Carrie to fikcja, ale one istniały naprawdę #146

Próbowała jednak odciąć się od przeszłości i zacząć wszystko od nowa. Zmieniła tożsamość. Przestała być dziewczynką od poltergeista. Stine Resch stała się Christine Boyer. W 1988 roku urodziła córkę Amber. Przez krótką chwilę mogło się wydawać, że wyrwie się z tego przeklętego schematu i nareszcie odnajdzie własną cichą przystań. Jednak w kwietniu 1992 roku wydarzyła się tragedia. Trzyletnia Amber zmarła. Sekcja zwłok wykazała, że przyczyną zgonu były rozległe obrażenia głowy, powstałe w wyniku tępego urazu. W dniach poprzedzających śmierć, dziewczynka przebywała głównie pod opieką nowego partnera Krystyny, Davida Herina. Oboje zostali natychmiast aresztowani i obwiniali się nawzajem o zadanie śmiertelnych ciosów.

Dla amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości była to zbrodnia najcierszego kalibru. Prokuratura żądała dla Christine najwyższego wymiaru kary. Kary śmierci. Kobieta, zaszczuta przez proces i przerażona wizją egzekucji posłuchała rady swojego obrońcy. Zdecydowała się na procedurę znaną w amerykańskim prawie jako tzw. Alford Plea. To specyficzna forma ugody, w której oskarżony formalnie przyznaje się przed sądem do winy, godząc się na karę w zamian za uniknięcie najsurowszego wyroku, ale jednocześnie w świetle prawa oficjalnie podtrzymuje twierdzenie, że jest niewinny popełnienia samego czynu. Ponad 30 lat po tym, jak ocalono ją przed krzesłem elektrycznym, Christina wciąż przebywa w więzieniu. Została skazana na dożywocie plus 20 lat. Mężczyzna, pod którego opieką przebywało dziecko, otrzymał wyrok 20 lat i już dawno jest na wolności.

Wokół sprawy Christina Boyer powstał później cały ruch na rzecz jej uwolnienia. Argumentowano, że nie miała sprawiedliwego procesu, a jej medialna, owiana złą sławą przeszłość, zniekształciła osąd prokuratury. Z drugiej strony oskarżyciele do dziś stanowczo twierdzą, że zeznania świadków obciążają ją za stosowanie przemocy wobec córki. Nie wiemy jaka jest ostatecznie prawda o śmierci małej Amber. Być może koło przemocy po prostu zamknęło się tu w najokrutniejszy z możliwych sposobów. Z ofiary zrodził się sprawca. Niezależnie od sądowych rozstrzygnięć kontrast pomiędzy bohaterami tej opowieści uderza bezwzględnie. Parapsycholog William Roll napisał o niej później książkę, snując fantastyczne domysły o morderstwie i telekinesie, budując na jej tragedii własną pozycję.