Ten demon naprawdę istnieje #102
Chcesz więcej odcinków? Słuchaj i obserwuj Krzyk Horror Podcast, zostaw ⭐⭐⭐⭐⭐ i wyślij link z tym odcinkiem do tych, którzy lubią takie historie.Ari Aster nakręcił jeden z najciekawszych horrorów o opętaniu. Okazuje się, że demon z filmu Dziedzictwo. Hereditary nie jest wymysłem scenarzystów, lecz bestią opisywaną w mrocznych księgach. To źródło inspiracji dla artystów i okultystów. Poznaj całą prawdę o Paimonie – Królu Piekła.
Liczę także na komentarz. To tyle z formalności. Czas na dzisiejszą historię. Ten strach zaczyna się od dźwięku. Krótkiego, suchego, niemal biologicznego odgłosu, który zapewne dobrze znasz. Dla większości z nas to tylko tyk nerwowy, niewinny nawyk, który robimy z nutów albo z niecierpliwienia. Ale w 2018 roku ten jeden prosty dźwięk stał się dla milionów widzów sygnałem nadchodzącej apokalipsy. W filmie Dziedzictwo, albo jak kto woli Hereditary, reżyser Ari Eister zmienił to niepozorne mlaśnięcie w zwiastun nieuchronnej tragedii. Rodzina Grahamów uwięziona w domu pełnym cieni, miniatur i niewypowiedzianych tajemnic. Jeśli oglądałeś ten horror, to na pewno pamiętasz duszną atmosferę w samochodzie pędzącym przez noc, otwartą szybę, przez którą trzynastoletnia Charlie próbuje zaczerpnąć świeżego powietrza.
Jest on najbardziej posłuszny Lucyferowi. To nie jest wolny strzelec. To prawa ręka... upadłego anioła, lojalista. Spróbuj teraz zamknąć oczy i zwizualizować sobie to, co widzieli dawni magowie, gdy kreślili kręgi ochronne. Zapomnij o cieniach przemykających w rogach pokoju z filmu Hereditary. Prawdziwy Paimon nie ukrywa się w mroku. On pojawia się w świetle reflektorów. Według Ars Goetia, Paimon objawia się pod postacią mężczyzny. Ale nie jest to postać przerażająca w typowy, zwierzęcy sposób. Nie ma kłów ociekających jadem, ani wielkich, nietoperzych skrzydeł. Teksty opisują go jako mężczyznę o kobiecej twarzy. Jest piękny w ten niepokojący, androgeniczny sposób, który zaciera granice płci.
Musisz sprawić, żeby ten ryk zmienił się w słowa, które twój ludzki umysł będzie w stanie przetworzyć. To tutaj zaczyna się prawdziwy horror przywołania. To nie jest rozmowa przy herbacie. Jest to walka o dominację psychiczną. Jeśli twoja wola zachwieje się, Choćby na moment. Jeśli przestraszysz się tego ryku, hałasu cymbałów, dziwnego, pięknego mężczyzny na wielbłądzie, przegrałeś. W filmie Hereditary słyszymy charakterystyczne, narastające buczenie w ścieżce dźwiękowej, którą stworzył Colin Stetson. To echo tej starej legendy. Echo hałasu, który ma cię złamać, zanim jeszcze padną jakiekolwiek słowa. Pomyśl tylko o tym. tysiące demonów grających na instrumentach, tylko po to, aby zagłuszyć twoje myśli, żeby sprawić, że twoje serce pęknie ze strachu.
Na niektórych wersjach jego stroju, wyhaftowane złotą nicią, widnieje bardzo konkretny symbol. To nie jest pentagram czy też odwrócony krzyż. To skomplikowany układ linii, kół i pętli. To sigil, pieczęć króla Paimona. Czy Tobias Forge, lider zespołu, zawarł pakt? A może po prostu uznał, że ten symbol ładnie wygląda na welusze? Tego nie wiemy, ale faktem jest, że zespół zdobył globalną sławę, a Paimon, demon muzyki, hałasu i sztuki, towarzyszy im na scenie, patrząc na tysiące fanów, wykrzykujących teksty piosenek. W pewnym sensie Paimon dostał to, co kocha najbardziej – uwielbienie, hałas i artystyczną ekspresję. I tutaj dochodzimy do fascynującego kontrastu. Skoro Paimon jest mentorem, nauczycielem, patronem sztuki i nauki, to dlaczego w filmie Hereditary jest absolutnym niszczycielem?
