Joe Bill #1
Joe is based in improv Chicago universe, but had been traveling with improv since I was born. This time we're talking about the difference between inner engineer and jazzman, about political and popcultural influence on improv, what makes groups work (or not), his upcoming book, and traumas, obviously. No intro, nor outro this time, as I'm packing to Samothrace Improv Retreat, second half of our conversation when I get back!
I've been in the United States since Trump got shot at and since Joe Biden stepped down. Damn. And so it's been good to be in Europe while things go crazy. And then there's been record heat there, even amongst all of the politicians who say there's no global warming. But I haven't had to think about all that until right now. This should be a great podcast. Okej, tak. Czy jest tam polityczna improwizacja w Stanach Zjednoczonych? Ludzie często dotyczą polityki, czy nie? Nie sądzę, że tak. Nie mówię o tym, że wiem o tym. Nie mam pojęcia. Myślę, że są improwizatorzy, którzy postują rzeczy politycznie zrozumiałe online, z punktami widzenia.
I think America is sort of soaking in pop culture reference to keep their minds off of everything that's terrible. And I mean pop culture references I think have always been, at least for the last 10 or 15, 20 years, part of American improv. I think it's a reflection of how shallow my country is in general and especially amongst younger people. You know, and I think, I mean, You just missed... You're not... What are you, Gen X? No. I'm a millennial. Are you a millennial? I am. Oh my gosh. Are you? Yes. I know yesterday you told me that I'm the youngest 55-year-old you've ever met.
Mamy inżyniera i muzyczka jazzowego w naszym mózgu. Pytanie jest, jak doprowadzić te rzeczy do harmonii. Myślę, że wielu ludzi, którzy nie mają jazzu i próbują inżynierować komedię, dotyczą popkulturowych referencji czy rzeczy, z którymi audienci mogą szybko dołączyć. And I think that's probably true in any era. There's just more stuff out there now. And now as we talk, there is more and more awareness of neurodivergency, right? So we have more people diagnosed like me a week ago with ADHD finally. Congratulations. Thank you. Finally something cool. Why are you looking out the window? Gosia, come back. Wait, what? Hello. Słuchaj, masz szczęście, że wciąż wiem jak chodzić z rozmowami, a nie po prostu pójść do zniszczeń cały czas.
Zacząłem się zainteresować naukową nauką w 90-tych latach. W zależności od mnie, wiele diagnozów z wielu różnych wydarzeń zaczęło się wydarzyć. Nawet dzieci, które były urodzone z aplikacjami i internetem i tak dalej, mają wiele ADHD, o których mówią, że są powodowane. Tak. All the stimulation to the brain and so for sure that stuff is all out there now and there's more labels for it and you know consequently I think there's just more people there's more people in improv in general now I mean I think obviously than ever before and so some of that is going to be you know people with neurodivergent
W ostatnich pięć latach, od COVID-19, wiele komedianów rozmawiało o traumie. Czy kiedyś widzieliście Neila Brenna? Nie. Jesteś na Netflixie i miałeś, czy wciąż masz, specjalizację z 5 lat temu, myślę. Albo wtedy, po COVID-zie, nazywano ją Trzy Mikrofony. Widziałem to. I wtedy zrobił jeszcze jeden, tylko rok czy dwa temu, nazywany Blocks. I wtedy Blocks nawet dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dalsza dals
Tak. To wszystko. Wielu osób z wygryzami odnosiło się do nas i studiowało nasze potencjały i teraz są książki, które nas opisują. Tak, właśnie o książkach. Jaka jest premisa twojego książki? Moja książka jest w trzech różnych częściach. Moja książka nazywa się, może to twoja wina, książka o improwizacji. Naprawdę? Uwielbiam to. I Daniel Orontia, który jest naszym przyjacielem z Kolumbii. Będzie robić artystkę. Mówiliśmy o tym, więc teraz czeka na mnie. Chodź, chodź, tak. Ale sklep książki... Spoiler alert! Sklep książki będzie to kawałek na twarz, na profil, na twarz.
I wtedy otworzysz książkę i widzisz, że jest ktoś, kawałek na siebie. Tak. I niektóre z nich zajmują się sposobami, które są podstawowymi w improwizacji, są sposobami, które wielu z nas uzyskało, w porównaniu z traumą w dzieciństwie. I bez tego, że jest to kliniczny wniosek na to, ale tylko moją osobistą historię, część z niej będzie przechodziła przez trochę traumy mojego taty, trochę traumy mojej matki, trochę traumy od stworzenia się katolickim, i trochę traumy po prostu z tym, że wytrzymałem się w głowie. And then that will lead into a little bit of... I studied the neuroscience of self-consciousness.
