RP471: Kolory osobowości

Żeby było łatwiej, profesor nazwał te motywy czerwony, niebieski, biały i żółty. Mógłby nazwać je A, B, C i D, ale wtedy książka pewnie sprzedawałaby się gorzej. Zatem według tej teorii każdy z nas należy do jednej z tych grup. Rodzimy się albo czerwoni, albo niebiescy, albo biali, albo żółci. Każda z tych grup ludzi ma wspólną cechę, tak zwany motyw przewodni, który nakręca ich do działania. To jest najciekawsze oczywiście i zaraz będę mówił o tych motywach.

Każdy z tych czterech profili jest dla ułatwienia Określany nazwą jednego z kolorów. Czerwony, niebieski, biały i żółty. Każdy ma swoje wspaniałe strony i każdy ma swoje złe strony, swoje ograniczenia. Oczywiście nie ma lepszych i gorszych. Każdy ma plusy i każdy ma minusy. Profesor najczęściej zaczyna opowiadać o profilu czerwonym, bo uważa, że czerwoni będą źli, jeśli się od nich nie zacznie. Zatem ja też muszę zacząć od czerwonych. Według profesora Hartmana 25%

Należy do tej grupy, należy do grupy czerwonych. To nie jest oczywiste, bo według niego najwięcej jest białych, 35%, a żółtych i niebieskich jest po około 20%. Czerwoni są nakręcani w swoim życiu przez władzę, siłę. Ludzie o tym profilu bardzo dążą do realizacji swoich postanowień. Ci ludzie zawsze chcą zrobić to, co postanowili. Oni zawsze mają dokładny plan, zawsze chcą znaleźć się w określonym miejscu i chcą to nawet zmierzyć.

Będzie czuła wyrzuty sumienia, że nie zadzwoniła wcześniej, nie potwierdziła czy są wolne pokoje i prawdopodobnie pójdzie po prostu do innego hotelu szukać wolnego pokoju. Osoba o białym profilu zupełnie się nie zdenerwuje. Po prostu prześpi się w lobby na kanapie. Natomiast żółty będzie rozmawiał, będzie gadał przez cały czas z portierem albo pójdzie do baru i dobrze się zabawi. To są oczywiście ogólne charakterystyki, ale myślę, że teraz lepiej rozumiecie, o co chodzi z tymi kolorami, o co chodzi z tymi motywami działania.

To tyle o czerwonych. Myślę, że możecie już sobie wyobrazić różne przykłady osób z grupy czerwonych. Na pewno to będzie Michael Jordan, Donald Trump, Władimir Putin. To są właśnie czerwoni. To w takim razie teraz trochę o kolejnej grupie, czyli o niebieskich. Nie wiem, czy mówiłem już, że czerwoni i niebiescy są według profesora Hartmana w grupie mocnych kolorów, a biały i żółty w grupie słabych kolorów. Mocne kolory chcą wpływać na innych, zmieniać ich, kontrolować ich. Natomiast życie słabych kolorów polega na odrzucaniu tej kontroli.

Niebieski nigdy Cię nie oszuka, nigdy Cię nie okłamie. To jest jedyny kolor, który nie potrafi kłamać. Czerwoni kłamią, żeby osiągnąć cel. Biali kłamią, żeby mieć święty spokój. A żółci kłamią, bo już nie pamiętają, co powiedzieli wcześniej. Niebiescy? Nie kłamią. Oni nie potrafią zrozumieć, dlaczego nie możesz być szczery, dlaczego nie możesz powiedzieć prawdy. Przywiązują ogromną wagę do szczegółów. Jeśli coś nie jest doskonałe, to znaczy, że zupełnie do niczego się nie nadaje.

Widzą świat trochę czarno-biało. Albo coś jest idealne, albo lepiej, żeby nie istniało. Po prostu są perfekcjonistami. Jeśli niebieski podejmie się, że coś zrobi, to nie ma siły, żeby tego nie zrobił. Poświęci wszystko, żeby tak było i zrobi to najlepiej, jak potrafi. Czasami jest tak, że niebiescy przywiązują uwagę do rzeczy, które dla innych są nieważne i to może powodować dużo problemów, dużo sporów. Czasami ludzie odsuwają się od niebieskich, bo nie chcą słuchać ich krytyki, nie chcą być kontrolowani przez niebieskich.

