Pilecki - Gospodarz 1/5

Segment 5. Gospodarz. Sukurcze, Maria, Andrzej i Zofia. Po wojnie mogłoby się wydawać, że następuje w tej biografii pauza. Tymczasem właśnie wtedy kształtuje się coś, bez czego późniejsza decyzja o wejściu do Auschwitz byłaby mniej zrozumiała. Pilecki wraca do życia cywilnego, podejmuje studia, interesuje się sztuką, ale ostatecznie wiąże swoje życie z majątkiem w Sukurczach na Nowogródczyźnie. I tutaj zaczyna się ten mniej widowiskowy, a może nawet ważniejszy rozdział jego formacji. Sukurcze nie są sielankową dekoracją. To miejsce konkretnej pracy. Gospodarstwo trzeba odbudować, uporządkować i prowadzić w warunkach, które wymagają dyscypliny nie mniejszej niż wojskowa, tylko rozłożonej w czasie.

On ma co chronić i dla kogo żyć. Nie wchodzi w ryzyko z pozycji człowieka oderwanego od świata. Wchodzi w nie jako mąż Marii i ojciec Andrzeja oraz Zofii. Jako gospodarz, który wie ile kosztuje budowanie porządku. Ta warstwa życia nie osłabia jego postawy, ona ją zaostrza. Bo kiedy przyjdzie wojna, będzie ryzykował nie tylko własnym losem, ale także wszystkim, co zdołał dotąd zbudować. Segment 6. Wojna i droga do decyzji. Wrzesień 1939 roku kończy świat Sukurcz, ale nie kończy działania Pileckiego. Zostaje zmobilizowany jako podporucznik rezerwy kawalerii i bierze udział w kampanii wrześniowej walcząc w składzie jednostek podporządkowanych armii Prusy.

Musiał zostać przedyskutowany, oceniony i zatwierdzony. Pilecki zgłasza się do tej misji, między innymi dlatego, że czuje odpowiedzialność za ludzi już aresztowanych i wywiezionych. Ale zgłoszenie to nie to samo, co samowolna decyzja. Ostatecznie zgodę daje major Jan Włodarkiewicz. I dopiero teraz wszystko zaczyna układać się w spójną całość. Pamięć o rodzinnej klęsce po Powstaniu Styczniowym. Harcerska Szkoła Charakteru. Wojna 1920 roku. Lata organizowania życia w Sukurczach.