How do we optimize each of those sensibilities when we're doing different improvisation? What's neurologically true is the more we are in a jazz state of mind, the more blind we typically become to engineering opportunities when we Imprevise and vice versa. The more we lead with our engineer brain, which is most people, the more blind to jazz opportunities we become. Or we just don't have access to the other level of the unspoken, the unanalytical Z punktu widzenia działania, jak zainteresować się tym, co jest pomiędzy słowami, które mówimy. Co jest w naszych zachowaniach, co jest emocjonalne, psychologiczne świadomość, myśli, wszystkie te rzeczy.
Więc to jest wielka część tego. A trzecia część książki I'm going to lay out a model for improv groups to use and some individuals and it's going to be based in the idea that it will be healthy for improv groups to have a conversation that they don't have right now. To to, co to oznacza na jednej stronie. Dlaczego ja lub każdy inżynier w tej grupie improwizuje? Jak ja widzę siebie jako improwizator? W jakiej jakości chcę żyć jako improwizator w moim życiu? I co jest naszą celą jako grupa? Jak chcielibyśmy improwizować? Dlaczego improwizujemy jako grupa? Więc będą to dziesięć różnych bloków, ale będą te same na każdej z akcji, więc kategorizuję
Czy możemy wziąć wszystkie rzeczy, które nierdy hobbyści by wziął i wtedy powiedzieć, OK, a teraz dodajmy komercję do tego, a jak dostaniemy kawałek na siedziach, a jak marketingujemy to, a jaka jest nasza odpowiedzialność? I znowu, zamiast ja mówić, co to jest, I think different groups should have the autonomy and the agency as a group to figure out for themselves without having to feel pressured to live up to how another group and even in neighboring town or somewhere else in the world is doing it. And so I think at this point in time in improv Właściwie przez lata w imprezie, kiedy widzę grupy, które się odpoczywają od siebie, widzę grupy, które mają wewnętrzne cierpliwości, to dlatego, że osoby w grupie robią to z innej powodzeniem.
Tak. I dlatego, że ludzie odbierają się do bardziej profesjonalnej prezentacji i bardziej profesjonalnych umiejętności. Wiesz, nie mają sposobu, żeby rozmawiać z ludźmi, którzy chcą tylko, wiesz, przyjechać raz w tygodniu i prawie, wiesz, może jestem na jednym reho a miesiąc. What if the group wants to rehearse four times a month? Do you want to rehearse four times a month because you want to be professional or is it because it's a hobby and it's a social activity and you want to nerd out on Jane Austen or Shakespeare or Star Trek? Or if it's just a recreational group, then why four times a month are we going to practice? And so again, just like every place in the world, I think there's people in improvisation
Przede wszystkim problemy, które mogą się pojawić są połączone z faktem, jak powiedziałeś, że ludzie, indywidualni, nie wiedzą naprawdę, czego chcą i kim oni są dla mnie. Myślę, że ludzie nie są całkowicie świadomi, często, kiedy zaczynają, kiedy formują grupę, kim oni są na scenie, kim oni są artystycznie. Zdecydowanie zgodnie. Dokładnie zgadzam się. Zwłaszcza jeśli w pierwszych pięciu latach robisz improwizację. Oczywiście. Ponieważ w pierwszych dwóch latach nie jesteś nawet początkowym improwizacją. Jesteś tylko szponą. Tak. I robisz to, bo to wygląda na fajne. Albo widziałeś to. Albo byłeś w jamie i to wyglądało na fajne.
I pierwszy instynkt jest coś innego. Chcę znaleźć innych ludzi, z którymi to zrobić. And that's another problem for me, that people going with this impulse, which is all great, but I mean that it then may cause problems, is that they just bump into each other like, you wanna do improv? I wanna do improv. And they have no idea who they are individually. That's right. So we have five people, let's say, who have no idea about what they want and who they are. And then they don't know what they want to do together. Tak. Więc to jest kolejny problem. Jest to połączenie z tym, co powiedziałeś. Tak. To jest jak spotkanie. Możesz spotkać kogoś w barze, i możesz patrzeć na siebie, a może w końcu wieczorem wyjeżdżasz i mówisz sobie, chodźmy dalej wyjeżdżając.
