Kozetka odc. 34 - Seniorzy | Radio Katowice

Dzień dobry. Dzień dobry. I pani Janina Piwowarczyk, seniorka, mogę tak powiedzieć, zaraz wyjaśnimy dlaczego. Dzień dobry. Dzień dobry. Spotkaliśmy się dzisiaj, żeby rozmawiać o sprawach seniorów, ale w kontekście konkretnego programu. Zanim jednak o programie. Pani Aniu, no to od myślę kilkunastu nawet lat jest taka dobra tendencja, że w ogóle się zauważa, że seniorzy są. Zwraca się uwagę na seniorów. Myślę, że tą grupę trudno przeoczyć. Jest coraz większa. Dokładnie. No i to, że w tej chwili mamy programy, które będą aktywować seniorów, myślę, że jest bardzo ważną rzeczą, ponieważ jeśli chodzi i o nasze potrzeby, I o nasze uczucia i o pragnienia. Opakowanie może się zmieniać, natomiast to wszystko co w środku zostaje w takiej samej formie. Czyli podkreślmy to, że to nie jest tak, że kiedy przybywa nam lat, to tych potrzeb mamy mniej i już niczego właściwie nam nie potrzeba i powinniśmy się schować przed światem, bo na przykład jesteśmy trochę pomarszczeni, a świat dzisiaj kocha młodość, kocha gładkość, kocha sprawność.

Ja nie wiem nawet czy ta wiedza jej się przydała do czegokolwiek, ale ta ciekawość, ta potrzeba rozwoju, to co rzeczywiście nas napędza, żeby nam się chciało chcieć, Jest ważne i warte w każdym momencie życia. No i za chwilę opinia seniorki z praktyki. To jest Kozetka w Radio Katowice. Dziś rozmawiamy o seniorach, o ich potrzebach i o programie dla seniorów, który przed nami razem ze mną w studiu Anna Bator, psycholog z Uniwersytetu Humanistyczno-Społecznego SWPS w Katowicach i pani Janina Piwowarczyk, seniorka właśnie. Pani w takim programie brała udział, ale tak jak wspominałam, zanim do programu, to odnieśmy się do tego, o czym mówiła pani Anna.

Pani Janino, wobec tego, Pani wzięła udział w tym programie, czy Pani poznała tam, zaraz powiemy, jaki program Nowych Przyjaciół zdobyła Pani w ten sposób? Tak, oprócz tych kwestii edukacyjnych, to ja bym chciała powiedzieć, że dla mnie najważniejszą wartością z tego programu, którą wyniosłam, są kontakty towarzyskie. Czyli to jest takie dobre źródło, no bo właśnie, kontakty zatrzymajmy się na chwilę. To też jest problem seniorów, nie chcą być samotni, ale gdzie oni mają, Pani Aniu, poznawać tych nowych przyjaciół, prawda? Jak mniej wychodzą, nie są aktywni zawodowo, gdzie zdobywać nowych przyjaciół? Prawda jest tak, że funkcjonuje wiele klubów seniora, są różnego typu, jeżeli ktoś jest związany z jakąś grupą zawodową, do której należą na przykład nauczyciele, mają swój jakiś tam sekcję emerytów. To trzymać się tej grupy? No byłoby dobrze, dlatego że to jest zawsze jakaś niteczka kontaktu z światem zewnętrznym, natomiast faktycznie nie ma u nas zwyczaju, żeby podejść do kogoś na ulicy i powiedzieć,

Możemy powiedzieć, pozwól, że się na tym prześpię, odpowiem ci jutro. Niejednokrotnie zależy komuś, żeby natychmiast była odpowiedź, a więc pójdzie kogoś innego dręczyć. I da nam spokój. Osoby, którym to przedstawiam, potem sobie trenują, tak samo ten rodzaj kompetencji zdobyty są pod wrażeniem, że to się da robić w ten sposób. Pani Janino, ćwiczyła Pani takie mówienie, tak? Tak, miałam przyjemność być na tych zajęciach i tak ćwiczyliśmy. Powiem, że byłam nawet asertywna. Ale tam czy później? Tam i dalej jestem. Czyli nauczyła się Pani tej asertywności. Pani Anino, Pani te zajęcia, te warsztaty wszystkie ma za sobą, bo udział w programie Pani Aniu może być jednokrotny.

