Płyń pod prąd | Edyta KPE

To jest naprawdę niesamowite. Kościół to jest ogromna inspiracja. Naprawdę. I Kościół nie dzieje się w niedzielę. Kościół to nie jest niedziela. Też. Ale Kościół dzieje się poza niedzielą. I to jest tak cudowne, że my mamy siebie, że my możemy siebie budować, że my możemy siebie zachęcać, że my możemy siebie karmić nawzajem, że my możemy siebie podnosić. Boże, to jest tak dobre. Więc to mnie zainspirowało, ta nasza piątkowa rozmowa, zainspirowała mnie też do tego, żeby przyjrzeć się mojemu życiu. Więc wiecie, to jest świetne, głosić kazanie do siebie. Ja wiele razy głoszę kazanie do siebie, więc to dzisiaj tak będzie też, czy kazanie do mnie.

Cały dzień już zaprogramowany. Wiem, co będzie się działo, nie? Słuchajcie, i zanim się nie obejrzę, to jest już piątek. Sobota to w ogóle nie wiem, kiedy jest. Nie wiem, ona mi znika w ogóle. W niedzielę trzeźwieje, a potem znowu przychodzi poniedziałek. Znacie takie życie? Boże, kto nie zna? Ja chcę poznać tego szczęściarza. Ewa, ty tak jakoś... Nie do końca. Okej, to ja ci bardzo zazdroszczę. Bardzo. Ja muszę się od ciebie uczyć. Dobra. Słuchajcie. Czyli myślę sobie tak, że bardzo często moje życie wygląda tak, gdzie fala, tam ja.

Czyli, że nie jestem ani sama, ani nie muszę być dzielna. System świata Mówi mi, co jest ważne, czego powinnam pragnąć, czego się bać, gdzie szukać bezpieczeństwa, jak definiować sukces, ale naprzeciwko tego ja wiem, że Jezus mi stawia Boże Królestwo i Jego zasady. Naprzeciwko tego. I to Królestwo, o którym Jezus mówi, to nie jest tylko miejsce, do którego my kiedyś pójdziemy. To jest też, ale tu na ziemi to jest panowanie, czyli Królestwo Boże tu na ziemi to jest rzeczywistość, w której ktoś jest królem, czyli on jest królem, a jego wola wyznacza porządek dla mojego życia.

I te dwie logiki różnią się fundamentalnie wieloma obszarami, ale ja dzisiaj chcę zobaczyć tylko jedno miejsce. Tam jest bardzo dużo różnic. One są kompletnie inne, ale ja chcę zobaczyć dzisiaj tylko jedno miejsce. Tam, gdzie te dwa systemy bardzo mocno się zderzają. Czyli system świata mówi, to co widzę, to jest cała moja rzeczywistość. To jest cała prawda. Natomiast Królestwo Boże mówi, istnieje inna, większa rzeczywistość tej, której nie widzisz. I Czyli różnica między tymi dwoma systemami polega na tym, z jakiej perspektywy ja dzisiaj interpretuję swoje życie.

Bo to nie jest Boże pobłogosław coś, co ja postanowiłam. I to nie jest Boży spraw, żeby rzeczywistość ułożyła się według mojego scenariusza. To nie jest to. To jest to, że... Zobaczcie, jaki tam jest kierunek. Tam jest najpierw niebo, a potem jest ziemia. Czyli niebo nie ma się upodobnić do ziemi, tylko ziemia ma się upodobnić do tego, co jest w rzeczywistości nieba. I to jest istota królestwa. Jeżeli jest królestwo, to w królestwie jest król. Jeżeli jest król, to jego wola ma znaczenie.

I teraz, żeby nie było, że ja uruchamiam Boga swoją wiarą, bo to nie jest tak. To nie moja wiara, to On pierwszy, ale ja przez wiarę wchodzę w to, co On mi daje z łaski. Dlatego bądź wola Twoja nie jest biernym, no cóż, Boże, możesz zrobić ze mną, co zechcesz. To jest ameba. No cóż, Boże, możesz zrobić ze mną, co zechcesz. Nie. To jest świadoma zgoda. To jest świadoma zgoda, kiedy ja mówię, OK, ja chcę tego, co pochodzi od Ciebie. Ja chcę, żeby to znalazło miejsce w moim myśleniu, w moich decyzjach, w moich relacjach, w moich reakcjach, w moim sposobie bycia, życia.

