Chrzest (17.05.2026)

To nie jest tak, że lubię być w krótkich spodenkach, absolutnie nie. Pozwalam sobie na to tylko wtedy, kiedy przychodzi do tak wspaniałego święta i wspaniałej celebracji, jaką jest chrzest wiary poprzez pełne zanurzenie w wodzie, tak jak nas uczy tego Pismo Święte. I możemy dywagować i zastanawiać się, szczególnie my w naszej polskiej tradycji, że chrzest przecież tak nie wygląda. Nawet w polskim języku chrzest pamiętamy tylko z historii, bo przeżywaliśmy chrzest polski i musieliśmy pamiętać jego datę. Natomiast wszyscy operujemy w słowie chrzciny. I dzisiaj mamy takie chrzciny. Jesteście dzisiaj na chrzcinach. Mamy nawet poczęstunek po chrzcinach na dole dla wszystkich bliskich, przyjaciół, rodziny. Będziecie mogli skosztować pysznych słodkości, wspaniałych wypieków, napić się kawy, gorącej czekolady, herbaty, czego dusza zapragnie.

Jezus Chrystus dał przykład chrztu poprzez pełne zanurzenie w rzece Jordan. Został ochrzczony przez nikogo innego jak swojego kuzyna Jana Chrzciciela, a po nim ochrzcili się wszyscy uczniowie, którzy szli i wyznawali Jezusa jako najważniejszego nauczyciela swojego życia. Potem okazało się, że Jezus nie jest tylko nauczycielem, ale jest również tym, o kim mówił, że jest, czyli jest Synem Boga i Zbawcą, Mesjaszem, na którego czekali. Nie wiem, na co czekasz w swoim życiu dzisiaj. Być może przyszedłeś tutaj celebrować wspaniałe święto. Być może zaprosiła cię koleżanka, przyjaciółka, córka, syn, rodzina. Zaprosili cię po to i powiedzieli ci, hej, dzisiaj będę się chrzciła, dzisiaj będę się chrzcił.

Potem uczy się na błędach, kiedy ma późną adolescencję, lata 20, a kiedy wchodzi w trzydziestkę, wchodzi już z jakimś bagażem złych doświadczeń, dobrych doświadczeń i życia. A kiedy ma się te trzydzieści, czterdzieści, a nawet dwadzieścia lat, zaczyna się mieć refleksję na temat, co potem i ile jeszcze pożyję. Co zrobię ze swoim życiem? Ewangelia, którą zawsze czytamy w Piśmie Świętym, a Pismo Święte jest wspólne dla wszystkich chrześcijan na całym świecie. Ta sama Ewangelia mówi nam, O tym, że czasu nie należy marnować. Ta sama Ewangelia mówi nam też o tym, żebyśmy zastanawiali się i nie marnowali swojego życia, żebyśmy dali się narodzić na nowo, żebyśmy mogli powiedzieć Bogu tak, żebyśmy mogli poznać prawdziwego Ojca, Boga, który jest dobry, który się troszczy.

Może uciekasz od czegoś, może coś ci nie wyszło w życiu, może coś zmarnowałaś, może czujesz się sfrustrowany tym, co cię spotykało, może są pytania bez odpowiedzi, może spotkało cię cierpienie, które jest bagażem. Jezus jest tym, który chce pomóc nam przejść to życie i obiecuje nam Królestwo Boże i wieczność, ale też chce nam Dać tu owocne życie. Życie, na którym chce nam dawać odpowiedzi poprzez swoje słowo, poprzez swojego ducha, poprzez swój Kościół. Jeżeli dzisiaj jesteś tylko gościem i chcesz to przeżywać, to cieszę się, ale jeżeli jesteś osobą, a nie chcę zmarnować szansy, żeby ci to powiedzieć, jeśli jesteś osobą, która potrzebuje dzisiaj spróbować Boga w swoim życiu i pójść za Jezusem, być może dzisiaj ten chrzest jest też dla ciebie. Przypomnę wam to za jakieś 30 minut, kiedy ochrzcimy już wszystkich

No i ja wiedziałam, że Kacper miał tą relację z Bogiem i też chciałam zobaczyć, jak to jest. Któregoś razu powiedziałam, żebyśmy poszli sobie razem do kościoła. I powiem szczerze, to był taki pierwszy przełomowy moment w moim życiu, bo całe nabożeństwo płakałam. Po prostu kiedy przyszliśmy od początku do końca, no leciały mi łzy, ale to były nie łzy smutku, tylko takiego szczęścia, przepełnienia. Czułam po prostu takie ciepło na sercu. No teraz już wiem, że po prostu wypełniał mnie Duch Święty w tamtym momencie. No i tak, następny taki moment kluczowy w mojej relacji z Bogiem było właśnie to, że nasz wspaniały pastor namówił mnie na przyjście, na warsztaty z Duchem Świętym tutaj w kościele LIFE.

Poczułam dokładnie to samo uczucie, co pierwszy raz będąc w kościele, czyli dokładnie to samo ciepło, tą samą dobroć i to, że czuję, że jestem po prostu w dobrym miejscu i czuję, że wypełnia mnie właśnie Duch Święty, że czuję, że mogę iść z Panem Jezusem. No i też dzięki Bogu zostałam namówiona na wizytę w prayer roomie. Ta modlitwa była bardzo, bardzo szczególna dla mnie. Zdjęła ze mnie taki ogromny ciężar, czyli wszystko co w sobie nosiłam, co o sobie myślałam złego, no po prostu opadło jak takie łańcuchy ze mnie. No i tak naprawdę dzięki temu też teraz czuję, że moje życie jest na właściwych torach, bo oddałam swoje życie Panu Bogu i stwierdziłam, że no tak, to jest ten moment, gdzie zaryzykuję.