To znaczy jeden senior może wziąć udział raz w tym programie. Tak, tak jest przewidziane. Dla danej edycji jest grupa zbierana i te osoby od początku do końca biorą udział w programie. Pani Janina ma to za sobą, ale jakie wnioski, czego Pani się nauczyła, czy warto było w ogóle wziąć udział w tym programie? Polecam, polecam dlatego, że uczestnicząc w tych zajęciach, łamiemy swego rodzaju stereotypy, że senior to tylko siedzi w oknie albo ogląda seriale telewizyjne. No albo tymi wnuczkami się zajmuje, jak już mówiliśmy, prawda? Albo wnukami się zajmuje, a my udowadniamy też biorąc udział w tych zajęciach, że jesteśmy głodni tej wiedzy, którą Państwo nam przekazują. I polecam i będę polecała wszystkim, bo to też jest takie miejsce, gdzie można spotkać tych ludzi.

Z doświadczeń moich, z takich zajęć, a przypada mi zawsze jakby zaszczyt i przywilej, zresztą tak traktuję w ogóle te zajęcia, jest to dla mnie wielki przywilej, że mogę pracować z tymi grupami, a ja prowadzę takie zajęcia, mam taki wykład też integracyjny troszeczkę, Czyli początek sam. Początki same. I też widzę, obserwując, że osoby są o różnym poziomie śmiałości. Natomiast to cecha moja może osobowościowa, że ja tego w ogóle nie biorę pod uwagę, że ktoś się bardziej wstydzi. Także za 5 minut jesteśmy już na tym samym poziomie. Zgadza się tu pani kiwa głowa. Pani Janina przez cały czas w ogóle teraz kiwała głową, kiedy mówiła Pani Ania, czyli rzeczywiście nabieracie śmiałości, potem łatwiej gdzieś wejść czy pójść, gdzie człowiek wcześniej by się nie odważył?

Ja tutaj przed programem dowiedziałam się, że ja nadal w tej grupie tam co się spotyka uczestniczę. W jaki sposób? To znaczy co by się, bo Pani Ania to mówiła, a Pani Ania tamto? Tak, bo my spotykamy się grupą, licznie, zawsze, no i mamy różnego rodzaju tematy, ale głównym tematem, takim przewodnim jest wspominanie programu, co było i oczywiście wykładowców, więc Pani Ania jest w pierwszej trójce, tak jak powiedziała. Tak, mówimy w pierwszej trójce, ale wiadomo, że jestem na pierwszym miejscu. Tak, a poza tym nam pewnie jest więcej wykładowców. Natomiast Pani Janino, mówi Pani, że się spotykacie, czyli tak, przyjaźnie przetrwały, znajomości nawiązane, nauczyliście się różnych rzeczy, na przykład asertywności, a jak Wy wobec tego jeszcze spędzacie czas teraz po tych warsztatach?

Pani Janino, tak było, bo nie bez powodu nawiązałam do tego ubioru, bo zdarza się, że seniorzy właśnie zaniedbują swój wygląd, mówią ach no gdzie ja już pójdę, a ja już jestem w takim wieku, a no mnie nie wypada, a tutaj był pretekst, żeby jednak dbać ciągle o swój wygląd. Ja myślę, że to się też zmienia. Na szczęście. Na szczęście, ale tak było, bo uczestnictwo w tym programie to było takie wydarzenie, na które cały tydzień czekaliśmy, żeby się spotkać. A co nowego będzie? A który wykładowca czymś nas zaskoczy? Tak, to było takie wydarzenie wielkie, na pewno. No i jeszcze nawiązując do tego stroju, to oczywiście pierwszy z brzegu pretekst, ale są różne inne zachowania, które też czasem uważane są za nieodpowiednie dla seniora, że senior ma a powoli chodzić, a się nie wygłupiać, a się nie zaśmiewać.

