RP467: Ludzie i psy

Sprawiają mi dużo radości. To jest oczywiście podcast, który przygotowuję dla uczących się języka polskiego. Ale czasami zapominam o tym, czasami gdy opowiadam Wam o różnych rzeczach, po prostu dzielę się z Wami tym, co dla mnie jest ciekawe, co jest dla mnie ważne i interesujące. Dzisiejszy odcinek będzie inny niż wszystkie poprzednie odcinki. Będzie inny, ponieważ w pokoju jestem zupełnie sam. W poprzednich odcinkach czasami słyszeliście chrapanie mojego psa, Jobie, ponieważ Jobie zawsze towarzyszyła mi podczas nagrywania podcastu.

Niestety, poprzedni odcinek podcastu był ostatnim, który nagrywałem razem z Jobie. Tydzień temu Jobie zmarła, miała prawie 14 lat i była naprawdę wspaniałym psem. Chciałbym podziękować Wam za słowa wsparcia, które już dostałem od Was. Wiem, że rozumiecie mój ból. Niektórzy z Was przeżywali już kiedyś to, co ja przeżywam teraz. Dla mnie jest to zupełnie nowe doświadczenie, ponieważ był to mój jedyny pies, którego miałem. Nigdy wcześniej nie miałem swojego psa.

Czy tak było? Druga hipoteza, która bardziej mi się podoba, mówi o tym, że wilki same przyszły do ludzi. Dlaczego? Po co wilk miałby przychodzić do ludzi? Żeby odpowiedzieć na to pytanie musimy przypomnieć sobie jak wygląda życie wilczego stada albo watahy. Po polsku na stado wilków mówimy wataha. Jeśli wataha wilków upoluje coś do jedzenia, to zawsze jest tak, że najpierw je tak zwany samiec alfa, czyli najsilniejszy samiec, przywódca stada.

Wszystkie psy są potomkami być może kilkunastu szarych wilków. Wszystkie, bez wyjątku. Te najmniejsze i te największe. Moja Jobie również. Zawarliśmy z wilkami porozumienie. Porozumienie, które zmieniło życie naszych dwóch gatunków. Dzięki wilkom mogliśmy jeszcze bardziej dominować na Ziemi. Prawdopodobnie 20 tysięcy lat temu powstały pierwsze rasy psów. W różnych miejscach na Ziemi, w wyniku kontaktu z człowiekiem, wilki przekształciły się w rasy azjatyckie.

Nieraz widziałem, jak instynkt drapieżcy włączał się u mojej małej Jobie. Działo się tak zawsze, gdy widziała kota. Widziałem, jak najpierw czuła jego zapach. Stawała się wtedy bardzo uważna, skoncentrowana i gdy tylko udało jej się dostrzec kota, od razu zaczynała go gonić. Jobie była bardzo delikatnym psem, mało agresywnym, więc jeśli kot przestawał uciekać, gdy zatrzymywał się, wtedy i ona przestawała go gonić i po prostu udawała, że nic się nie dzieje, ja tu tylko biegnę, ja ciebie nie gonię.

W 1880 roku rozpoczęto budowę płotu. Ogromnego płotu. Po pięciu latach zbudowano płot o długości 5600 km. To jest odległość większa niż między Nowym Jorkiem i Los Angeles. Wyobrażacie to sobie? Najdłuższy płot na świecie odgrodził południowo-wschodnią część Australii. Teraz farmerzy byli zadowoleni. Jednak taka wielka zmiana w środowisku zawsze musi mieć jakieś Nieprzewidziane skutki. Po jednej stronie płotu nie było psów dingo, zatem kangury, które tu żyły nie miały już naturalnych wrogów i populacja kangurów znacznie wzrosła po tej stronie płotu.

Nie mam zamiaru teraz opowiadać o kangurach i innych australijskich problemach wywołanych przez brytyjskich kolonizatorów. To jest przecież odcinek o psach. Do problemów australijskich myślę, że jeszcze kiedyś wrócimy, bo to jest bardzo ciekawy temat. Wracając do psów i ludzi. Myślę, że przez tysiące lat, które spędziliśmy obok siebie, między człowiekiem i psem wywiązała się specjalna więź. Te dwa gatunki ssaków potrafią ze sobą współpracować, uzupełniać się, być sobie kompanami.

To jest coś niezwykłego i bardzo pięknego. I wtedy, gdy tracimy naszego kompana, naszego przyjaciela, ból po takiej stracie jest prawdziwy. Bo emocje, które dzielimy z psem, też były prawdziwe. Żałoba po stracie psa jest prawdziwa. To nie jest strata rzeczy, to strata kogoś bliskiego, kogoś ważnego. Dlatego czujemy głęboki smutek. Muszę Wam powiedzieć, że pierwsze dni po stracie Jobie były dla mnie niezwykle trudne.

Wiecie, że to był mój pierwszy pies i to była dla mnie pierwsza taka sytuacja w moim życiu. Ten ból emocjonalny jest tak samo prawdziwy jak ból fizyczny. Ból fizyczny, choć przykry, jest nam potrzebny. Ból uczy nas, czego powinniśmy unikać, jakich sytuacji powinniśmy unikać. Istnieją ludzie, którzy mają rzadką chorobę genetyczną, polegającą na całkowitym braku odczuwania bólu. To jest dla nich wielki problem, ponieważ nie reagują na skaleczenia, na oparzenia, mogą sobie zrobić krzywdę i nawet o tym nie wiedzą.

Przyjmij moje serdeczne podziękowanie za swoją pracę. Czekamy razem z synem z niecierpliwością nowych odcinków i słuchamy ich w łóżku przed snem. Mój syn ma 9 lat i chce jeszcze też coś powiedzieć o sobie. Cześć Piotr, jestem Iwan, mam 9 lat, chodzę do trzeciej klasy w Polsce. A w Ukrainie do czwartej klasy. Interesuję się grami jak Roblox, Minecraft. Kiedy przyjechałem do Polski, to nie rozumiałem nikogo, a teraz po dwóch latach uczenia się znam gramatykę. Najbardziej z Twoich podcastów mi się spodobał Dowód na Reinkarnację. Proszę, możesz zrobić następny podcast o drugiej historyce na Dowód na Reinkarnację?

Jest również kurs 365 Daily Polish Listening, który pomoże Wam rozwijać słownictwo i rozumienie ze słuchu. Na mojej stronie znajdziecie również klub VIP, w którym są różne materiały, dużo materiałów. Spróbujcie sami albo piszcie do mnie, że potrzebujecie próbki. Chętnie wyślę każdemu próbki moich kursów i klubu VIP. Kochani, to tyle na dziś. Bardzo miło było opowiedzieć Wam o przyjaźni ludzi z psami. Od Jobie nauczyłem się, że trzeba szukać radości w każdej rzeczy, że trzeba wkładać całą energię w to, co robimy w danym momencie.