ks. Piotr Pawlukiewicz - Homila św. Anna
ks. Piotr Pawlukiewicz - Homila św. Anna
Pan z Wami. Słowa Ewangelii według św. Marka. Pewna kobieta od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi. Wiele przecierpiała od różnych lekarzy i całe swe mienie wydała, a nic jej nie pomogło, lecz miała się jeszcze gorzej. Słyszała ona o Jezusie, więc zbliżyła się z tyłu między tłumem i dotknęła się Jego płaszcza. Mówiła bowiem, ...żebym się choć jego płaszcza dotknęła, będę zdrowa. Zaraz też ustał jej krwotok i poczuła w ciele, że jest uzdrowiona z dolegliwości. Jezus także poznał zaraz w sobie, że moc wyszła od Niego. Obrócił się w tłumie i zapytał:" Kto dotknął się mojego płaszcza?"
Ja wszystko wiem o sobie. Ja wszystkie testy mogę rozwiązać psychologiczne na mój temat. I co? I nic. I krwotok trwa. I przeklęta jestem. I dotykać mi się nikogo nie wolno, ani niczego nie wolno. I tak Chrystus, i tak Bóg doprowadził tę kobietę do rozpaczy, że ona chce po prostu popełnić w pewnym sensie samobójstwo. Bo kochani, jej się nie wolno nikogo dotykać. Jak ona by się dotykała ludzi, to wyrzucą ją zupełnie poza społeczeństwo. Na pustynię ją wyrzucą. A ona decyduje się wejść w tłum i dotknąć się Jezusa. To jest szaleństwo. Ona jest doprowadzona do rozpaczy. Ona mówi sobie po prostu nam już wszystko mam w nosie.
Ona wchodzi w tłum, Jak mówi Ewangelia, wpycha się w ten tłum, na pewno się tam przebrała, czy nasunęła sobie chustkę głęboko na twarz, żeby jej nikt nie poznał. I teraz przeczytajmy, bo w kilku zdaniach jest tajemnica wielu dramatów ludzi, myślę, że i z was obecnych w Kościele. Więc jest tak. Słyszała ona o Jezusie, więc zbliżyła się z tyłu między tłumem i dotknęła się płaszcza. Zaraz ustał jej krwotok i poczuła w ciele, że jest uzdrowiona z dolegliwości. Jezus także poznał zaraz w sobie, że moc wyszła z niego. Kochani, to nie bioenergoterapia. To nie jest tak, że Jezus działał magicznie.
Jezus nie widział, że ta kobieta z tyłu do Niego podchodzi, bo Jezus był normalnym człowiekiem i oczy miał z przodu. Ale Syn Boży i Bóg Wszechmogący doskonale tę kobietę widział od początku całego jej planu i pomysłu, od urodzenia ją widział. I to, że ona się Jezusa dotknęła, że poszła w ten dół, to był jej akt wiary. Ona uwierzyła, że dotknięcie Chrystusa może ją uzdrowić, że ten krwotok ustanie od dotknięcia. I Bóg niejako powiedział, ile wierzysz, tyle dostaniesz. Kochani, bo jest taka zasada, na ile uwierzysz, tyle dostaniesz. Ja Państwu kiedyś opowiadałem historię siostry zakonnej, Co jako wotum błagalne położyła św. Józefowi kartofelek pół zgniły, pół zdrowy i siostry następnego dnia dostały furmankę kartofli pół zgniłych, pół zdrowych.