Twoja wola musi być twardsza niż diament. A co widzimy w Hereditary? Widzimy Annie, która trzęsie się, płacze i błaga. Widzimy Petera, który jest sparaliżowany atakami paniki. To rodzina trawiona przez żałobę, traumę i przerażenie. Dla Paimona i jego świty taki strach jest niczym krew w wodzie dla rekina. To zaproszenie do ataku. W momencie, w którym okazujesz słabość, przestajesz być partnerem w negocjacjach, a stajesz się ofiarą. Przestajesz być magiem i stajesz się naczyniem. Warto też wspomnieć, W filmie ofiarą są dekapitowane głowy, makabryczny hołd złożony z ciał. W rzeczywistej praktyce okultystycznej, o której wspominają teksty, ofiary są zazwyczaj bardziej symboliczne.
Aby odzyskać swoją boską, czy też raczej piekielną formę repis, potrzebuje męskiego nosiciela. Wtedy łącząc męskie ciało Petera ze swoją eteryczną kobiecą naturą ducha, znowu staje się całością. Kult w Hereditarii nie był więc po prostu seksistowski w tym banalnym ludzkim rozumieniu. Oni byli teologicznymi purystami. Chcieli odtworzyć idealny wizerunek swojego boga na ziemi, a do tego potrzebowali chłopca. Ale jest w tym wątku jeszcze jedna, głębsza warstwa, która sprawia, że postać Charlie... jest tak tragiczna. Reżyser Ari Eister, świadomie albo nie, dotknął tu metafory dysforii. Pomyśl o tym, jak zachowywała się Charlie. Zawsze w za dużej bluzie, ukrywająca swoje ciało, wycofana, niepasująca.
W filmie Hereditary widzieliśmy, co się dzieje, gdy ignorujesz znaki. A w naszej rzeczywistości? Pora wygasić ekrany smartfonów i komputerów. Zostawiamy kolorowe wróżki i internetowe memy. Musimy wrócić do domu Grahamów, bo tam, w cieniu, ukryta jest odpowiedź na pytanie, które prawdopodobnie zadajesz sobie od początku tej historii. Czy Paimon naprawdę istnieje? Czy jest zewnętrznym bytem? Inteligentną energią z innego wymiaru, która włamuje się do naszej rzeczywistości? A może jest tylko metaforą? Nazwą, którą nadaliśmy czemuś, co mieszka w nas od zawsze, ale czego boimy się nazwać po imieniu. Spójrzmy jeszcze raz na tytuł filmu.
Hereditary. Dziedzictwo. To słowo nie kojarzy nam się z magią, ale z biologią, z genetyką, kartą pacjenta w szpitalu psychiatrycznym. Gdybyśmy wycięli z tej historii wszystkie lewitujące ciała, płonące księgi i demony na wielbłądach, co by nam zostało? Pozostałaby naga, brutalna historia rodziny, która zapada się pod ciężarem choroby psychicznej. Spójrz na drzewo genealogiczne rodziny Grahamów. To nie jest drzewo życia, lecz mapa drogowa katastrofy. Annie podczas terapii grupowej wylicza fatum swojej rodziny z chłodną precyzją lekarza sądowego. Jej ojciec zagłodził się na śmierć w wyniku głębokiej depresji jej brat powiesił się w sypialni matki, twierdząc, że próbuje włożyć w niego innych ludzi.
Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Chcesz więcej odcinków? Słuchaj i obserwuj Krzyk Horror Podcast, zostaw ⭐⭐⭐⭐⭐ i wyślij link z tym odcinkiem do tych, którzy lubią takie historie.
Ari Aster nakręcił jeden z najciekawszych horrorów o opętaniu. Okazuje się, że demon z filmu Dziedzictwo. Hereditary nie jest wymysłem scenarzystów, lecz bestią opisywaną w mrocznych księgach. To źródło inspiracji dla artystów i okultystów.
Poznaj całą prawdę o Paimonie – Królu Piekła.