Czy można tak po prostu wstać od stołu i się wyprowadzić? KOCHAJ ALBO RZUCAJ

Paweł Pawelec wita bardzo serdecznie Marcina. Cześć Marcinie. Cześć, witam. Od października zacząłem się spotykać z Magdaleną. To świeżutka rzecz. No, świeżutka rzecz, bo jesteśmy, wiesz, rodzicami. Ja mam córę, ona ma córę. Na początku było fajnie, bo ja trochę tam przestraszyłem się w związku, może tak, bo byłem po 12 latach małżeństwa, 3 lata byłem sami i tak wyszło, wiesz. Trochę nie fair się zachowałem, chciałem przeprosić, Czyli ona była bardzo zainteresowana tobą, a ty nagle jej zniknąłeś? Przestałeś odbierać? Co miało miejsce? Nie, wiesz co, po prostu bez słowa wziąłem torbę i wyszedłem z domu, nie? Co ty gadasz? Bez wyjaśnienia. Bez jakiegoś problemu? Kłótni? Dyskusji? Różnicy zdań? Tak, po prostu, no. Tak. No to poduj jeszcze. Później też rozmawialiśmy, mamy kontakt ze sobą, rozmawialiśmy, często rozmawiamy, no ale nie wiem co dalej.

Wiadomo. Na jakim etapie rozmów jesteście? Przyjacielskich, o. Ale nie jesteście parą? Nie. Od Ciebie już więcej nie wycisnę, słyszę, temat Ci się zakończył. Ja wiem, Marcin, że Ty mi nie mówisz wszystkiego, wiesz, bo tak za... obleciałeś to po łebkach. A, mówię Ci. Nie, nie mówię, mówię wszystko. Znam się na tych rozmowach, znam się na tych rozmowach. Magdaleno, wracamy do Marcina, bo Marcin przeprasza za to, że bez słowa spakował się i powiedział w drzwiach, to do zoba. No to mamy zoba, zobaczymy teraz co ty na to. Kochamy się, nie rzucamy się. Trzymajcie kciuki za Marcina. Kochaj albo rzucaj. Słucham. Pawelec, Radio VOX FM z tej strony.