No to osobna audycja, rozumiem, jestem już zaproszona. To jesteśmy umówione na chichologię stosowaną. A za chwilę szczegóły programu. Rozmawiamy dziś o seniorach na Kozetce Radio Katowice. Razem ze mną Anna Bator, psycholog z Uniwersytetu Humanistyczno-Społecznego SWPS w Katowicach i Janina Piwowarczyk, seniorka, która wzięła udział w warsztatach, o których rozmawiamy mówiąc o potrzebach seniorów, bo właśnie dlatego te warsztaty powstały, żeby spróbować te potrzeby seniorów zaspokoić. Projekt nazywa się Carpe Diem. Razem możemy więcej. Która to już edycja, pani Aniu? W tej chwili rozpoczynamy czwartą edycję. I wygląda na to, że to nie koniec, bo najwyraźniej się sprawdza i potrzeba jest.

A na pewno tak i my czasami tak bardzo szafujemy ekstremami w życiu, jest wszystko albo nic, nie potrafimy skupić się na rzeczy być może unikalnej i drobnej, bo nawet jeśli to jest na przykład umiejętność rozsadzania kwiatków i że te kwiatki nam rosną, I że możemy taką maleńką doniczuszkę komuś podarować, no to jeżeli jesteśmy szczęśliwym posiadaczem zielonego palca, to jakiż to jest talent rzeczywiście. Pani Janina kiwała tu głową przez cały czas, że takie drobiazgi się liczą, tak? Tak, oczywiście. Wszystko się liczy. No i tego was tam uczyli. Tak. Wydobyć siebie. Tak samo wydaje mi się, my też zwracamy uwagę na to zjawisko wykluczenia, o czym żeśmy tutaj na początku rozmawiali.

Czyli rozumiem, że także na warsztatach przekonujecie seniorów, jeśli nie są zaprzyjaźnieni z nowoczesnymi technologiami, Pani Janino, że warto po nie sięgnąć, że nie taki diabeł straszny? Tak. Tak. Czyli są osoby, które na przykład nauczyły się w ogóle, no nie wiem, powiedzmy obsługiwania komputera, czy nauczyły się z nim żyć, czy korzystać z telefonu? Przynajmniej zostały zachęcone. A czy, no tak, bo potem tę pracę muszą wykonać już seniorzy sami, powiedzmy sobie, prawda? Jest też wśród osób na każdej zresztą tutaj edycji wiele, które posługiwały się i w pracy już komputerem, a i dzięki temu, że te więzi zostały rozszerzone poza program, myślę, że sobie Państwo dalej tam pomagają. Ale też na co chciałam zwrócić uwagę tutaj, co wykracza jakby poza formuły samą programu, co jest takim produktem ubocznym pod tytułem jak z pieccą kup jedną, dostań drugą za darmo.

Pani Janino, były osoby spoza Katowic? Tak, było dużo osób. Czyli można przyjechać, prawda? Można. A zatem przypominamy raz jeszcze, 3 sierpnia startuje czwarta edycja programu przygotowanego z myślą o seniorach. Projekt nazywa się Karpet Wiem Razem Możemy Więcej. Zajęcia będą się odbywać bezpłatne, zajęcia w Katowicach. Organizuje te spotkania Uniwersytet Humanistyczno-Społeczny SWPS właśnie z Katowic. No i numer telefonu, pod który trzeba dzwonić począwszy od poniedziałku 19 lipca 785 200 133. Pani Aniu, ale rozumiem, że jeśli komuś umknęło, a jest zaprzyjaźniony z komputerem, to na stronie szkoły także informacje o projekcie znajdzie. Znajdzie przede wszystkim numer telefonu do wydziału w Katowicach, a tam zostanie przekierowany.

Bardzo dziękuję. Dzisiaj na Kozetce Radio Katowice zasiadły i o senioralnym życiu opowiadały Anna Bator, psycholog z Uniwersytetu Humanistyczno-Społecznego SWPS w Katowicach. Bardzo dziękuję. Dziękuję. I Janina Piew-Warczyk, seniorka, która w warsztatach udział wzięła i wie, że warto. Dziękuję. Agnieszka Strzemińska, Rafał Drabek, kłaniamy się nisko i zapraszamy na kolejne spotkania na Kozetce Radio Katowice. Kozetka Radio Katowice.