Ela z Siedlęcina - Krymisfera #58

Z zachowanymi ściennymi polichromiami, malowidłami nawiązującymi do legendy rycerza Serlan Celota. Tu, w Siedlęcinie, mieszka 15-letnia Ela Leśniowska. Ela mieszka z rodzicami w skromnym domu przy ulicy Dolnej. Ma jeszcze dwie siostry, z których jedna, już dawno dorosła, od lat mieszka ze swoją rodziną w Oleśnicy, 150 km od Siedlęcina. Niegdyś wszyscy mieszkali kawałek dalej, też przy Dolnej, w równie skromnym, wielopokoleniowym domu razem z babcią i resztą rodziny. Teraz każdy można powiedzieć już na swoim, ze swoją rodziną lub, tak jak Ela, z rodzicami.

A wychodzi, i wszyscy o tym wiedzą, bo też o tym rozmawiali, do lokalu Riverside, zwanego przez lokalnych dyskoteką Baniaki, mieszczącej się przy Alei Wojska Polskiego. Mija weekend. Jest poniedziałek, 2 czerwca. Już wczoraj od rana z każdą kolejną godziną w domu Leśniowskich rósł niepokój i rodziły się kolejne pytania krążące wokół dwóch podstawowych. Gdzie jest Ela? I dlaczego wciąż nie wraca do domu? Próbowano jeszcze racjonalizować sytuację.

Śledczy ustalają jego tożsamość, docierają do rodziny i przesłuchują. Z rozpytania wynika jednak, że znajomość Eli z Grzegorzem miała raczej luźny charakter. Nie da się wykluczyć, że dla Eli Grzegorz był kimś ważnym, ale trochę wygląda tak, jakby tę relację idealizowała. Choć Ela między wierszami często wspominała swoim bliskim o Grzegorzu, z relacji chłopaka i jego otoczenia wynika, że ich kontakt był luźny i raczej niezobowiązujący. Trudno obiektywnie ocenić, jak było naprawdę. Wiadomo, że Grzesiek ma od jakiegoś czasu dziewczynę. Jego niektórzy znajomi widywali go w towarzystwie Eli, jak to dwoje ludzi, którzy się znają, ale już na przykład jego rodzice nie mieli żadnej wiedzy, aby utrzymywał jakieś relacje z nieznaną im Elą Leśniowską.

Dodatkowo w kieszeni spodni funkcjonariusze znajdują legitymację szkolną. Nie ma więc żadnych wątpliwości. To Elżbieta Leśniowska, poszukiwana od początku czerwca piętnastolatka z Siedlęcina. Nadzieja na odnalezienie dziewczyny całej i zdrowej właśnie zgasła. Na ciele ujawniono kilkanaście ran kłutych. Dziewięć w obrębie klatki piersiowej i pięć na plecach. Ciosy ostrym narzędziem typu nóż zadane zostały z dużą siłą, uszkadzając serce i płuca. Nie ujawniono śladów gwałtu, ale ilość i siła zadawanych ciosów świadczy o dużym stopniu agresji napastnika, chwilowym wzburzeniu lub agresji skumulowanej.

Gdy mijają kolejne lata, a sprawa Elżbiety Leśniowskiej wciąż pozostaje nierozwiązana, telewizyjne biuro śledcze już z innym prowadzącym, Tadeuszem Szymkowem, w 2000 roku wraca do niej raz jeszcze. Wtedy powstaje nowa rekonstrukcja. To już wynik dużej bezradności śledczych, ale i nadziei, że po czasie ktoś zdecyduje się przerwać milczenie. Niestety i tym razem bez skutku. W maju 2025 roku, po niemal 25 latach kompletnej ciszy po umorzeniu śledztwa, do sprawy zabójstwa Eli Leśniowskiej powraca zespół Archiwum X Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu.

Śledczy ponownie analizują zabezpieczone przed laty materiały i ślady, wykorzystując nowoczesne metody, o których w latach 90. jeszcze nikt nie słyszał. Coraz wyraźniej wyłania się hipoteza, że sprawca znał Elę, że ta darzyła go zaufaniem, a samo zabójstwo mogło być zaplanowane i motywowane czymś osobistym. Zwraca uwagę zarówno brutalność ataku, jak i fakt ukrycia ciała w miejscu, które według śledczych mógł znać tylko ktoś z najbliższej okolicy. Choć od deklaracji, że policjanci są już blisko rozwiązania tej zagadkowej i skomplikowanej sprawy minęło już ponad pół roku, wciąż jest ostrożna, ale realna nadzieja, że sprawa brutalnego zabójstwa Elżbiety Leśniowskiej rzeczywiście zostanie rozwiązana.