Mentionsy Mentionsy
Krzyk Horror Podcast
Krzyk Horror Podcast

To było prawdziwą inspiracją dla Stranger Things #94

26.11.2025 ·40 min 1 s

Chcesz więcej odcinków? Słuchaj i obserwuj Krzyk Horror Podcast, zostaw ⭐⭐⭐⭐⭐ i wyślij link z tym odcinkiem do tych, którzy lubią takie historie.Przed nami finał ostatniego sezonu Stranger Things. W tym odcinku odkrywamy tajemnice serialu, a także inspiracje jego twórców. Okazuje się, że tajne eksperymenty z filmu miały swoją inspirację w prawdziwych wydarzeniach.

Nie został porwany, bo został zabrany do innego wymiaru. Mrocznego, umierającego odbicia naszego świata, które przyjaciele chłopca nazwali drugą stroną. Brzmi znajomo, prawda? Jak scenariusz koszmaru, który mógł wydarzyć się naprawdę. Ta historia podbiła świat pod nazwą Stranger Things, serialu, który do dziś jest wielkim hitem. Ale co jeśli powiem ci, że bracia Duffer nie wymyślili tego wszystkiego? Co jeśli opowiedzieli ci prawdę, zmieniając tylko imiona i miejsca akcji, a prawdziwe eksperymenty były równie mroczne, jak te, które widziałeś na ekranie? Zanim jednak wyruszymy na Long Island, do miejsca, gdzie fikcja spotyka się z niepokojącą rzeczywistością, musimy ponownie zatrzymać się w Hawkins.

Demogorgon, łupieżca umysłów, to wszystko wydaje się fantazją rodem z sesji Dungeons & Dragons, ale twórcy serialu, bracia Duffer, przyznali, że ich inspiracje sięgają znacznie głębiej. do prawdziwych, tajnych programów rządowych. Aby je poznać, musimy przenieść się z fikcyjnego Hawkins w Indianie do bardzo realnego miejsca na samym końcu Long Island. Miejsca znanego jako Camp Hero. Zostawmy na chwilę fikcyjny Hawkins, bo nasza podróż prowadzi nas teraz do prawdziwego miejsca, które istnieje na mapach, ale którego prawdziwa historia została z nich wymazana. Jedziemy na wschód przez cały stan Nowy Jork, aż docieramy do samego końca Long Island.

W latach 40. i 50. w szkole Fernald w Massachusetts, w instytucji dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną, naukowcy z MIT i Harvardu pod patronatem Komisji Energii Atomowej prowadzili eksperymenty z klubem naukowym. Dzieciom, które często były niedożywione, obiecywano dodatkowe posiłki i wycieczki w zamian. Karmiono je płatkami owsianymi z mlekiem. Płatkami, do których potajemnie dodawano radioaktywne izotopy. Chciano zbadać, jak ludzkie ciało wchłania substancje radioaktywne. Kiedy więc bracia Duffer tworzyli Hawkins w serialu Stranger Things, nie sięgali do swojej bujnej wyobraźni i świata fantazji. Sięgali do odtajnionych akt i mrocznych legend, które krążyły wokół miejsc takich jak Camp Hero.

Domy, w których kiedyś toczyło się normalne życie, są opuszczone albo zamieszkałe przez ludzi o pustych, przestraszonych oczach. To już nie jest ich miasto. To strefa zero. Ale w tym chaosie jest jeden promyk nadziei. Po raz pierwszy od dawna drużyna znów jest razem. Rozproszeni w czwartym sezonie po całym świecie. Od Kalifornii po zaśnieżone gułagi w Związku Radzieckim. Teraz wszyscy wracają do domu. Mike, Dustin, Lucas, Will, Jedenastka, Max, Nancy, Jonathan, Steve, Robin. Wszyscy są już w Hawkins, bo wiedzą, że to tutaj rozegra się ostatni akt. Twórcy serialu bracia Duffer opisali ten finałowy sezon w bardzo sugestywny sposób. Powiedzieli, że będzie jakby sezon pierwszy i czwarty miały dziecko, a potem wstrzyknięto mu sterydy.

Finał ma odpowiedzieć na największe pytania, które dręczyły nas od samego początku. Czym tak naprawdę jest druga strona? Dlaczego wybrała właśnie Hawkins? No i najważniejsze, dlaczego w tę pierwszą feralną noc w 1983 roku potwór porwał właśnie Willa Byersa? Wszystkie te tajemnice mają zostać nareszcie rozwiązane. Bracia Duffer od lat wiedzieli, jak chcą zakończyć tę historię. Mówią, że gdy przedstawili swój plan szefom Netflixa, ci, którzy nigdy nie okazywali emocji, nagle zaczęli płakać. Bo to nie jest tylko opowieść o potworach. To historia o dorastaniu, przyjaźni i poświęceniu. O pożegnaniu z dzieciństwem. I to pożegnanie będzie wielkim, globalnym wydarzeniem. Netflix nie wypuszcza po prostu ostatniego sezonu.

Pewnie myślisz, że to wszystko. Że kiedy napisy końcowe ostatniego odcinka znikną z ekranu, a my otrzymy ostatnie łzy po pożegnaniu z bohaterami, to będzie koniec. Brama do tego świata zostanie zamknięta raz na zawsze? Twórcy mają na ten temat zupełnie inne zdanie. Bo widzisz, pożegnanie z Hawkees nie jest pożegnaniem z uniwersum Stranger Things. To zaledwie koniec pewnego rozdziału. A bracia Duffer już piszą kolejne, które zabiorą nas w miejsca, których się nie spodziewaliśmy. Pierwszy krok w nową przyszłość został już zrobiony. Ale co ciekawe, prowadzi on w przeszłość. Na deskach teatrów West Endu w Londynie, a wkrótce i na Broadwayu, rozgrywa się sztuka Stranger Things The First Shadow. Pierwszy cień. To nie jest historia adaptacyjna, ale seans spirytustyczny.

Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.