To było w czasie okupacji w Zakopaniu. Ile wierzysz, tyle dostaniesz. Ona uwierzyła. Jak się dotknę, to mi krwotok ustąpił. Bóg to widział, Bóg się na to zgodził. Jezus, oczywiście jako Syn Boży, też ją cały czas widział z tyłu, bo widzi serca wszystkich ludzi, ale jako człowiek odwrócił się, bo chciał ją zobaczyć. Jeszcze raz zapamiętajcie, w co uwierzysz, tyle dostaniesz. Jeśli uwierzysz, że przyjście w niedzielę do kościoła da ci trochę radości, to trochę radości dostaniesz. Jeśli uwierzysz, że spowiedź cię troszkę uspokoi, to cię troszkę uspokoi. Jaka wiara, taki dar, dar Pana Boga. I teraz czy sprawa jest załatwiona, bo w zasadzie wydawać by się mogło, no trochę uwierzyła, dotknęła się Jezusa, krwotok ustał, to teraz na pewno miała zaplanowane, że wtedy będzie zwiewać, żeby jej nikt nie poznał, a potem radość, radość, szczęście, krwawienie ustało.
A Jezus się odwraca i mówi, kto się mnie dotknął? Panie Jezu, no już ona uwierzyła, uzdrowiona, po co tu coś kombinować? A tu jeszcze była cała sprawa, cała sprawa się w tym momencie dopiero zaczyna, kochani. Jezus pyta się, kto się mnie dotknął. Apostołowie są zdziwieni. I Państwo byście zdziwieni, gdybym teraz zapytał, proszę Państwa, kto z Was jest na mszy świętej u św. Anny o 15? Bo patrzylibyście na mnie dziwnie, no jak to księże? Wszyscy jesteśmy. Nie, proszę Państwa. Śmiem wątpić, że nie wszyscy jesteśmy teraz na mszy. Wszyscy jesteśmy w kościele na 15. Ale kto przeżywa mszy świętą? To wie tylko Bóg. Ktoś z Państwa dotknie ołtarza? Ks. Aleksander Cedarowicz zawsze pytał, to jeden Bóg wie, kto przeżywa mszę świętą. Jest nas tu kilkaset osób, a może mszę świętą przeżywa Pan, Pani, Pan, ja, staram się, to jeszcze się człowiek nie raz rozproszy.
Jezus zapytał, kto przeżywa mszę świętą, kto się Mnie dotknął. Apostołowie są zdziwieni i Jezus jakby wygląda tej kobiety. I ta kobieta przyszła do Jezusa. Dlaczego? Kobieto, zwiewaj szybko, naciągnij kaptur na głowę i uciekaj w te pędy, już masz sprawę załatwioną, przestałaś krwawić. A ona przyszła do Jezusa, dlatego że w tym momencie, chyba w tym momencie, może nadinterpretuję ten fragment. Ona się zorientowała, że jej jeszcze czegoś potrzeba, że ten krwotok to nie wszystko. Po pierwsze, ona się być może obejrzała do tyłu, czy ją gonią, czy nie gonią i zobaczyła, że Jezus o nią pyta.
Kochani, o nią nikt od lat najprawdopodobniej nie pytał. Ją tylko przegamiali. Wynoś się, spływaj stąd, śmierdzisz, już odejdź. Ktoś o nią pyta. I jeszcze jedno. Jak jest w Piśmie Świętym napisane, Jezus obrócił się, zapytał. On jednak rozglądał się, rozglądał się. Kochani, Jezus się za nią rozgląda. Za nią się nikt od lat nie rozglądał. Ilu ludzi mi mówi, ja, mnie nikt nie potrzebuje. Jezus się rozglądał. Gdzie ona jest? I rozglądał się z miłością. To nie było rozglądanie się na zasadzie Piotrze, Janie, Jakubie, Mateuszu łapać ją. Od tyłu zachodzić ją. Tylko spojrzał się z miłością. Kochani, czy ktoś Cię wygląda?
