NAJMŁODSZA KOBIETA SKAZANA NA ŚMIERĆ W USA? | NIKOMU GO NIE ODDAM #175

Minęło prawie 30 lat, a jej nazwisko znów pojawia się w nagłówkach. Jej sprawa cały czas budzi wiele emocji. Ludzie wciąż dzielą się na tych, którzy są za karą śmierci i tych, którzy są jej przeciwnikami. Dajcie znać, jakie jest Wasze zdanie w tym temacie i czy je zmieniliście po wysłuchaniu tej historii. Zacznijmy zatem od kobiety, o której jest teraz głośno, czyli Christy Gale Pike. Christa przyszła na świat 10 marca 1976 roku w Beckley w stanie Virginia Zachodnia. Od początku nie miała najłatwiej. Jej matka Carissa piła w czasie ciąża, mimo że lekarze ostrzegali ją, że dziecko może mieć trwałe uszkodzenie mózgu.

I mieli rację, jej poczynania wpłynęły na zdrowie małej Christy. Urodziła się przedwcześnie, z objawami uszkodzeń neurologicznych spowodowanych alkoholem. Już jako niemowla miewała silne drgawki. Ojcem dziewczynki był Emil Pike, z którym Carissa związała się w dosyć młodym wieku. Bardzo szybko się też pobrali, ale od początku ich relacja była raczej niestabilna. Wytrzymali razem dwa lata, zanim wyszło na jaw, że Carissa dopuszcza się zdradę. Potem jednak było dosyć burzliwie. Na chwilę się rozstawali, potem znowu do siebie wracali, aż w końcu Carissa postanowiła targnąć na swoje życie i wtedy Emil uznał, że już nie chce być z nią dłużej w tym związku.

W tym momencie nie myślał, co będzie z małą Christą. Zresztą oboje nie byli przygotowani do roli rodziców. W domu panował brud i bałagan. Dziadka Christy wspominała później, że jako niemowlę raczkowała po podłodze pełnej psich odchodów, a jej matka zamiast się nią zająć, wolała wychodzić i imprezować. Nawet gdy lekarze ostrzegali, że objawy Christy są bardzo niepokojące, napady drgawek to coś, czym trzeba się jak najszybciej zająć, Carissa niewiele sobie z tego robiła. W tym wszystkim jedyną osobą, która próbowała wprowadzić jakikolwiek porządek, była babcia ze strony ojca. To ona najczęściej zajmowała się Christą.

Kolejne lata nie były dla niej łatwiejsze, a takim najtrudniejszym momentem był ten, kiedy jej ukochana babcia zmarła. Krista miała wtedy 12 lat. Nie potrafiła sobie poradzić z tą stratą. Chciała nawet odebrać sobie życie. W tym celu próbowała przedawkować tabletki. Później matka Christy mówiła, że w zasadzie to nie był pierwszy raz, bo pierwszy raz, kiedy próbowała odebrać sobie życie, był, kiedy była w trzeciej klasie szkoły podstawowej. Wtedy też połknęła tabletki, choć nie jest pewne, czy zrobiła to z premedytacją, czy po prostu jako dziecko z ciekawości. Ostatecznie po śmierci babci trafiła pod obiekę psychiatry i przez pewien czas chodziła na terapię.

Matka Christy nie potrafiła być rodzicem. Ich relacja przypominała raczej toksyczną przyjaźń. Paliły razem marihuanę, imprezowały. Żadnych zasad, żadnych granic. Kiedy partner matki bił Krista pasem, kobieta po prostu się przyglądała. Dziewczynka nie miała do kogo zgłosić się po pomoc. Wszyscy ją zawiedli. To też spowodowało, że dorastając praktycznie nie znała innego świata niż tego pełnego przemocy. Doświadczała jej także od partnerów jej matki, którzy przebijali się przez jej życie. Jeden z nich został nawet oskarżony o napaść, co wynikało z tego, że uderzył Christy w twarz tak mocno, że potrzebowała pomocy lekarskiej.

