Płyń pod prąd | Edyta KPE

I w Kolosan 3.1.2 Paweł pisze, jeśli więc zostaliście wzbudzeni z Chrystusem, szukajcie tego, co na górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie o tym, co na górze, a nie o tym, co na ziemi. Umarliście i tam wiecie dalej jest, że umarliście, więc jesteście ukryci w Bogu, a jeszcze wcześniej on mówi, skoro z Chrystusem umarliście dla zasad rządzących tym światem. Czyli my umarliśmy dla zasad rządzących tym światem. I co właściwie to znaczy? Bo przecież ja muszę myśleć o tym, co jest na ziemi. Ja muszę pracować, wychowywać dzieci, wiecie, podejmować decyzje, płacić rachunki, to wszystko jest, nie? Więc Paweł nie mówi ignoruj tą ludzką, ziemską rzeczywistość, tylko on mówi,

To co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Czyli góra to jest rzeczywistość panowania Chrystusa. Dlatego myśleć o tym co w górze, to znaczy żyję na ziemi, moje nogi tu stoją mocno na ziemi, ale moja głowa Patrzy na życie z perspektywy Chrystusa. Tam, gdzie On króluje. I to jest, słuchajcie, bardzo radykalny sposób życia, bo system świata mówi, to, co widzisz, to jest to wszystko, co masz. Nie masz więcej niż widzisz. Masz tylko to. I bardzo często, jeśli moja sytuacja jest beznadziejna albo wygląda na beznadziejną, to ja mówię, no jest beznadziejna.

Edyta Trzaski. I to nie jest wszystko. I wiara w tym momencie mówi i to nie jest wszystko, bo ponad tym, co widzę, jest rzeczywistość, której nie widzę i która jest dla mnie prawdą. I to jest rzeczywistość, gdzie Chrystus króluje, ja tam siedzę w Nim, nigdy nie zostałam opuszczona, Bóg nadal działa, Jezus nie spadł z tronu, a Jego obietnice się nie zmieniły tylko i wyłącznie dlatego, że zmieniły się moje okoliczności. I tu zaczyna się wiara.

Słuchajcie, ja wiem, że to nie jest łatwe, bo ja widzę ziemię i naprawdę jest trudno myśleć o tym, co jest w górze. Bo widzę okoliczności, widzę problem, ale kiedy ja wchodzę w rzeczywistość Królestwa, kiedy przychodzę do Niego, to zaczynam widzieć Chrystusa siedzącego po prawicy Ojca i to zmienia wszystko. Tylko świat nam to kradnie. Ja chcę dzisiaj to bardzo mocno powiedzieć, co świat nam dzisiaj kradnie. I zobaczcie, zdrowa ryba może płynąć pod prąd i ona jakby czuje nurt rzeki, ale ona wie dokąd płynie.

Wręcz Jezus mówi, to jest klucz do królestwa. Rozumiecie? Chcemy żyć według zasad królestwa. Jezus mówi, to jest klucz. Ciekawe. Czyli żeby tam wejść, ja muszę mieć ten klucz. I Piotr. Zobaczcie, przeczytajmy ten fragment i zobaczmy, co się w ogóle dzieje w tym fragmencie. Mateusza 16. I zapytał ich, a wy za kogo mnie uważacie? Szymon Piotr odpowiedział, ty jesteś Chrystusem, Synem Boga Żywego. I wtedy Jezus powiedział do niego, błogosławiony jesteś Szymonie, synu Jonasza, bo nie objawiły ci tego ciało i krew, ale mój Ojciec, który jest w niebie.

Ja też ci mówię, ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduje mój Kościół, a bramy piekła go nie przemogą. Czyli na tym objawieniu. I dalej mówi, zobaczcie, od razu. I Tobie dam klucze Królestwa Niebieskiego. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie. Wtedy przykazał swoim uczniom, aby nikomu nie mówili, że On, Jezus, jest Chrystusem. I odtąd zaczął tłumaczyć swoim uczniom, że musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych, od naczelnych kapłanów i uczonych w piśmie i być zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstać. Piotr, wziąwszy go na bok, zaczął go strofować, mówiąc, no zmiłuj się nad sobą, Panie, nie przyjdzie to na Ciebie.

Lecz on odwrócił się i powiedział do Piotra, odejdź ode mnie szatanie. Jesteś dla mnie zgorszeniem, bo nie pojmujesz tego, co Boże, ale to, co ludzkie. I zobaczcie. Piotr odpowiada. Ty jesteś Chrystus, Syn Boga. A Jezus mówi, żeś sam tego nie wymyślił. Musiał ci to Bóg objawić. To jest z objawienia. Mój Ojciec, który jest w niebie, ci to objawił. I zobaczcie. Czyli Piotr zobaczył coś, czego nie można było zobaczyć oczami. On po prostu patrzył na gościa z Nazaretu. Patrzył na po prostu Żyda. I nagle ojciec pozwolił mu zobaczyć większą rzeczywistość.