Gdzie jesteś? Gdzie jesteś? Jesteś tu? Jesteś? Przyszłaś? Jezus wygląda człowieka. To jest nieraz, ja odprawiam mszę świętą w dzień poprzedni, któryś z moich kolegów siedzi w konfesjonale, brewiarz w konfesjonale, księża odmawiający siedzą, księża śpią w konfesjonale, ziewają, jak nikogo nie ma do spowiedzi. Kto to jest ksiądz w konfesjonale? Jezus Cię wygląda. Co to są te drzwi od św. Anny teraz otwarte na krakowskie przedmieście? Jezus wygląda ludzi. Głośnik żeśmy włączyli, ksiądz siedzi w konfesjonale. Jezus Cię wygląda. Przez moje słowo, przez moje kapłaństwo Jezus Cię wygląda, Jezus Cię szuka. Niesamowita. Ktoś o nią pyta i ktoś jej wygląda. Kochana Pani, drogi bracie, jeśli jesteś chory na krwotok, Chrystus Cię wygląda delikatnie.
On Cię nie zagania, nie robi obławy na Ciebie, bo Go to nie interesuje. Jezus wygląda tych, co mają krwotok. I teraz się zaczyna. Ona do Niego przyszła. Dlaczego przyszła? Bo On się pyta, kto się Mnie dotknął. Ona się orientuje, że On ją zna. On zna jej cały plan. Rozumiecie? Ona chciała wykorzystać Jezusa do swojej sprawy. Tak się Go dotknąć i zwiać szybko. I żeby Jezus się nic nie dowiedział. Ja to wymyśliłam. Natomiast okazuje się, że ona wie, że to nie ona była nad tym planem. Jezus był nad tym całym jej planem. On to wszystko kontroluje. On ją zna. On zna jej myśli. On znał jej plan.
Słuchajcie, to jest niesamowite wrażenie. Dlatego przyszła do niego zalękniona i drżąca, bo to się wszystko wydało. Całe jej wnętrze, całe jej przebiegła myśl. To się wszystko wydało. Ona przychodzi i wie, że jest jakaś tajemnicza rzeczywistość, która ją przerasta i dlatego drży. Kochani, my drżymy zimna, kiedy mówimy, wiesz, zimno, jak żeśmy na mszy papieskiej zmarzli. Zimno przeniknęło mi aż do szpiku kości i całe drżałem. Kochani, wiecie co to jest? Odczucie, kiedy człowiek cały drży. Ona się zbliża i wie, że Jezus ją całą przenika swoją wiedzą, swoją bocką wiedzą. I ona jest zalękniona i cała drży. Jezus przeniknął jej serce do głębi. Tym spojrzeniem, tym wołaniem, kto się mnie dotknął, tym szukaniem jej.
I tu zaczyna się uleczenie. Jezus ją otworzył. Jezus ją otworzył jak na operacji duchowej. My chcemy często zapanować nad uzdrowieniem. Kochani, kiedy czytałem Ten fragment Ewangelii, to tak skojarzyłem, wielu ludzi przychodzi do spowiedzi nie po przeproszenie się z Bogiem, żeby ustał krwotok wyrzutów sumienia albo bólu. Pytam nieraz, dlaczego przyszedłeś do spowiedzi? Przekręcam wam takie wyrzuty sumienia, że po prostu spać nie mogę. Czyli po co przyszedłeś? Żeby mi ksiądz ten ból usunął. A Chrystus? Krzysztof za bardzo to mnie nie interesuje. Ból mi niech ksiądz usunie, tak jak jej krwotok. I przybiegają do spowiedzi, trzy razy to, cztery razy tamto, więcej nie pamiętam.
A Jezus stoi i mówi... Dlaczego On ją wołał? Bo ona odchodziła nieuzdrowiona. Ustał jej krwotok, ale nie choroba. Wielu ludzi przychodzi do spowiedzi i uzdrawia się z obowiązku spowiedzi wielkanocnej. I wychodzi z kościoła i ulżyło. Krwotok ustał. Już byłem na spowiedzi wielkanocnej, ale choroba nie ustała. Ta kobieta była cały czas chora i Jezus dlatego jej wyglądał, bo jakby odeszła teraz, to by odeszła ze swoją chorobą już na amen. Ona przychodzi zalękniona, drżąca, jest otwarta i uwaga co robi? Już nie chce panować nad Jezusem, już nie ma żadnego planu. Ona wróciła, bo On ją zna.
