Polski terror! Polska zaraza!
Naszedł 20 listopada 1945 roku. W gospodarstwie Kapele hof, znajdowało się w sumie 13 osób. Około godziny 22.00 wszyscy postanowili udać się do łóżek. Na zewnątrz zapanowała złowieszcza cisza.
Informacja, którą potwierdzają przyjaciele Wilhelma, jest taka, że był on członkiem partii KPD. Trzy osoby z bardzo bliskiego otoczenia mężczyzny powiedziały po latach historykowi Helmutowi Dasiale, który zajmował się tą sprawą, że Wilhelm o swoim członkostwie w partii rozmawiał tylko z rodziną. Tu chodzi oczywiście o matkę i ojca, jak i z zaufanymi przyjaciółmi. Jest również naoczny świadek kobieta, która podczas trwania wojny była dzieckiem i która opowiadała o tym, jak na obrzeżach dzielnicy Fale, na terenie gdzie wówczas mieściły się ogródki działkowe, które nie były tylko miejscem zamieszkania dla tych, którzy stracili swoje domy, były również rzec można centrum, gdzie członkowie ruchu oporu zbierali żywność, jak i odzież dla pracowników przymusowych, jeńców wojennych i więźniów obozu koncentracyjnego.
To, że nie ma jakichkolwiek informacji w dokumentach potwierdzających to, iż mężczyzna był członkiem partii KPD, można wyjaśnić w prosty sposób. Ci, którzy sprzeciwiali się partii NSDAP, byli wrogami numer jeden. I lepiej było się nie przechwalać na lewo i prawo, bo taki chwalipięta mógł mieć poważne problemy. Oczywiście nie tylko on mógł mieć te problemy, ale cała jego rodzina, jak i bliscy przyjaciele. Nazwiska informatorów na ich prośbę nie zostały również ujawnione, czyli możemy się tylko domyślać, że ludzie bali się mówić otwarcie, do jakich partii należeli i jaki był ich stosunek do nazistów. Wyjaśnię Wam, co to za partia ta partia KPD.
KPD to nic innego jak komunistyczna partia Niemiec. I w tym momencie można złapać się za głowę i powiedzieć, jedna partia lepsza od drugiej. Oczywiście to lepsza powinno brzmieć ironicznie. KPD miało na celu działać według wzoru Związku Radzieckiego. Swego czasu partia była nawet członkiem międzynarodówki komunistycznej, zdominowanej przez Lenina, a później oczywiście przez Stalina. I jak to w życiu bywa, politycy zawsze ze sobą walczą i w tym przypadku również było podobnie, bo pewnego pięknego dnia w celu zwalczenia socjaldemokracji KPD ogłosiła SPD partią socjalistyczną. A co za tym idzie, obie partie nastawione były do siebie wrogo.
Ale żeby tak chwilę poczekali z tymi partyjnymi walkami, z tymi partyjnymi kłótniami, żeby tak spróbowali przemyśleć te przepychanki, czy warto, czy też nie warto, to być może jednocząc siły, NSDAP nie doszłoby wtedy do władzy. No ale tam, gdzie się dwóch bije, to trzeci korzysta i stało się to, co się stało. Choć nie wiadomo również, co by się wydarzyło, gdyby KPD doszła do władzy, bo samo to zdominowanie przez Stalina jakoś nie brzmi optymistycznie. Po pożarze Reichstagu, który miał miejsce w nocy 28 lutego 1933 roku, dyktatura narodowo-socjalistyczna zepchnęła KPD do podziemia, a kierownictwo partii, jak to przeważnie bywa, zebrało manatki i wyjechało za granicę.
Czyli po prostu uciekli. No i wielu członków KPD, partii istniejącej nielegalnie, oczywiście chodzi tu o czasy, kiedy wódz dorwał się do stołka, wielu tych członków działało w ruchu oporu przeciwko właśnie wodzowi i wielu z nich straciło przez to życie. Inni oczywiście wyjechali za granicę i nie muszę mówić, że ich celem był Związek Radziecki, a tam niestety również duża część tych właśnie członków tej partii padła ofiarami stalinowskich czystek. Ot i cała wspaniałomyślnie działająca na rzecz ludności polityka. Także mam nadzieję, że teraz mniej więcej wiecie, dlaczego lepiej było milczeć i nie przechwalać się na lewo i prawo, jakie ma się poglądy polityczne i do jakiej partii się należy.
5 grudnia 1945 roku odbył się pogrzeb wszystkich członków rodziny Hamelmana, jak i dwójki służących. Na wiejski cmentarz tego dnia przybyła masa ludzi liczona przez ówczesnych dziennikarzy w kilku tysiącach. Byli to rolnicy z okolicznych wsi, jak i ci z Blokland, ale byli również ludzie z miasta, którzy zwracali na siebie szczególną uwagę, ponieważ mieli ze sobą transparenty i czerwone flagi. Byli to oczywiście członkowie partii KPD, którzy już teraz nie musieli się ukrywać ze swoimi przekonaniami politycznymi. Na transparentach widniały napisy w stylu Miliony ludzi zostało brutalnie pozbawione życia przez reżim nazistowski.
Te transparenty, jak i napisy traktujące o reżimie nazistowskim oraz te liczby pozbawionych życia niewinnych ludzi wywoływało wśród obecnych na pogrzebie Jakieś takie niezręczne zakłopotanie. Ludzie między sobą szeptali oburzeni na temat czerwonych flag, na temat braku szacunku do zmarłych, jak i na temat tych haseł. Wśród ludności wiejskiej członkowie partii KPD ze swymi czerwonymi flagami byli postrzegani jako coś złego. Jako taki straszak na ludność, czyli cały czas w głowach tych ludzi żyła propaganda nazistowska, Ale prawdę mówiąc, ludzie zbyt dużo na temat tej partii nie wiedzieli i przede wszystkim nie chcieli wiedzieć. Trzy dni przed pogrzebem lokalna prasa podała w artykule, iż Wilhelm Hammelmann był przewodniczącym Okręgu Organizacji Robotniczej i w związku z tym proszą wszystkich członków partii o przybycie na pogrzeb.
Pokazano wszystkie 7 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Naszedł 20 listopada 1945 roku. W gospodarstwie Kapele hof, znajdowało się w sumie 13 osób. Około godziny 22.00 wszyscy postanowili udać się do łóżek. Na zewnątrz zapanowała złowieszcza cisza.