Teorie spiskowe, które okazały się w 100% prawdziwe

Ale zanim odkryto prawdę, Międzynarodowa opinia publiczna zaakceptowała amerykańskie działania w Kuwejcie i już nie mogła się z tego wycofać. Leko się rozlało. Kiedy sygnalista chce zwrócić uwagę na nadużycia władz, musi się bardzo pilnować, by powiedzieć to, na co ma dowody. Taki wniosek przychodzi na pewno do głowy, gdy analizujemy konsekwencje wypowiedzi Andrzeja Lepera w 2001 roku. Jest wtedy wicemarszałkiem sejmu, liderem samoobrony i politykiem, który z oskarżenia potrafi zrobić widowisko. Tego dnia wymienia nazwiska znanych osób i zarzuca im udział w korupcji. Wśród wielu oskarżeń pojawia się historia o Klefkach, wsi niedaleko Olsztyna. Źródłem tej sensacji ma być Bogdan Gasiński, zarządca gospodarstwa należącego do kuwejskiego biznesmena. Według historii przekazanej Lepperowi w Klefkach mieli pojawić się talibowie.

Z każdym kolejnym dniem pojawiały się w mediach rzekome wątki. Spekuluje się o handlu wąglikiem, tajemniczych lotach, o rozpływowych osobach, które mają chronić przebieg całej operacji. Brzmi to jak teoria spiskowa i w zasadzie nią była. Problem w tym, że to historia bardziej pasująca do opisu. Ktoś słyszy, że dzwoni, ale nie wie w którym kościele. Dziennikarze jadą na miejsce. Nie znajdują ani talibów, ani dowodów na handel wąglikiem. Żydło Leppera okazuje się niewiarygodne, a cała opowieść staje się jednym z najbardziej znanych symboli jego politycznego stylu. Rzucić wstrząsające oskarżenia, a dowodami martwić się później. I tak Lepper stał się politycznym memem. Przez następne lata talibowie w Klewkach funkcjonują jako gotowy dowcip. Gdy ktoś chce pokazać, że jakiś zarzut jest absurdalny, nie musi go nawet analizować. Wystarczy powiedzieć Klewki. I leper rzeczywiście nie ujawnił więzienia CIA, a jego wystąpienie nastąpiło ponad rok przed pierwszym potwierdzonym transportem więźniów CIA do Polski.