Festiwale impro w Polsce i Europie

No i Improdrom ogłosił, że była to niestety ostatnia edycja tego festiwalu, a bardzo żałuję, bo bardzo kochałam ten festiwal. I dziewczyny z Wymywamy zawsze organizowały go pełnym sercem i zaangażowaniem i z pełnym profesjonalizmem. Ale natura nie znosi pustki, mam nadzieję, że coś na to miejsce się pojawi. Patrząc na te festiwale, które wydarzyły się w tym roku, to JO i Improdrom mają te cechy, że organizatorki, organizatorzy podróżują po świecie, a poza tym robią research i poznają improwizatorów, improwizatorki, trenerów z Europy głównie, a przynajmniej tych, którzy są dostępni I starają się za każdym razem ściągnąć kogoś nowego, kto reprezentuje może inny styl niż ktoś, kto był w zeszłym roku. Stawiają na takie postaci i grupy, które reprezentują coś, czego na polskiej scenie nie ma albo pojawia się rzadko, albo jest czymś, co możemy zaadaptować do naszych warunków.

Dobrze, nie ma problemu. Nie to nie. I tak jak jo i Improdrom stawiają bądź stawiały na twórców, których można ściągnąć z Europy i dzięki temu też patrząc po kosztach podróży można ich często ściągnąć kilkoro, Improfest od kilku lat stawia na to, żeby ściągnąć kogoś zza oceanu, tak jak któregoś roku była Susan Messing z Rachel Mason, innym razem był Jonathan Pitts i Dave Razowski, albo grupa Baby Wants Candy, która zaśpiewała piękny broadwayowski musical improwizowany. Tak, i w tym roku będzie trener, którego jeszcze nie miałam okazji spotkać, ale z tego, co widzę, jest z UCB, z Nowego Jorku, Christian Cappozzoli, ale też starają się zawsze ściągnąć kogoś z Europy, w związku z tym będzie teraz Liz Peters z brytyjskiej grupy Maydays, między innymi będzie Vit Sodnik ze słoweńskiej grupy Iglu i Timo Onsjö z Paryża, z którejś grupy, która na pewno brzmi parysko.

Moi drodzy, moje impro osiągnęło już pełnoletność i naprawdę wiele razy dostałam w dupę i wielokrotnie czułam niesprawiedliwość tego świata, ale po prostu pracowałam dalej. I dalej pracuję, i dalej się rozwijam. I wam również polecam się tym zająć. Trzeba robić swoje i wierzyć w to, co się robi, nawet jeżeli momentami nie wierzycie w siebie. A poza tym, no to chętnie z Wami o tym pogadam, jeżeli będziecie mieli ochotę. Z niektórymi z Was rozmawiam regularnie na te tematy i możemy mieć różne zdanie, ale wszyscy chcemy tego samego, no. I są różne drogi dojścia do celu. No dobrze, ale odejdźmy w takim razie od Polski, przekroczmy te granice i zobaczmy, co ma nam do zaoferowania Europa. Skupię się na Europie dlatego, że tak jak wspomniałam poza Europą byłam tylko na Festiwalu w Seattle i w Canberrze w Australii i nie odnoszę się tutaj też do Chicago.

Na pewno znacie IOU, UCB i inne Second City szkoły amerykańskie. Tylko chciałabym Wam przybliżyć jak różnorodna jest Europa. I można sobie dobrać festiwal, na który chcecie się wybrać pod względem tego, na czym najbardziej Wam zależy. Czy na jakimś konkretnym formacie występów i line-upu, czy zależy Wam na jakichś konkretnych warsztatach, bo czasem są krótsze, czasem są dłuższe, czy może na życie towarzyskie na festiwalu, żeby ten networking też Uskutecznić i poznać ludzi i po prostu na przykład pojechać sobie na wakacje. Jakie są koszta danego festiwalu, bo czasami to jest, no można żreć gruz po prostu, sorry Michał. Zacznijmy więc od występów. Tu na Wasz wybór może wpłynąć parę elementów, na przykład to.