To tak zwane słabe kolory, czyli biały i żółty. Zacznijmy od białego. Według profesora Hartmana ta osobowość jest najsłabiej zrozumiana przez innych. Jeśli będziesz tylko patrzeć na to, jak zachowuje się biały, wtedy na pewno go nie zrozumiesz. Biali żyją dla spokoju. Biali chcą tzw. świętego spokoju. Być może biali są słabo rozumiani przez innych, ponieważ są małomówni. Rzadko dzielą się uczuciami z innymi.

Musisz wejść w ich skórę, żeby ich zrozumieć. To są ludzie bardzo mili i bardzo nie lubią, gdy ktoś jest niegrzeczny. Co ciekawe, możesz nawet nie wiedzieć, że biały cię nie lubi, bo on ci tego nie powie. Prawdopodobnie będzie Cię omijał, unikał, ale nie będzie próbował Cię zmieniać. Dlatego prawdopodobnie nigdy się nie dowiesz, że biały Cię nie lubi. Biali są bardzo tolerancyjni, bardzo lubią różnorodność. Nie mają problemu, gdy ktoś ma inną opinię. Lubią poznać czyjąś opinię, lubią poznawać nowych ludzi, jednocześnie

Nie personalizują różnych rzeczy, które dzieją się w ich życiu. Można powiedzieć, że mają bardzo niskie ego. Jeśli masz inną opinię, to nie ma problemu. Ja mam swoją, ty masz swoją. Dla białego nie ma problemu. Zatem biali lubią różnorodność, ale jednocześnie mają niskie ego. Bardzo często wątpią w siebie. Nie wierzą w siebie. Biali są w stanie zrobić o wiele więcej niż sami myślą. Dlatego często tracą w swoim życiu wiele możliwości. Myślą, że nie podołają, że nie dadzą rady. Nie wierzą w siebie za bardzo.

Biali nie pokazują na zewnątrz, co dzieje się w nich, jakie mają uczucia. Nie są ekspresyjni. Czasami to jest dla nich dobre, a czasami nie. Często nie wiesz, co dzieje się wewnątrz białego. Bardzo łatwo się z nimi zaprzyjaźnić, ponieważ oni nigdy nie są konfliktowi. Jest przyjemnie z nimi przebywać, I oni też lubią być z kimś. Nie musisz z białym dużo rozmawiać, wystarczy, że jesteś obok niego. Jednocześnie pamiętajcie, że jeśli nie spytacie białego, co on widzi, jak on się czuje, co się w nim dzieje, wtedy możecie dużo przegapić, możecie dużo stracić, bo biały sam

Kolejny odcinek. Co ciekawe, biali są niezwykle szybcy w komentowaniu różnych rzeczy. Potrafią bardzo szybko dowcipnie komentować, dawać inteligentne riposty. Jeśli lubisz taki dowcip, będziesz uwielbiać przebywać z białym.

Biali są bardzo pomysłowi, lubią pracować samodzielnie, nie lubią mieć nad sobą kogoś albo kontrolować kogoś. Lubią być sami, mogą spędzać samotnie czas godzinami. Lubią podróżować samotnie, to zupełnie nie jest dla nich problem. Niemcy nigdy nie nudzą się sami ze sobą. Jeśli wyślesz białe dziecko do pokoju za karę, to dla niego to nie jest żadna kara. Może tam siedzieć trzy dni bez problemu. Na pewno wymyśli sobie jakieś zajęcie. Biali mają trochę problem z komunikacją z innymi, ponieważ często myślą o czymś,

I wydaje im się, że już o tym powiedzieli. Oni czasami odbywają rozmowę we własnej głowie I wydaje im się, że rozmawiali z tobą, ale tak nie było. Inny problem z komunikacją dla białego wynika z tego, że nigdy nie chcą bezpośrednio powiedzieć ci, jaki mają problem. Jeśli chcesz zmusić białego, żeby coś powiedział albo żeby coś zrobił, To masz problem, bo biały będzie wyglądał, jakby tego nie słyszał. On to słyszy, ale udaje, że nie słyszy. Udaje, że nie słyszy, bo nie chce, żeby doszło do konfliktu.

