STUDIO 96.0: Bovska: Prawda w twórczości jest dla mnie czymś kluczowym

No, niesamowite. Jak to jest możliwe? Nie, jakoś nigdy go nie zgubiłam. Znaczy zgubiłam, ale zgubiłam oczywiście. Utopiłam telefon w jeziorze. W jeziorze Tałty. Kiedyś utopiłam telefon, ale wiesz, można mieć duplikat. Na szczęście raz utopiłam także telefon w toalecie. Ogólnie moje telefony raczej się topią w jakichś dziwnych zbiornikach. Co ty im robisz? Słuchaj, musisz mieć jakiś taki podwodny telefon. Może jest telefon w kształcie łodzi podwodnej na przykład. To by było coś dla mnie, tak. Właśnie to mnie bardzo zainteresowało, ten numer z czasów liceum. A masz jeszcze na przykład smsy z czasów liceum zachowane jakieś? O Boże, nie, no co ty.

Tak, o Boże. To jest coś pięknego. W ogóle polecamy wszystkim zobaczyć, jeśli odłączycie się od tej rozmowy, jak ona się skończy, oczywiście, to bardzo zachęcamy, bo to jest piękny obrazek. To było magiczne, naprawdę niezwykłe miejsce. Kwitnący sad jabłoni i te odgłosy tego sadu, ten wiatr, jakieś ptaki, już taka wiosna w rozkwicie. Pamiętam, że to był jeden z pierwszych takich ciepłych dni, co nas totalnie w ogóle zaskoczyło, bo żeśmy tam się trochę spiekli na tym słońcu. Ja potem wiesz, musiałam wachlować po prostu oparzenia, bo miałam taką sukienkę z dekoltem, więc no bardzo, bardzo to miło wspominam.