Samodzielnie wychowywała go mama, która robiła co mogła, żeby zapewnić mu normalne życie. Ale bieda i niebezpieczne sąsiedztwo ciągnęły go w stronę kłopotów. W dziewiątej klasie rzucił szkołę, a potem związał się z lokalnymi gangami. Job Carps miało być jego szansą na nowy start. Między Christą a Taderillem od razu zaiskrzyło. Oboje mieli w sobie tę samą energię. Czuli gniew, bunt i potrzebę bycia zauważonym. Christa zakochała się bez pamięci. Dla niej Taderill był kimś wyjątkowym, kimś kto wreszcie ją rozumiał. Ona dla niego również była ucieczką od jego dotychczasowego życia.

Niektórzy mówili, że byli jak benzyna i ogień. Niestabilni, niebezpieczni, a razem śmiertelnie wybuchowi. Ich związek był mieszanką namiętności, zazdrości i gniewu. I im dłużej to trwało, tym bardziej przypominało tykającą bombę, która pewnego dnia miała eksplodować. W ich życiu pojawiła się wkrótce jeszcze jedna osoba, Shadola Patterson. Osiemnastolatka, która wraz z nimi była w tym programie i szybko stała się kimś w rodzaju najlepszej przyjaciółki Christy. Razem spędzały niemal każdą wolną chwilę, oczywiście wtedy, kiedy Christa nie była ze swoim ukochanym, i wzajemnie podsycały swój bunt oraz dziwną fascynację mrokiem.

Uważała, że Colin próbuje odebrać jej Taderilla, że robi to specjalnie. Powtarzała znajomym, że jej nienawidzi, że kiedyś ją dopadnie, a potem da jej nauczkę. Nikt jednak nie traktował tych słów poważnie, bo przecież zazdrość między dziewczynami to nic nowego. Ale jak się okazało w przypadku Christy Pike, to był zapalnik. 12 stycznia 1995 roku Krista podeszła do Colin z pozornie dobrą wiadomością. Powiedziała, że chce zakończyć napięcie między nimi, że doszło niepotrzebnie do zbyt wielu złych emocji i że chciałaby oczyścić atmosferę. Zaproponowała, żeby tego wieczoru wyszły razem.

Porozmawiały, zapaliły trawkę, po prostu się pogodziły. Colin, która miała dość całej tej sytuacji, zgodziła się. Pewnie pomyślała, że w końcu wszystko się uspokoi. Tego wieczoru, około godziny ósmej, Colleen wyszła z akademika w towarzystwie Christy, Taderilla i Shadoli. Cała czwórka ruszyła w stronę zalesionego terenu nieopodal kampusu, ale pojednanie nigdy nie było częścią planu Christy. Dzień wcześniej w rozmowie z jednym z kolegów rzuciła mi mochodem, że zamierza zabić Colleen, bo taki właśnie miała nastrój. Brzmiało to trochę jak złośliwy żart, jak kolejny emocjonalny wybuch zazdrosnej dziewczyny i nikt nie potraktował tego poważnie.

Podobno będąc tam, uśmiechała się. Śledczy nie mieli wątpliwości, że długo nie będą musieli szukać sprawców. W Knoxville wszyscy wiedzieli, że między Christą a Colleen narastał konflikt. Plotki o zazdrości, kłótniach, o tym, że Christa groziła Colleen, krążyły po całym kampusie. A kiedy ciało dziewczyny odnaleziono w lesie dwa dni po jej zaginięciu, wszystko zaczęło układać się w spójną, przerażającą całość. Dziennik obecności z programu Job Corps jasno pokazywał, że tamtej nocy z akademika wyszły cztery osoby. a wróciły tylko trzy. To był pierwszy trop. Potem przeszły kolejne. Świadkowie mówili, że Krista od dawna groziła Colin, a kiedy przeszukali jej pokój, natrafili na kurtkę, którą miała na sobie w noc morderstwa.