Biali są bardzo uparci. To może być pozytywne, gdy świadczy o determinacji i wytrwałości, ale również może być negatywne. Jeśli biali naprawdę nie chcą czegoś, to nie zmusisz ich do tego. Ciekawe jest to, że jeśli Biały miał zamiar coś zrobić i teraz ktoś każe mu to zrobić, to Biały zapiera się i nie chce tego zrobić. Nie chce tego zrobić, chociaż miał zamiar to zrobić. Ale ty mu kazałeś, więc on się zapiera. Ciekawe, prawda? To jest ciekawe, bo trochę to się kłóci z ich niekonfliktowym podejściem do życia.

Jak widać tak jest, ale do pewnego stopnia. Największą wadą białych jest chyba lenistwo. Biali potrafią po prostu siedzieć i nic nie robić. Dlatego czasami trzeba białego umiejętnie popchnąć do działania. Ale nie za bardzo, bo zacznie się przeciwstawiać, zacznie się blokować. Trzeba dać im wolność działania, przestrzeń do samodzielnego działania. Biali są również bardzo nieśmiali, na przykład podczas imprezy raczej pozostają trochę z dala i obserwują innych, niż sami biorą udział w zabawie. Profesor Hartman powiedział, że biali są jak woda.

Potrafią płynąć przez życie pomijając problemy. Niekoniecznie starają się je rozwiązać, wolą je po prostu ominąć. Są bardzo cierpliwi, sami potrafią czekać, ale są również cierpliwi dla innych. Zawsze dadzą ci czas, dadzą ci możliwość wyboru. Jednak gdy pomyślisz o wodzie, To tacy sami są biali. Jeśli wody nazbiera się zbyt dużo, to tama może pęknąć. Tak samo biały. Biały może wybuchnąć. Zwykle biały nie chce walczyć, więc nic nie mówi przez długi czas.

Rzeczy, które go denerwują, narastają w nim. Gdzieś w środku w nim się zbierają, aż w końcu tama pęka i wszystko się wylewa. Pewnie to będzie kłótnia, awantura. Dla białego to jest komunikacja. Tak oni myślą o tym. Gdy już się to stanie, znowu zaczyna się wszystko od nowa. Znowu zbierają się rzeczy w białym, bo biali nie chcą konfrontacji z innymi. Doskonale, zatem został nam już tylko do omówienia jeden kolor, czyli kolor żółty.

Niebieski będzie patrzył ci w oczy podczas rozmowy. On chce kontaktu. Potrzebuje też czasu do przemyślenia różnych rzeczy. Nie lubi być popychany do podejmowania decyzji. Musi przemyśleć sprawy. Jeśli rozmawiasz z białym, to może ci się wydać, że on nie przywiązuje uwagi do tego, co mówisz, ale on myśli. Bardzo dokładnie myśli o tym, o czym mówisz. Może zadać ci doskonałe pytania, pod warunkiem, że dasz mu czas na przemyślenie. Jeśli go naciskasz, nic ci nie powie. Po pierwsze nie chce wypaść głupio, musi przemyśleć odpowiedź, a po drugie nie chce cię urazić, nie chce sprawić ci przykrości.

Biały potrzebuje czasu. Biali są bardzo czujni, szybko poznają czy jesteś szczery czy oszukujesz. Mogą nie powiedzieć ci tego, ale oni to wiedzą. Dopiero gdy zauważą, że jesteś miły, kiedy dasz im czas, wtedy mogą się otworzyć przed tobą, mogą godzinami opowiadać o tym, co ich interesuje. A jeśli rozmawiasz z żółtym, to od razu zauważysz jego entuzjazm. Na pewno będzie tak, że żółty będzie ci dużo przerywał, będzie chciał samemu mówić. Żółci uwielbiają mówić. Żółty przysunie się do ciebie, być może będzie dotykał cię za ręce, będzie się śmiał, będzie wesoły.