STUDIO 96.0: Czesław Mozil
Czesław Mozil odwiedził STUDIO 96.0, żeby opowiedzieć o nowej płycie "Inwazja Nerdów Vol. 1", na której razem z nim zagrało ponad sześćset dzieci i młodzieży z dziewięciu polskich miast. Rozmawiamy o projekcie i wspominamy początki jego kariery. Jakim Czesław był uczniem, ile ma w sobie z dziecka, a ile z rockandrollowca? Jakie ma plany na najbliższą trasę i dlaczego jego koty nie lubią, kiedy ćwiczy w domu? Zapraszam.
Często na nagraniach przychodzę i mówię Mam nadzieję, że nie będziecie czuć obciachu za 20 lat. Zrobię wszystko, żeby to wyszło, bo to jest jednak trochę plaśne. W ogóle muzyka dla dzieci w naszym kraju jest postrzegana troszeczkę... Troszeczkę obciachowo, troszeczkę... Ja sam to znam. Ja grałem teatr dla dzieci w Danii. No, aktorzy, którzy grają teatr dla dzieci, to na pewno ci, którym się nie udało w tym dorosłym życiu. Więc ja też wiem, jak to wpływa na wizerunek, więc ja... Postanowiłem, że ja muszę kontynuować Gajków Przyszłości i będę robił to 4 lata, żeby jednak... To potrwa, według mnie to potrwa 10-15 lat, żeby osadzić, żeby płyty dla dzieci były...
Są zatrudnieni tam nauczyciele, którzy tak dbają o swoich uczniów. Zapominamy o tym. Ja zapomniałem o tym. Robić grajku w przeszłości to trochę też odkrywać swoją Polskę i swój kraj trochę inaczej. Ja nigdy nie chodziłem do postołówki u nas w Polsce, co nie mówić o szkole muzycznej i tym sposobem troszeczkę naprawdę widzę, że dzieją się cudowne rzeczy. Można psioczyć na system, ale to jest to właśnie to, co powiedziałeś, ale dopóki się nie pozna tego i namacalnie nie doświadczy, to tak naprawdę człowiek nie będzie mógł docenić poszczególnych, fajnych, wiesz, pojedynczych rzeczy. W szkole, tak jak mówisz o wągrowcu, no nie wiem, ja też kapitalnie wspominam swoją podstawówkę, która
Złożyć hołd, prawda? Dzieciom, które ponad 80 lat temu przeżyły i nie przeżyły tego, co się tam wydarzyło. Więc przez to, że mam grajków, mam swoje znajomości, zazdoliłem do dobrej znajomej Kasi Sprawki. Ona jest matką Dostałem kontakt do szkoły właśnie Moniuszki i byli bardzo otwarci. I wyobraź sobie, że na tym kawałku gra ponad 90 dzieci z orkiestry i ponad 115 dzieci w chórze. Ten chór jest niesamowity, jest imponujący. Jest niesamowity. To też, nie wiem, ja muszę też powiedzieć, że
Ta młodzież już będzie miała... To jest też niesamowite patrzeć na tych dzieciaków. Ja wiem, że za 10, 15, 20 lat oni będą... Po całym świecie. Będą robić różne rzeczy. Niekoniecznie wszyscy będą grać. Może część z nich będzie muzykami, inna będą tworzyć różne, różne rzeczy. No ale taka pocztówka zostanie. I wiesz co będzie najpiękniejsze? Bo zapewne otrzymasz parę telefonów, które będą się ograniczały. Do słowa dziękuję. To jest całkowicie okej. Ja też w drugą stronę jestem... To idzie w dwie strony. Ja jestem przeszczęśliwy, że młodzież ma ochotę, że jest akceptacja rodziców, szkół muzycznych, domów kultury, pedagogów, bo mają też różne, wiadomo... Jak mówię, znowu mam swój wizerunek, jaki mam, ale jestem wdzięczny, że są otwarci i z każdym projektem Grajków jest coraz łatwiej, bo na początku było bardzo trudno.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Czesław opowiada o projekcie muzycznym dla dzieci, w którym dzieci z Moniuszki w Łodzi śpiewają hołd dzieciom z obozu koncentracyjnego. Opisuje proces tworzenia piosenki i jej nagrana w Łodzi.
Czesław opowiada o planach na trasę koncertową, dietę i inspiracje muzyczne. Podaje listę polecanych utworów i podziela się oczekiwaniem na przyszłość projektu Grajków Przyszłości.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.