Upadła przed Nim. Kochani, upadliście kiedyś w życiu przed kimś. Ale po prostu jak placot. Kochani wiecie jakie to jest głupie uczucie, zima, ślisko, nie posypali, na przystanku człowiek idzie wfrut, dwie nogi do góry, tra, wszyscy się gapią, leżę, wstać nie mogę. Upaść przed kimś, ale jak placek. My, prawda, chcemy się trzymać, kręgosłup mnie boli, ale się podpieram, żeby tylko nie upaść, siedzę przy stole na jakimś przyjęciu, na weselu, żeby nikt nie poznał. Upaść przed Jezusem. Wiecie co to jest upaść? Nie mam żadnej podpórki, nie zrobię żadnej miny. Ludzie w takich rozmowach duchowych się bronią. No tu mnie ksiądz nie rozpoznał, ta sprawa jest skomplikowana, tu się z księdzem nie zgadzam i tu podpórka, tu podpórka, tu podpórka i tak jeszcze się o tych szczudłach trzymam, żeby tylko nie upaść.
Ona upadła przed Jezusem. I co powiedziała? I powiedziała Mu całą prawdę. I powiedziała Mu całą prawdę. Upadła przed Jezusem i powiedziała Mu całą prawdę. Jezus widzi, że w tym momencie, to już nie jest sprytny plan uderzyć z tyłu i zwiać. Ona jest otwarta i gotowa na uzdrowienie. I kochani, to jest przepiękna sprawa, bo kiedy człowiek jest ciężko chory, to trzeba mu szybko podać to, czego organizmowi brakuje. Jeśli ktoś się dusi, to szybko tlen. Jeśli komuś tam czegoś brakuje, to szybko zastrzyk z tego. Jeśli ktoś się topi i jaka pierwsza rzecz, którą Jezus jej podaje tej kobiecie, jaka pierwsza rzecz?
On do niej mówi... córko. O! Zaszczyt jej robi. Córko. Bo ona się czuła nie córką, psem była. Przepraszam za słowo, suką, być może tak na nią mówili. Odrzucona, poniżona, śmierdząca. I tego jej w sercu potrzebowało. Córko! Kochani, jestem przekonany, że wiele z was, drogie Panie i Panowie, Tego potrzebuje, ale sercem. Umysłem to wy to wiecie. Katechizm jest skuty na blachę. Synu, chce ci powiedzieć Bóg, tu jest twój problem. Córko, Jezus mówi do tej kobiety. Córko. Ona tego potrzebowała, nie ustania krwotoku. Przestałaby lecieć, a ona nadal by się czuła wyrzutkiem. Ona nadal by się czuła odrzucona od społeczeństwa.
I Jezus ją leczy. Córko, mówi do niej, idź w pokoju. I brakuje pokoju. Nie krew płynąca z jej ciała była jej problemem. Brak pokoju. Niech ustanie dolegliwość Twoja. Panie Jezu, coś Ci się pomyliło. Dolegliwość już ustała wcześniej. A Pan Jezus teraz do niej mówi, niech ustanie Twoja dolegliwość. Otóż, bo dolegliwością nie był krwotok. Dolegliwością była choroba duszy. Idź w pokoju. Kochani, ludzie nieraz przychodzą do księdza i pierwszy problem. Nie mam męża, nie mam chłopaka. Sama jestem. Z mężem się źle układa. Proszę księdza, chciałem się tak księdza dotknąć. Podobno jak się księdza dotknie, to z mężem się poprawia.
