudnąć, rozpoczęła więc dietę Ale następnego dnia zmieniła dietę i tak przez cały rok. Spróbowała 365 różnych diet i na koniec roku nie schudła nawet kilograma. Ale na koniec powiedziała, to była świetna zabawa. Żółci naprawdę potrafią korzystać z życia, potrafią cieszyć się różnymi rzeczami, które spotykają w swoim życiu.

Żółty nigdy nie wie gdzie wyląduje. Jeśli jego zamiarem jest przejść z punktu A do B, to po drodze może zwiedzić G, K, M. Nie ma znaczenia. Być może nigdy nie dojdzie do B i to wcale go nie zmartwi. Tak to wygląda, tak wyglądają cztery typy osobowości według profesora Hartmana. Pewnie zastanawiacie się jakim jesteście kolorem, albo jak rozpoznać jakim kolorem są inni ludzie, do jakiej grupy osobowości należą. Jeśli ja dobrze zrozumiałem koncepcję profesora Hartmana, to można to wyczuć czy zauważyć podczas dłuższej rozmowy.