STUDIO 96.0: Bovska: Prawda w twórczości jest dla mnie czymś kluczowym

Na początku miałam jakiś taki paraliż i naprawdę nie wychodziłam z domu. Jakoś mnie przeraziła ta sytuacja. Ale ja w ogóle trochę sobie nie radziłam z tą ilością tych wiadomości, bo one mnie jakoś niesamowicie zaskoczyły, że jacyś obcy ludzie do mnie coś piszą, że oni coś w ogóle chcą ode mnie. Jestem trochę ćpunem, zapominam o swoich piosenkach. To będzie tytuł. Studio 96. Zaprasza Mateusz Otyrchał. Magda Grabowska-Wacławek, polska piosenkarka, autorka tekstów, ilustratorka, znana wszystkim jako Bovska, jest moją i waszą gościnią. Jeszcze raz dzień dobry Magdo. Dzień dobry, cześć.

Słuchaj, no po prostu w życiu kobiet następuje sinusoida i akurat dzisiaj sinusoida poszła w stronę czerni, ale to tylko po to, by... Podobno to jest taki kolor, który się wtapia świetnie w każdy, więc pomyślałam, że będę świetnie pasować do żółtego, a poza tym mam ten czerwony tutaj, kurtkę czerwoną, która mnie energetyzuje. Bardzo dobrze, wszystko się zgadza. Słuchaj, ja się ubrałem na biało, więc jesteśmy pięknie kontrastowi dzisiaj. Nie przedłużając, płyta, z którą spędziłem ostatnie trzy doby myślę, płyta Dzika, która ma, i tutaj już pierwszy zarzut do ciebie Magda, ona ma tylko 40 minut. Naprawdę nie liczyłam. Dlaczego? 39,5 chyba, tak Spotify pokazuje.

Oh my god. To będzie jak dojdziesz do sypialni, to ja nie wiem. Ooo, na to czekam. Piąty album, Magda. Po trzech latach przerwy wracasz, chociaż ja bardzo nie lubię tego stwierdzenia przerwy, bo zwykle dla artysty to jest coś odwrotnego niż przerwa. Spodziewam się, że no właśnie te trzy lata były momentem, kiedy mocno tworzyłaś, mocno działałaś. Ta płyta zahaczyła o pandemię? Zahaczyła o pandemię, tak, tak, tak. Jak wyglądały, powiedz, te ostatnie trzy lata? Jakbyś mogła tak streścić, wiesz... W telegraficznym skrócie. Te trzy lata to oczywiście nie była dla mnie żadna przerwa. Natomiast był to czas jakiejś wielkiej przemiany, która się we mnie wydarzyła.

Czy to jest prawda, Magda? Nie, to był poniedziałek, to był poniedziałek. Okej, dobra. Nie, w niedzielę ja nie chodzę na siłownię. To jest dla świrów. Albo dla ludzi, którzy może akurat, nie wiem, no nie wiem, dla mnie niedziela jest po to, by odpoczywać. Przynajmniej tak się staram. Chyba, że jest koncert, to wtedy jest wyjątek. Natomiast rzeczywiście chodzę na siłownię, to mi w ogóle totalnie dużo daje. Polecam serdecznie uprawianie sportów. Dla zdrowia, nie dla nie wiadomo czego. I dla fanu, i dla poprawy nastroju. Rzeczywiście w pandemii dużo porysowałam i pomalowałam, czego efektem potem były wystawy, które miałam chyba trzy aż w tym czasie, trzech lat. Tak mniej więcej to się ułożyło. Jedna była w tym roku na początku w BWA w Bydgoszczy.

Mam na przykład jedno takie pudło, gdzie są różne szkicowniki i pamiętniki i takie rzeczy i to pewnie tam by trzeba było szukać tych karteczek pomiędzy stronami. Okej, spodziewałem się jakiegoś artystycznego nieładu, wiesz, że tutaj zaczniesz coś opowiadać, że masz ściany pobryzgane farbą albo jakiś bałagan taki, wiesz. A ty jesteś poukładaną artystką. Ja mam taką przestrzeń brudną i przestrzeń czystą. W czystej przestrzeni jest komputer i pianino, znaczy klawisz, nie mam pianina żywego. Bardzo cierpię z tego powodu. Jakby ktoś chciał mi podarować planinę, to ja zapraszam. Zależy, na którym piętrze mieszkasz, Magda. Słuchaj, nie jest to wysokie piętro. Można spokojnie... Zresztą naprawdę są specjaliści od wnoszenia instrumentów.

Więc zapytałam Archiego, czy będzie chciał ze mną stworzyć większą całość i Archie się zgodził po prostu. Powiedział, że fajnie, że super. Więc to było wszystko wynikiem procesu. To nie było zaplanowane. I uważam, że tak jest najfajniej, gdy tak się dzieje w życiu. Przez przypadek zupełnie dziękuję, że zrobiłaś click-byte, mówiąc jestem trochę ćpunem. Ja sobie to wybolduję na górze. I mamy, dziękuję. Magda Bovska, moją gościnią, dziękuję bardzo. W ogóle to jest mega ciekawy temat, który poruszyłaś, bo ja bardzo lubię z artystami, a przede wszystkim artystkami, rozmawiać o tej relacji z producentem, bo tak jak mówisz, no kilka miesięcy siedzisz z gościem w studiu, musi być mega zaufanym człowiekiem i musi cię nadawać na tym samym.

I jakoś tak jak zamykam oczy, to widzę żółty kolor, słuchaj, tak jak w tym studio. Naprawdę tak widzę to lato. No i potem zobaczymy. Na pewno przyjdzie taki moment, że poczuję, że to już jest ten czas, że ja już muszę pisać dalej. I to chcę słuchać siebie, po prostu swojej intuicji. Jeszcze musisz mieć trochę czasu na żeglowanie, bo jesteś sternikiem. Tak, ale ja nie żegluję już. To jest moja przeszłość troszeczkę, to żeglowanie. Chociaż tak na Mazurach, na łódeczce, na przykład na tydzień, to by było miło. Magda, tylko schowaj telefon do szuflady albo do jakiegoś takiego woreczka z Ikei na żywność.

Właśnie. Teraz są takie specjalne pokrowce może. Ale wtedy też go miałam. I co? I nic. Czego ci życzyć? Bardzo proste pytanie, ale ja lubię to pytanie. I ja poproszę tak. Dużo koncertów, dużo słońca, dużo miłości, dużo przytulania i spełniających się marzeń. Można tak? Tak trochę to brzmi, tak jak u cioci Najmijnych, ale no tak bym chciała. Ostatnie bardzo mi się podoba. Magda Grabowska-Wacłowek-Bowska, moją i waszą gościnią w podcaście Studio 96. Sprawdźcie koniecznie płyty Dzika, bo możecie się wiele o sobie Nauczyć słuchając tej płyty, która jest cudowna. Dziękuję Magda. Bardzo dziękuję.