A potem, zanim wiesz o czymś... Mówimy tutaj z małym doświadczeniem. I, wiesz, potem idziesz na kilka spotkań i jest tak, o, wiesz, to jest dosyć dobrze, ale eee, okej, no, mogę to robić na chwilę. I część tego, że mogę to robić na chwilę, to, że, no, nie wiem, o czym się szukam, ale robienie jest fajne, i fajne jest być w barze z tą osobą, ale, wiesz, Maybe you sleep one way and I sleep another way. And then it's like all of a sudden, oh, if we sleep next to each other, okay. And then, you know, maybe I'm a neat person and, you know, maybe you're a clutter person, you know, or maybe, you know, all of this stuff just kind of comes into it.
Tak, wiem o tym. Miałem partnera, z którym porozmawiałem. Mówiłem o tym. Niektórzy z nas chcą być w spotkaniach, ale gdzie spotkanie może pojawić się w naszym świecie, We just do this, you know, we'll meet up a couple times a year, we'll play together, we do dinner well, we do, you know, other places well, we improvise together well, but we also live in different places, we have different lives. My lubimy relacjonowanie, ponieważ jest to wersja, ale w żadnym razie mogłoby to działać, gdybyśmy mieszkali w tym samym mieście. Wiemy, że mamy coś, co będzie coś, jeśli każdy z nas jest zadowolony z tego, co robimy.
I tam zaczyna się jedna z dużych problemów w improwizacji, która jest częścią improwizacji w grze i w niektórych szkołach, gdzie jest dyrektor, który moderuje narratorów. To jest praktycznie część improwizacji, to mieć osobę siedzącą w siłach, która daje ludziom co robić. Tak. I część... Kreatura, Kreatura
We're just doing this recreationally. We're going to invite our friends to come. And part of the value you can provide your friends is not having them feel regret that they came and watched your improv. Because a certain cut of our friends won't tell you that they have regret, but they'll laugh and they'll pretend like they had a good time, especially if they can bring alcohol. And then they'll say, you know, one of the greatest lies in improv is that was fun. Ale jeśli wszystko, co robisz, jest po prostu zabawą z rekreacji, to to jest zabawą w tym kontekście. Co mówisz ludziom, kiedy mają straszne wydarzenie i zapytają Cię, jak było? Wielu z nich nie mówi, bo ja im mówię.
Ale na koniec dnia... Mówię, że robię to od dłuższego czasu. I jedna rzecz dotycząca wielu doświadczeń, jest to, że ludzie z bardzo małym doświadczeniem, już się wygrali. Już są w syndromie impostora. Już są... Kreatura, Kreatura, Kreatura. Kreatura, Kreatura.
Żebyśmy mogli być zmęczeni i wyczerpani i powiedzieć, że może powinienem zobaczyć terapeuta i zmienić to. Ale drugie jest to, że nie będę siedział przez show z złej improwizacją. Ciężko mi jest wyobrazić, że jeśli widzę show i nie jestem częścią tego show w jakikolwiek sposób, Niemiecki Kreatura Tak, tak, tak. Przedtem, zanim pójdziesz na party, chciałabym powiedzieć, że jesteśmy w tej samej perspektywie.
Tak. I w każdym razie może być wartości w oglądaniu czegoś, co idzie strasznie źle. To jest przerażające, żeby zostać. Jeśli jest to coś, co jest naprawdę piosenką, to jest w jakiś sposób interesujące. Tak, bo jestem zainteresowany tym, jak ludzie się z tym zajmują, ale wiele razy, jak ja to widzę, ponieważ do twojego punktu widzenia, wierzę w to bardzo głęboko, jeśli nie wiesz, kim jesteś na telewizji, to to będzie tylko głęboka rada, aby zdefiniować i zrozumieć, kim jestem.