I wtedy to przestaje być taką abstrakcyjną modlitwą. Tylko ja wiem, to jest konkret, rozumiecie? I zaraz do tego dojdę, co mam na myśli, że to jest konkret. Czyli ja mówię tak. Boże, ten kawałek ziemi, ten mój obszar, który mi dałeś, który mi powierzyłeś, ja chcę, żeby w tym obszarze Twoja wola była widoczna tak, jak widzę ją ja. Widzę ją w niebie. Zaraz do tego dojdę. I zobaczcie, za chwilę zobaczymy, że Jezus idzie dalej w tym, bo On mówi, nie tylko pokazuje uczniom, jak się modlić,

Lecz on odwrócił się i powiedział do Piotra, odejdź ode mnie szatanie. Jesteś dla mnie zgorszeniem, bo nie pojmujesz tego, co Boże, ale to, co ludzkie. I zobaczcie. Piotr odpowiada. Ty jesteś Chrystus, Syn Boga. A Jezus mówi, żeś sam tego nie wymyślił. Musiał ci to Bóg objawić. To jest z objawienia. Mój Ojciec, który jest w niebie, ci to objawił. I zobaczcie. Czyli Piotr zobaczył coś, czego nie można było zobaczyć oczami. On po prostu patrzył na gościa z Nazaretu. Patrzył na po prostu Żyda. I nagle ojciec pozwolił mu zobaczyć większą rzeczywistość.

Więc ojciec objawia to Piotrowi, a Piotr to rozpoznaje i wypowiada. Musicie to załapać. I teraz. Czyli to się zaczyna zawsze od objawienia. Od objawienia. To nie chodzi o to, że Twoje słowa mają moc. Wiesz kiedy Twoje słowa mają moc? Kiedy wypowiadają Słowo Boże, które Ty masz objawione. Bo to nie Twoje Słowo ma moc, tylko Jego Słowo ma moc. A Ty jesteś tylko kanałem, który to wypowiada. Rozumiecie?

I rozwiązać, i związać, co jest legalne, a co nie jest legalne. Rozumiecie? Nie dlatego, że on to sobie wymyślił, tylko dlatego, że on to widział. I to widział jest najważniejsze. I zobaczcie, ten sam Piotr kilka zdań później Jeszcze raz ta sytuacja, kiedy on bierze Jezusa na bok i mówi nie, nie, nie, nie, przyjdzie to na ciebie, tak? I Piotr właściwie mówi Jezu, ja się z tym w ogóle nie zgadzam. No nie możesz tam iść. Jezus odpowiada bardzo ostro, bo mówi stań sobie za mną przeciwniku, bo wiecie szatan to jest przeciwnik, to nie jest imię diabła. Stań sobie za mną przeciwniku, bo nie myślisz o tym co jest Boże, ale teraz myślisz o tym co jest ludzkie.

Boże, jakie to było dobre. Usiadłam sobie w salonie I mówię, okej, Duchu Święty, chcę się Tobie udostępnić. Wiecie co? I to był moment. To jest moment. Tylko weź wszystko wyłącz. Zaraz w ogóle o tym będę też mówiła. Rozpoznaj rzeczywistość Królestwa. I wiecie, to był moment i Duch Święty mi przypomina sytuację. I ja widzę w historii tej sytuacji, jak Jezus wchodzi do tej sytuacji. I odwraca ją kompletnie. I ja mówię, Boże Jezu, co to jest? A On mówi do mnie, chcę Cię uwolnić od wstydu.

I tu jest miejsce wiary, bo rozpoznajesz rzeczywistość Królestwa. I wtedy zaczynasz związywać i rozwiązywać. I teraz zobaczcie. Wszystko co mamy od Boga jest z łaski. To jest Jego łaska. Wszystko co od Niego otrzymujemy. Jego ręka jest cały czas wyciągnięta. Boża ręka, na Bożej ręce jest wszystko dla Ciebie. Ale żeby przyjąć, ja potrzebuję wiary. Żeby sięgnąć. Ja potrzebuję wiary. Moja wola musi odpowiedzieć na to.

I wiecie, że to zwykle zajmuje mi najwięcej czasu. To mi zajmuje czas. Kiedy ja się wkręcam, wiecie, i czasami naprawdę potrzebuję poświęcić na to czas, żeby się w to wkręcić. Kiedy to widzę, to przez łaskę otrzymuję, Bożą łaskę otrzymuję, a przez wiarę biorę, tak? A przez odnowiony umysł myślę tak, jak to co widziałam. I ustami wyznaję zgodę z tą prawdą. I mogę nawet powiedzieć, jest beznadziejnie, ale wiem komu zawierzyłam.

Zauważyliście to? To jest jakieś szaleństwo po prostu. Ja żyję tutaj i codziennie jestem zanurzona w świecie, który mówi do mnie tysiącem głosów. Tysiąc głosów. Paweł mówi tak w I Koryntian 2,12. My zaś nie otrzymaliśmy ducha świata, lecz ducha, który jest z Boga, abyśmy poznali to, czym Bóg nas obdarzył. I kilka wersetów dalej w I Koryntian 2,16 mówi, my zaś mamy umysł Chrystusa. I zobacz kontrast. System tego świata to duch tego świata. Boże Królestwo to duch, który jest z Boga i który chce Ci objawić, co jest wolą Boga.