Holy FAQ (23.08.2026)

Zacząć być tym, który przyjmuje, zacząć być tym, który słucha. I zauważcie, ja nie mówię tego w miejscu jakiegoś obarczania i mówienia, o jak jesteś widzem, to ble, nie. Ja mówię o tym, że ja nie chcę, żebyśmy my cokolwiek tracili. My nie przychodzimy do kościoła po to, żeby być w teatrze. My nie przychodzimy na live grupę po to, żeby zapełnić swój czas. My przychodzimy po to, żeby rozwijało się nasze życie duchowe. Żeby nasze dusze były w lepszym miejscu. Żeby nasz duch był w lepszym miejscu. Bo często o tym zapominamy. Nasze ciało jest zmęczone, ale zapominamy o tym, że mamy ducha, mamy dusze, które też powinniśmy karmić i nie zostawiać to na sam koniec swojego życia.

Ja chcę być Jego ukochaną córką. Ja chcę mieć niesamowitego Ojca. Ja chcę być poruszana przez Ducha Świętego. Chcę, żeby Bóg robił operację na moim sercu. Chcę, żeby do mnie mówił. Chcę, żeby zmieniał moje życie, żeby zmieniał życie mojej rodziny. Więc nie chodzi tutaj o to, ile osób jest w kościele. Nie chodzi o to, czy pastor Maciek się z tobą spotka albo ja. Chodzi o to, czy jesteś uczniem. I chodzi o to, czy jesteś córką, jesteś synem Najświętszego Boga. Zobaczcie, jest pewna rzecz, którą łatwo przeoczyć. I będziemy niedługo wchodzili w sezon mówienia więcej o live groupach.

Te małe grupy, ten Kościół, ta społeczność, te momenty modlitwy były tym, co wskrzeszało Twoje serce i wskrzeszało Twojego ducha i po prostu na nowo podnosiło Ciebie i dawało Ci nie tylko nadzieję, ale przede wszystkim dawało Ci poczucie sensu. Powiem Wam szczerze, to chyba jest najtrudniejsze kazanie, jakie mówię. Bo to jest kazanie, które wygląda tak, jakbym była jakimś matematykiem, który Wam rozpisuje równanie Pitagorasa. Wy się musicie tego nauczyć, ale w ogóle tym trzeba zacząć żyć. Tym trzeba zacząć żyć. I jeśli zapytalibyście się mnie, do czego powołuje nas Jezus?

Do czego powołuje nas Duch Święty, mówię o nas, o naszej wspólnocie, na te następne kilka miesięcy? To wierzę w to, że Duch Święty powołuje nas, Kościół, do bycia uczniami. Do niechodzenia w stracie. Wiecie, to nabożeństwo nie odbyłoby się, gdyby cała masa ludzi nie była zaangażowana, gdyby cała masa ludzi miała poczucie tego, że usługujemy jedni drugim. Ty dzisiaj wierzę, że możesz coś zabrać dla siebie, wierzę, że Duch Święty będzie cię prowadził, wierzę, że coś zadzieje się w twoim sercu, dlatego że ten niesamowity zespół dzisiaj ci usługuje, a inny zespół na dole zajmuje się twoimi dziećmi i to nie jest przechowalnia. Twoje dzieci są tam małymi uczniami, które uczą się o Jezusie.

Jezu, ja dziękuję Ci za to miejsce, dziękuję Ci za ten czas i Duchu Święty, ja dziękuję Ci za te trudne pytania, ale przede wszystkim dziękuję Ci za to, Że Ty jesteś tym, który nas prowadzi. I Duchu Święty, ja dzisiaj chcę się modlić za tych, którzy są wypaleni, którzy są zmęczeni i którzy są skrzywdzeni przez miejsce, które nazywamy Bożym domem, duchowym domem. Ja chcę się modlić o osoby, które po prostu przeszły ciężkie rzeczy właśnie przez to, że są częścią Kościoła. Duchu Święty, ja Cię proszę o to, żebyś Ty się dzisiaj przechadzał. Żebyś nie przechadzał się jutro ani pojutrze, żebyś to zrobił tu i teraz.

Żebyś pozwalał tym ludziom doznać uwolnienia, wybaczenia, uzdrowienia. Dlatego, że tak jak mówi Twoje słowo, Ty nam zostawiłeś Kościół. Ty nam nie zostawiłeś teatru. Ty nam nie zostawiłeś budynku, Ty nam zostawiłeś duchowe rodzinę na całym świecie i my Ci dziękujemy za tą rodzinę. I proszę Cię, Jezu, proszę Cię, Duchu Święty, żebyś przychodził do tych osób i nie dodawał głupoty, bo ja nie o to proszę, ja proszę o to, żebyś dodawał chęci przebaczenia, żebyś dodawał uzdrowienie, żebyś zabierał wypalenie,