Kiedy nauczę się, nauczę się rzeczy aktywnych, które są w porządku aktywnych. Jestem adwokatem dla dramatycznej i scenicznej improwizacji, gdzie nie gramy w grę, tylko grajemy na szczęśliwej relacji. Bardzo szybko, w pierwszych 30 sekundach sceny, mam wersję w pierwszych 30 sekundach, rozumiem kto jestem, kto jesteś, kto jesteśmy, co dla mnie jest łączne z jak jestem, jak jesteś, jak jesteśmy, jak jesteśmy. Kiedy widzę improwizatorów, podstawowy stan emocjonalny improwizatorów w ich mózgu inżynierowym to tylko wątpliwość i strach. Kiedy widzę angstę i strach na scenie w ludzkim ciele, to nie patrzę na charakter, tylko na improwizora, który albo nie wie wystarczająco dużo, żeby wziąć krok w charakter, albo nie da się wystarczająco dużo, bo jest jankiem adrenalinowym,
Więc wszyscy jesteśmy pozwoleni lubić improwizować tak, jak lubimy, i wszyscy jesteśmy pozwoleni nie dbać o inne rodzaje improwizacji, bez tego, że jesteśmy, wiesz, głupi krasnoludami. Tak. I jak rozmawialiśmy wczoraj, ja, kombinując to z TikTokem i attention spanem, że książka UCB jest bardziej przydatna niż Johnston i Spolin. Tak. Jest kolorystyczna, łatwa. Jest graficznie przydatna. Tak, jest manualna. Jest manualna. I Viola, o której rozmawialiśmy wczoraj. No... To jest kurwa... Mówię, lubię to, co MacNapier przynosi na ten książkę. Przynieś książkę do tego książki.
Nie muszę podziwiać Spolen. Nie. Ona jest matką modernnej imprezy. W porządku. Nie podziwiam ją. Uwielbiam to, co zrobiła. Uwielbiam to, co zrobiła z kobietami i dziećmi, nawet więcej niż jej pisanie manualu. Ale nie będę kłócał kogoś za kochanie Spolona. Wiem, że jest dużo bardzo talentujących ludzi, którzy kochają to i kochają być w procesie Spolona. Ale nie chcę to przeczytać. Przeczytałem to książkę i mówię, że nie, dziękuję. Widziałem nauczycieli, którzy żyją za to. Jeśli nigdy nie zobaczę innego grzegorza w moim życiu, to umrę szczęśliwy.
Ale są ludzie, którzy f**king lubią gibberish. Ja nie jestem jednym z nich. Wiem. I to w porządku. I co Patti powiedziała? Ponieważ przeglądałam twoje myśli. Mówiliśmy o... Mówiliśmy o wyjściu z programu, czy oglądaniu... Tak, ona... Ja mówię, Patti pomoże mi być lepszą osobą. O, jak ładnie to wygląda. Ja bym po prostu wyjechał i... And I didn't have those words, but Patty was the one that gave me the words, I was no longer able to be a good audience member. Yeah, I resonate with that. And I never thought of it as that, like, oh.
To nie pomoże nikomu. To może pomóc organizacjom, którzy mają rewizorów, czy sponsorów w audiencie, którzy warto widzieć więcej osób w siedzibach, ale teraz jest nasza aspiracja do czegoś artystycznego, czy to jest tak, że po prostu spędzamy się w ruchu komercyjnym i po prostu robimy fake, I każdy ma prawo, jeśli chce. Tak, tak, zdecydowanie. Dla mnie to jest... w ostatnich latach nauczyłam się, że w rzeczywistości mogę wyjechać z programu.
Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Gość przedstawia się jako Joe Bill z Chicago.
Joe Bill opisuje swoje miejsce w lesie w Gdyni i porównuje temperaturę z Stanami Zjednoczonymi.
Joe Bill krytycznie odnosi się do sytuacji w Stanach Zjednoczonych i porównuje ją z sytuacją w Europie.
Przed diskuusją o rolach polityki w improwizacji i kulturowych referencjach.
Joe Bill opowiada o swoim doświadczeniu z chorobami i chemioterapią, a także o swojej praktyce improwizacji w trudnych czasach.
Joe Bill opowiada o swojej książce i specjalach, które wydał w ostatnim czasie.
Joe Bill dyskuuuje o relacji między improwizacją a zdrowiem psychicznym.
Joe Bill przedstawia model grupy improwizacyjnej i kwestie związane z doświadczeniem i terapią.
Joe Bill dyskuuuje o relacjach i improwizacji, a także o doświadczeniach z grupami improwizacyjnymi.
Joe Bill podsumowuje rozmowę i podziela się swoimi myślami na temat relacji i improwizacji.
Rozmowa kontynuuje temat relacji i improwizacji, omawiając doświadczenia i perspektywy artystyczne.
Joe Bill opowiada o swoim doświadczeniu z studentami, którzy mają traumę związany z katolickim wykształceniem i komunizmem. Rzuca światło na wpływ tradycji religijnych i politycznych na edukację i osobistą rozwój.
Joe Bill krytycznie omawia system szkolny, podkreślając, jak obawy i kary mogą utrudniać komunikację i naukę. Porusza temat religii jako systemu manipulacyjnego i konsekwencji tego na osobistą wolność.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.