Jeżeli jesteś ambitny ale leniwy, błagam obejrzyj to...

Co mam na myśli? Ostatnio słuchałem podcastu między Andrew Hubermanem a Rickiem Rubinem, współwłaścicielem Def Jamu. I on określił taką koncepcję. Kreatywność balansuje między ograniczeniami fizycznego świata a nieskończonym potencjałem wyobraźni. Pozbądź się przywar, etykiet, wniosków innych ludzi, a twoje działania nabiorą większego rozpędu. Przykro to stwierdzić, ale przeciętny Polak jest mentalnie zepsuty. I to nie dlatego, że stąd pochodzi. W ogóle nie o to mi chodzi. Nawet w pewnym stopniu jestem apologetą pewnych przyzwyczajeń. Tylko sporo z nich jest krzywdzących, niszczących, sprawiających, że nic ci się nie chce. A można temu zapobiec. Załóżmy, że ktoś wychował się w skrajnie ortodoksyjnej polskiej rodzinie. Ojciec, matka zmuszali go do robienia pewnych rzeczy, których tak naprawdę nie chciał.

Nagle okazuje się, że straciłeś tyle czasu, tyle momentów, aby stać się kimś więcej. Nie interesuje mnie kim byłem, interesuje mnie kim się stanę. Takie nastawienie stoi w sprzeczności z osobami, które mają ambicje, ale pozwalają sobie na komfort lenistwa. Kiedyś to było, teraz jestem za stary, te czasy nigdy nie wrócą. Błagam, przestań. Kolejny punkt to znajdź odpowiedzialność poza sobą. To jest coś, co bardzo lubię mówić i o czym również wspominał Andrew Huberman. Kiedy powiesz ludziom, że coś osiągniesz, zwiększa się prawdopodobieństwo, aby zmanifestowało się to w rzeczywistości. Dlaczego? Bo jest to oddziaływanie na nasze pierwotne instynkty. Nasz mózg reaguje na presję społeczną aktywując ośrodki nagrody, między innymi układ dopaminergiczny. Ta aktywacja tworzy silne bodźce, które wspierają koncentrację oraz energię potrzebną do realizacji zadania.