Po prostu mamy taką obronę w sercu przed prawdą sami, Że nie jesteśmy świadomi, co jest naszym problemem. Tak jak ten Pan być może naprawdę nie wiedział, że takie cotygodniowe wyjazdy z koleżanką nad zalew i trzymanie się za rączkę, to jest jednak coś bardzo nie w porządku wobec małżeństwa. I że mu się do żony potem nie będzie chciało wracać po takich uroczych spotkaniach przy kawie. Zapamiętajmy to. Każdy z nas przeżywa historię tej kobiety. Każdy z nas ma krwotok. Każdy z nas jest jakoś przeklęty. I teraz pytanie, czy wytrwasz do końca. Czy zwiejesz wcześniej? Ona mogła uciec po ustaniu krwotoku i byłaby dalej przeklętą. Nie usłyszałaby tego słowa córko. I pamiętaj, Jezus cię wygląda. Jezus cię dyskretnie wygląda przez księdza, przez kościół, przez drzwi, przez ładną pogodę, przez wydarzenie, przez śmierć kogoś bliskiego.
Jezus pyta kto się mnie dotknął i ciągle nas wygląda. Obyśmy ten egzamin, to uleczenie zdali do końca. Obyśmy po wstępnych badaniach nie uciekli. Obyśmy pozwolili lekarzowi wyleczyć swoje serce do końca, do tego miejsca, gdzie On nas wszystkich nazywa synami i córkami. Amen. Wierzę w jednego Boga, Ojca Przewodniczącego. Chrystusowi, który pragnie nas wszystkich nazwać synami i córkami, abyśmy to w sercu usłyszeli. Przedstawmy nasze prośby i błagania. Pomódlmy się za Kościół Święty. Aby w Twojej duszpasterskiej posłudze potrafił przekonać ludzi, że Chrystus nas wszystkich z miłością wygląda.
Ciebie prosimy. Pomódlmy się za wszystkich, którzy są już na urlopach, za Was, którzy na urlopy na pewno wyjedziecie. Aby bicie dzwonów w Kościele, otwarte drzwi Kościoła, aby książka religijna, gazeta w kiosku religijna, którą zobaczycie, byście to odczytywali, że Jezus w mnie wygląda i woła mnie, Bo jeszcze jestem do końca nieuzdrowiony, abyśmy to tak wszystko odczytywali. Ciebie prosimy. Można iść na pielgrzymkę na Jasną Górę tak z tyłu, żeby się tylko dotknąć Pana Jezusa, porozglądać się, pośpiewać, poznać chłopaków, dziewczyny, ale się nie otworzyć. Módlmy się już teraz dla wszystkich pielgrzymów, którzy decydują się na pielgrzymkę, rozmyślają, czy na nią iść, by poszli tam po to, by stanąć przed Chrystusem,
W otwarciu serca Ciebie prosimy za tych wszystkich, którzy są gorliwie religijni, należą do grup religijnych. W grupie religijnej też się Pana Jezusa można tylko z tyłu dotknąć. Nigdy się nie otworzę, będę udawał, będę miły, sympatyczny, kulturalny, ale nigdy nie pokażę swojej słabości. Pamiętajcie, to też może być zmarnowanie tej okazji. Do wszystkich, którzy właśnie chodzą często do Kościoła, do wszystkich, którzy należą do wspólnot, Żeby podeszli do Chrystusa i upadli. Ta kobieta upadła przy wszystkich ludziach. To Chrystusa tak wzruszyło. Byśmy w tych wszystkich naszych szczególnych formach religijności potrafili właśnie przy ludziach prosić o miłosierdzie Boga. Ciebie prosimy o świętość dla Macieja i Kingi.
Pokazano wszystkie 21 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ksiądz opowiada o kobicie, która cierpiła na krwotok od 12 lat i dotknęła Jezusa, aby uzdrowić się.
Ksiądz analizuje doświadczenia kobiety, jej sytuację w społeczeństwie i emocje związane z krwotokiem.
Ksiądz wyjaśnia, jak dotknięcie Jezusa przyniosło uzdrowienie i jak to wpłynęło na życie kobiety.
Ksiądz podsumowuje i nawiązuje do własnych doświadczeń, prosi o modlitwę i zakończa modlitwą.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
ks. Piotr Pawlukiewicz - Homila św. Anna