Wręcz przeciwnie, cały czas zachowywała się tak, jakby była dumna. Choć jednak nie zamierzała przepisać tej zbrodni tylko sobie. Od razu wskazała na Taderilla i Shadole. Napisała ich nazwiska bez zawahania. Nie zamierzała ich chronić. Proces w sprawie Christy rozpoczął się w 1996 roku, zaledwie rok po morderstwie Colleen. To była sprawa, która wstrząsnęła opinią publiczną. Brutalność zbrodni, wiek sprawców i szczegóły, które wyszły na jaw podczas śledztwa sprawiły, że nikt nie mógł przejść obok niej obojętnie. Krista, Tadero i Shadola zostali oskarżeni o morderstwo pierwszego stopnia i spisek w celu jego popełnienia.

Tadero, który w chwili popełnienia zbrodni miał dopiero 17 lat, był sądzony jako dorosły. Z kolei Shadola postanowiła pójść na współpracę z prokuraturą. Zgodziła się zeznawać przeciwko pozostałym w zamian za lżejszy wyrok. Prokuratura nie miała wątpliwości co do tego, czego się domaga. Dla Christy była to kara śmierci. Dla Terilla dożywotnie pozbawienie wolności bez możliwości zwolnienia warunkowego. Dowody przeciwko Christie były przytłaczające. Jej własne zeznanie, DNA, ślady krwi, a nawet fragment czaszki kolin znalezione w jej kurtce. Do tego dochodził fakt, że sama zaprowadziła policję na miejsce zbrodni opowiadając o szczegółach, które znać mogła tylko osoba, która tam była.

Ale te argumenty nie były w stanie przeważyć tego, co do tej pory usłyszeli przysięgli. Do tego zachowanie Christy i słowa, jakie wypowiadała w trakcie przesłuchania, nie stawiały jej w najlepszym świetle, bo mówiła bez emocji i cienia skruchy. Łowa przysięgłych nie potrzebowała wiele czasu. 22 marca, po zaledwie kilku godzinach obrad, Krista została jednogłośnie uznana za winną morderstwa pierwszego stopnia i spisku w celu jego popełnienia. Z kolei 30 marca, kilka dni później, sąd skazał Kriste na karę śmierci za morderstwo i 25 lat pozbawienia wolności za spisek. Media nazwały ją wtedy najmłodszą kobietą w Stanach Zjednoczonych, która została skazana na karę śmierci.

I w 1996 roku faktycznie Krista stała się najmłodszą kobietą w historii współczesnego Tennessee, na którą wydano wyrok śmierci. Oprócz niej później zostały jeszcze skazane dwie kobiety. Jedna z nich, tak jak Krista, trafiła do celi śmierci, ale później została oczyszczona z zarzutów, a inna otrzymała dożywotnie pozbawienie wolności w końcu. Jeśli chodzi o Taderula, chłopaka Christy i współsprawcę, to jego los również rozstrzygnął się dosyć szybko. W styczniu 1997 roku został uznany za winnego morderstwa pierwszego stopnia oraz pisku w celu jego popełnienia.

Ponieważ miał jednak 17 lat chwili morderstwa, to nie kwalifikował się do kary śmierci, a zatem sąd skazał go na dożywotnie pozbawienie wolności z możliwością ubiegania się o zwolnienie warunkowe po 25 latach. Dodatkowo sędzia określił go jako osobę niebezpieczną i emocjonalnie niestabilną. Dołożył też jeszcze 25 lat pozbawienia wolności za spisek. I z tego co znalazłam, najwcześniej teraz może się ubiegać o zwolnienie warunkowe w styczniu 2026 roku. A jeśli chodzi o Shadole, przyjaciółkę Christy, to ona, ponieważ zgodziła się współpracować z prokuraturą, to otrzymała 6 lat pozbawienia wolności w zawieszeniu oraz nadzór kuratorski.

