Ela z Siedlęcina - Krymisfera #58

Tymczasem my jesteśmy w Siedlęcinie, dolnośląskiej wiosce graniczącej z Jelenią Górą. Siedlęcin to wieś o charakterze łańcuchówki. To tak zwana wieś leśno-łanowa, założona na zalesionym obszarze górskim. Położona między dwoma jeziorami zaporowymi na rzece Bubr. Jeziorem Wrzeszczyńskim i Jeziorem Modrym. Ma około 1500 mieszkańców. To nieduża wieś, ale z cennymi zabytkami. Jest tu gotycki, rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem św. Mikołaja, przykościelny zabytkowy cmentarz, ale chyba najbardziej znanym i cenionym zabytkiem Siedlęcina jest wieża książęca. Gotycka wieża mieszkalna księcia Henryka I Jaworskiego, w późniejszym okresie siedziba rycerska,

Z zachowanymi ściennymi polichromiami, malowidłami nawiązującymi do legendy rycerza Serlan Celota. Tu, w Siedlęcinie, mieszka 15-letnia Ela Leśniowska. Ela mieszka z rodzicami w skromnym domu przy ulicy Dolnej. Ma jeszcze dwie siostry, z których jedna, już dawno dorosła, od lat mieszka ze swoją rodziną w Oleśnicy, 150 km od Siedlęcina. Niegdyś wszyscy mieszkali kawałek dalej, też przy Dolnej, w równie skromnym, wielopokoleniowym domu razem z babcią i resztą rodziny. Teraz każdy można powiedzieć już na swoim, ze swoją rodziną lub, tak jak Ela, z rodzicami.

Lubi się wtedy ładnie ubrać, dobrać biżuterię, zrobić delikatny makijaż. Nie przesadza, po prostu chce dobrze wyglądać, jak na nastolatkę przystało. Dla siebie, ale i dla innych. To dla niej odskocznia, okazja, by choć na chwilę oderwać się od codzienności Siedlęcina. Od szkoły, od rutyny. W domu z babcią mieszka też jej kuzynka, która w jednej z izb tego domu prowadzi swój prowizoryczny punkt fryzjerski. Wisi tam lustro, jest krzesło, parę niezbędnych sprzętów jak choćby suszarka, która często buczy, wydaje się, godzinami. Ela i tu lubi przesiadywać, przyglądać się, ale i pomagać w drobnych czynnościach czy podtrzymać rozmowę z klientką.

Mogła przecież u kogoś przenocować. Po nocnej imprezie może nie miała jak dać o tym znać. Czasem tak bywa. Ale dziś... Dziś już jest poniedziałek. Minęła już druga noc. A po Elie wciąż ani śladu. Nie pojawiła się ani w domu, ani u babci, ani też z nikim z bliskich w żaden sposób dotąd się nie skontaktowała. To bardzo dla niej nietypowe i dziś już dużo bardziej niepokojące. Do Siedlęcina przyjeżdża Violetta, starsza siostra Eli. Bierze tydzień urlopu w pracy w Oleśnicy i od razu angażuje się w poszukiwania.

Wybierała się tam, jak mówiła, z Grzegorzem i jego babcią. Tu trzeba zaznaczyć, że stacja Rybnica, na której rzekomo była widziana, to stacja w miejscowości, w której mieszka Grzegorz, a jednocześnie to stacja znajdująca się najbliżej Siedlęcina. I rzeczywiście, gdyby była na mszy i chciała po niej dostać się do domu, to z dużym prawdopodobieństwem wysiadałaby właśnie tu. Rodzina i znajomi niewiele o Grzegorzu wiedzą, jakieś tylko szczątkowe informacje z opowieści między wierszami. Nikt go nawet nie widział, ale teraz to on wydaje się być kluczem do rozwiązania sprawy.

Dodatkowo w kieszeni spodni funkcjonariusze znajdują legitymację szkolną. Nie ma więc żadnych wątpliwości. To Elżbieta Leśniowska, poszukiwana od początku czerwca piętnastolatka z Siedlęcina. Nadzieja na odnalezienie dziewczyny całej i zdrowej właśnie zgasła. Na ciele ujawniono kilkanaście ran kłutych. Dziewięć w obrębie klatki piersiowej i pięć na plecach. Ciosy ostrym narzędziem typu nóż zadane zostały z dużą siłą, uszkadzając serce i płuca. Nie ujawniono śladów gwałtu, ale ilość i siła zadawanych ciosów świadczy o dużym stopniu agresji napastnika, chwilowym wzburzeniu lub agresji skumulowanej.