Carrie to fikcja, ale one istniały naprawdę #146

Aby ostatecznie potwierdzić istnienie tego zjawiska, Bender ściągnął do Kancelarii Fizyków z prestiżowego Instytutu Fizyki Maxa Plancka, Friedberda Kargera i Gerharda Ziche. W grudniu naukowcy zainstalowali w biurze aparaturę z najwyższej półki. Prowadzili pomiary oscyloskopowe, sprawdzali wahania napięcia, ładunki elektrostatyczne, W raporcie opublikowanym w 1968 roku stwierdzili jednak coś, Co wywołało w środowisku akademickim prawdziwy szok. Pomiary wykazały, że nienaturalne uderzenia energii i przemieszczanie się przedmiotów miały charakter czysto mechaniczny, a nie elektrodynamiczny.

Zrozumienie, że ofiary cierpiały na zaburzenia czynnościowe i działały w stanie desocjacji, tłumaczy ich motywację i ból. Ale fizyka pozostaje fizyką. Jeśli dębowa szafa przesuwa się po podłodze, coś musiało wprawić ją w ruch. Odpowiedź na to pytanie nadeszła, gdy do akcji, obok utytułowanych profesorów i parapsychologów, wkroczyli sceptycy i zawodowi iluzjoniści. To oni wiedzieli, gdzie należy patrzeć. Wróćmy na chwilę do biura w bawarskim Rosenheim, gdzie w 1967 roku aparatura rejestrowała niewyjaśnione wahania prądu. Kiedy fizycy z Instytutu Maxa Plancka wpatrywali się w oscyloskopy, kancelarię odwiedził wiedeński iluzjonista Albin Neumann. Nie szukał duchów ani anomalii magnetycznych, poszukiwał prostych sztuczek i bardzo szybko je znalazł.