Czy jednak jest inna, nadrzędna rzeczywistość. Sprawdź. Podnieś oczy, popatrz wyżej, ponad to i zobacz, sprawdź to. Co mówi ci ten system? I dlatego Paweł mówi, myśl o tym, co w górze, bo tam siedzi Chrystus. Gdzie? Po prawicy Ojca, po prawej stronie, czyli ten, który rządzi, który ma największą pozycję, najwyższą pozycję w Królestwie, siedzieć po prawej stronie. No dobrze. A kto siedzi w tym Chrystusie?

Paweł, pokazuję na ciebie, Konrad, że ty siedzisz. Kto siedzi w tym Chrystusie? Po prawicy Ojca. My. Każdy z nas. Słuchajcie, zrobię kazanie wyobraźni. Ona jest tak ważna. Wyobrazić siebie, że siedzisz po prawej stronie tronu Ojca. Weź wstań rano. Ja to wczoraj zrobiłam. Wstań rano i wyobraź sobie, że siedzisz na sali tronowej po prawej stronie Ojca.

Rozumiecie? Tak mnie uczono w ruchu wiary. Nieważne jest, czy ja w to wierzę, czy ja w ogóle to widzę w Bogu dla siebie. Ważne jest to, że ja stwierdzę, to jest dla mnie dobre, więc ja to wypowiadam, a niebo musi to przyklepać. Tylko, że tu w ogóle nie o to chodzi. Zobaczcie. Zaczniemy od początku. Jezus pyta, za kogo mnie uważacie? Piotr mówi, ty jesteś Chrystusem. Jesteś błogosławiony, bo objawił ci to Ojciec. Zauważ kolejność. Rzeczywistość prawdziwa jest w niebie. W tej sytuacji rzeczywistością było to, że Jezus jest Mesjaszem.

Zauważyliście to? To jest jakieś szaleństwo po prostu. Ja żyję tutaj i codziennie jestem zanurzona w świecie, który mówi do mnie tysiącem głosów. Tysiąc głosów. Paweł mówi tak w I Koryntian 2,12. My zaś nie otrzymaliśmy ducha świata, lecz ducha, który jest z Boga, abyśmy poznali to, czym Bóg nas obdarzył. I kilka wersetów dalej w I Koryntian 2,16 mówi, my zaś mamy umysł Chrystusa. I zobacz kontrast. System tego świata to duch tego świata. Boże Królestwo to duch, który jest z Boga i który chce Ci objawić, co jest wolą Boga.

I duch daje ci zdolność poznania rzeczywistości pochodzącej od Boga przez umysł Chrystusa. Dlatego Paweł może to powiedzieć. Mamy umysł Chrystusa. Ty go masz. Twój duch ma umysł Chrystusa. I teraz, czyli ja nie jestem skazana wyłącznie na sposób patrzenia, interpretowania i wartościowania tego świata w ten ziemski sposób. Więc ja mam tam dostęp do jego woli i do jego mądrości. I zobaczcie, ale są dwie prawdy. Mamy umysł Chrystusa, a z drugiej strony przemieniajcie się przez odnowienie waszego umysłu. I co my tu mamy?

I tu z jednej strony jest dar, a z drugiej strony jest proces. I one funkcjonują jednocześnie. Jest dar i jest proces. Czyli umysł Chrystusa jest Twoją rzeczywistością otrzymaną, którą masz przez Ducha, ale jednocześnie Twój sposób myślenia musi być non stop odnawiany. Czyli zostałam przeniesiona do Królestwa, Jestem w tym królestwie, funkcjonuję w nim, a teraz uczę się myśleć według tego królestwa. I dlatego jednym z ważniejszych pytań teraz mojego życia nie jest tylko to, w co wierzę, ale jest też to, takie pytanie, co każdego dnia formuje mój sposób myślenia.

Być i nic nie istnieje. A dojrzałość potrzebuje tolerowania frustracji, dyskomfortu. Tego potrzebuje. Aaaa... Więc mam umysł Chrystusa, ale mogę w poniedziałek wejść do pracy, wiecie co się stanie? I po godzinie zinterpretować życie dokładnie tak, jak interpretuje je świat. No przecież nie może to spaść na Ciebie, Panie Jezu. A dopiero wyznałam Go Mesjaszem. Widzicie to? Dlatego taka ważna jest to, ważna jest uważność. Uważność. Co ja robię z tym moim łbem?

Rozumiecie? Bo ja mam umysł Chrystusa, należę do Królestwa, dlatego mogę się zatrzymać, kiedy wszystko mówi biegnij, działaj, już, szybko. Bo nie dasz rady? A ja mówię, mogę czekać. Mogę czekać. Mogę patrzeć wyżej. I słuchajcie, ja mogę płynąć pod ten prąd nie dlatego, że ja jestem silniejsza albo silna, tylko dlatego, że ja jestem połączona z Nim. Dlatego mogę płynąć.