Przejdźmy teraz do tego, co działo się dalej z Christą. Można by pomyśleć, że lata spędzone w celi śmierci potrafią człowieka złamać, ale wydaje się, że nie jest tak do końca w przypadku Christy, bo u niej ten czas nie przyniósł skruchy, tylko tak naprawdę różne kolejne problemy i skandale. Między innymi było głośno o tym, że przez lata flirtowała ze strażnikami, wysyłała dziesiątki listów, a nawet próbowała nawiązać znajomości z mężczyznami, którzy pisali do niej z zewnątrz. Niektórzy uważali, że potrafi manipulować ludźmi. Ale to nie jedyne, czym zaskoczyła.

W krótkim czasie ta znajomość przerodziła się w coś w rodzaju obsesji. Do lipca tego samego roku mężczyzna zaczął regularnie podróżować prawie 2000 km do więzienia, by spotkać się z Christą raz lub dwa razy w miesiącu. Podczas tych wizyt miał przedstawić jej plan ucieczki, który, jak wynikało później z akt, zakładał zdobycie i podrobinie klucza do więzienia. I w tym momencie do gry wszedł strażnik więzienny, Justin Helfin, który zgodził się pomóc w zamian za pieniądze i drogie prezenty. Plan był prosty. Krista miała zostać wyprowadzona z celi, a resztą mieli się zająć dwaj mężczyźni. Na szczęście ktoś z personelu więzienia dowiedział się o spisku, zanim zdążył wejść w fazę wykonania.

W międzyczasie, w 2015 roku, matka ofiary, May Martinez, wciąż próbowała doprowadzić do symbolicznego zakończenia sprawy. W tym czasie wielokrotnie zwracała się do władz Tennessee o zwrot fragmentu czaszki swojej córki, by mogła ją pochować w całości. Ale prokuratura odmówiła. Uzasadnienie było brutalnie formalne. Dopóki sprawa Christy pozostaje otwarta i egzekucja nie została wykonana, dowody muszą pozostać w posiadaniu państwa. Dla matki to był cios, która twierdziła, że przez to nie może zaznać spokoju. W 2018 roku pojawił się nowy wątek w debacie o karze śmierci dla młodych przestępców.

I dla kogoś, kto prawie przez 30 lat był zamknięty w pomieszczeniu wielkości miejsca parkingowego, to była ogromna zmiana. Ale oczywiście nie zmienia to faktu, że nadal czekała na egzekucję. I tak dochodzimy do momentu, w którym zapadła jakaś decyzja, mianowicie 30 września 2025 roku Sąd Najwyższy Stanu Tennessee oficjalnie wyznaczył datę egzekucji Christa, czyli jak widzicie całkiem niedawno. I wstępnie jest ona ustalona na 30 września 2026 roku, czyli równo za rok od daty wyznaczenia. Nie od daty tego odcinka oczywiście. I jeśli zostanie ta egzekucja przeprowadzona zgodnie z planem, to Krista Pike stanie się pierwszą kobietą straconą w stanie Tennessee od ponad 200 lat.

Mimo upływu niemal 30 lat, sprawa Christy wciąż budzi emocje. Jej obrońcy nadal walczą o życie swojej klientki i argumentują, że kara śmierci powinna zostać zamieniona na dożywotnie pozbawienie wolności. Trudno jednak przewidzieć, czy uda im się coś w tej kwestii zmienić, bo patrząc jak to do tej pory wyglądało, raczej nie było na to żadnej możliwości. ale póki właśnie egzekucja nie zostanie wykonana, to tak naprawdę wszystko jest możliwe. I to już wszystkie informacje, jakie znalazłam na temat tej sprawy. Dajcie znać, co wy uważacie, jakie macie przemyślenia.