STUDIO 96.0: Czesław Mozil
Czesław Mozil odwiedził STUDIO 96.0, żeby opowiedzieć o nowej płycie "Inwazja Nerdów Vol. 1", na której razem z nim zagrało ponad sześćset dzieci i młodzieży z dziewięciu polskich miast. Rozmawiamy o projekcie i wspominamy początki jego kariery. Jakim Czesław był uczniem, ile ma w sobie z dziecka, a ile z rockandrollowca? Jakie ma plany na najbliższą trasę i dlaczego jego koty nie lubią, kiedy ćwiczy w domu? Zapraszam.
Więc mam poczucie, że jestem cały czas w liceum i jestem do tyłu. Więc tak, myślę o kolejnych projektach i dzięki Bogu jestem cały czas głodny. Czuję, że jestem głodny. Obojętnie jak to się przetwarza i jak to się przekształca potem na same dzieło artystyczne, czy nazwijmy to po prostu produktem, jaką jest muzyka, ale wolałbym robić fatalną muzykę, ale być głodny. Rozumiesz? A nie odwrotnie. Więc póki co czuję się szczęściakiem, że jestem głodny i mam ochotę coś robić. A co już robię, to już nie dla mnie oceniać. Jesteś w bardzo dobrej sytuacji, której ci zazdroszczę, jak powiedziałeś, że jesteś w liceum. To znaczy, że studia masz przed sobą, czyli najlepszy okres w życiu, Czesław.
Na Sebastiana, mieszkałem naprzeciwko przez moment. Kiedyś ja przychodziłem w Kapciach po tosty z Radochy i wszyscy się śmiali. Jakie to dobre tosty. Coś pięknego. Jakie dobre piwo mają czeskie. Tak. Bo mieszkanko moje na Boguszowskiego jest dosłownie, jakby z Boguszowskiego, więc to też... To jest dosłownie, nie wiem, 150 metrów, 100 metrów, więc z Dorotą bardzo często. Jak już bywamy, to ten z nimi za radochą, tak. I fajnie, że chłopacy są, nie tylko chłopacy poznają całą ekipę. Ty, a to my byliśmy sąsiadami, być może. No tak. To ty na Sebastiana, tak? Na Sebastiana... Okej, a ja na Bogusławskiego 7. Coś pięknego. A wiesz, co jest najlepsze w tej Radosze? Że ona przetrwała pandemię.
Co byś wybrał w tym momencie, na tym etapie życia? Bez dwóch zdań. Dom, Warszawa, koty, Dorota. Ale Dorota uwielbia Christianię, więc to jest nasz stały punkt. Nawet w Wigilię czasami, jak jeździliśmy do moich rodziców czy do... Teraz do ojca. To lądowaliśmy w Kopenhadze na Krystianie na dwie, trzy godziny i byliśmy gotowi na Wigilię z rodziną. Nie ukrywam, że... Mam wielkie szczęście, że mogę sobie delektować tym życiem. Marzy nam się domek w Danii na wyspie Lolland. Taki domek letni, taki, do którego możemy przybywać od czasu do czasu. Ja wybieram prowadzić nocą. Dzięki Bogu nie muszę wybierać. Znaczy, żeby nie było... Nic nie zastąpi domu Doroty i kotków, ale...
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Czesław opowiada o projekcie muzycznym dla dzieci, w którym dzieci z Moniuszki w Łodzi śpiewają hołd dzieciom z obozu koncentracyjnego. Opisuje proces tworzenia piosenki i jej nagrana w Łodzi.
Czesław opowiada o planach na trasę koncertową, dietę i inspiracje muzyczne. Podaje listę polecanych utworów i podziela się oczekiwaniem na przyszłość projektu Grajków Przyszłości.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.