Market Garden: Pycha, głód i złamane człowieczeństwo

Zwykli ludzie, to znaczy to nie byli młodzi esesmani, którzy wyrośli jeszcze w trakcie propagandy czy Hitlera, nie byli w jakichś szkółkach SS. Goebbels im nic nie wkładał do głowy. To byli ludzie po czterdzieste, po pięćdziesiątce, którzy mieli żony, dzieci, to byli policjanci, to byli listonoży, to byli normalni ludzie z żonami, kasa średnia. I co się dzieje na początku? Są wcieleni. I na początku na przykład mają fizyczny wstręt, żeby wykonać rozkaz. Wymiotują, nie chcą, odmawiają. Niektórzy to robią dlatego, bo ich towarzysze to robią, więc jakby nie chcą ich zostawiać. I tak jest na samym początku. Ale po kilku latach jeden z nich podchodzi do oficera w trakcie, kiedy on je śniadanie ze swoją żoną i mówi mu, oficerze, jeszcze nie jedliśmy śniadania, jeszcze nie zabiłem Żyda.

Ale co się wydarzyło, że Hitler i SS przejęli pełną władzę. Właśnie wybili wszystkich innych. No to znowu jakby alianci myślą jedno, dzieje się drugie. I tych przykładów jest dużo. Jestem przekonany, że gdyby, słusznie, nie doszło do tego zamachu stanu, to szybciej by się poddali, bo miałbyś generałów, miałbyś majorów, takie jakby starsze dowództwo, które po kolei by mówiło, nie, ja widzę, to nie ma sensu, ja się poddaję. Miały być duże części wojsk, które by się poddawały, a nie, że tak jak się skończyło, że masz po prostu generałów, którzy puszczą sobie kulkę w... W głowę w Berlinie w 45. Bo tylko tacy ludzie zostali, nie? Tacy, którzy powiedzieliby wszystkim Hitlerowi, tylko żeby on był zadowolony. Nie ma już ludzi, którzy mówią, nie, nie wygramy tego.