Mentionsy Mentionsy
Kind of Jazz
Kind of Jazz

Jean-Luc Ponty – Cosmic Messenger (1978)

30.10.2026 ·59 min 48 s · 11 rozdziałów

Audycja przygotowana dla Radia „Żak” w Łodzi (27.10.2026) Playlista: Jean-Luc Ponty – Cosmic Messenger, Jean-Luc Ponty – Puppets’ Dance, Pink […]

7:32 · Kompozycje i muzykowie albumu 2

Piotr Maunou, który jest z pochodzenia Kolumbijczykiem. I Pitera Maunou, który jest z pochodzenia Finem, wyobraźcie sobie. Co się zdarza w muzyce rockowej czasami. Jorma Kaukonen mi przychodzi do głowy, który był gitarzystą Jefferson Airplane. Oprócz tego w sekstecie Jean-Luc Ponty grał klawiszowiec Alain Zavod, gitarzysta basowy Ralph Armstrong i świetny też perkusista Casey Shearer. No właśnie. Jean-Luc Ponty do strzypce to nie jest taki typowo jazzowy instrument. Co prawda znajdziemy wielkie nazwiska w jazzowym świecie, jeśli chodzi o strzypków. Zbigniew Seifert. Na przykład Zbigniew Seifert. Nawet dzisiaj Atom String Quartet też. Adam Bałdych. Adam Bałdych, chociaż Atom String Quartet mam wrażenie, że robią wspaniałą karierę nie tylko w Polsce, ale też za granicą.

Tak, no właśnie fajnie, że mówicie o nich, bo to polska szkoła skrzypiec, prawda? To jest coś ważnego w świecie jazzowych. I tutaj myślę, że ja na przykład, myślę, że Jean-Luc Ponty w ogóle zainspirował na przykład polskich skrzypków, Michał Urbaniakam się zainspirował. Też mi to nazwisko przyszło do głowy, tak jest. Jakiś tutaj fajny taki przepływ inspiracji był pomiędzy Francją i Polską. No właśnie, ale te nazwiska, o których tutaj mówimy, czyli Zyvert, Atomsnick Quartet, Adam Bałdych, to jednak to są skrzypce takie bardziej w klasycznym tego słowa rozumieniu, ale akustyczne. Przecież tutaj Jean-Luc Ponty chyba też miał na skrzypcach akustycznych, ale zasłynął i z tego słynie nadal. Niecodziennego podejścia do tego instrumentu.

41:27 · Zakonczenie dyskusji i podsumowanie 5

Pracują na pewno, chociaż ja, Mateusz, uważam, że obrażanie publiczne ludzi i wyzywanie od tych tytułów jest bardzo nieelegantne. To dobrze, pas. Ale już nie będzie. Możesz obrażać moją rodzinę, ale nie nazywaj mnie to autorem. Ale bardziej mi chodzi o pewną wrażliwość na takie bardziej ogólne sprawy i na przykład te zmiany pewnych podejść w historii tej współczesnej muzyki. Jak na przykład przerabia się tą ilość audycji, to widać, że lata 70. były inne niż 80., inne niż 90. i współczesność jest też zupełnie inna i to się gdzieś co jakieś 10 lat może zmienia. Wiecie co, ale z tym powrotem jesteś naprawdę na dobrym tropie Mateuszu, no bo teraz też właśnie w kontekście strzypiec i innych strzypków, no Atom String Quartet też trochę wracają do tradycji polskiego jazzu.

No i myślę, że tak dla kontekstu, żebyście Państwo też nie zapomnieli, jak brzmią tradycyjne strzypce, to posłuchamy sobie utworu Chujawiak Goes Funky, ale w wykonaniu właśnie zespołu Atom String Quartet. Jacek Makarewicz.

Wracamy po Atomach, Atom String Quartet. Ja tak się tutaj wtreniłem, jak to się brzydko mówi w języku polskim. Miał Szymon wprowadzać Państwa na kolejny setek. Ale nie, wiesz co, tak chętnie posłucham, co Ty masz do powiedzenia. Tak, ale powiem Ci dlaczego tak zrobiłem, bo przypomniałem sobie, że właściwie powinienem wspomnieć o jeszcze jednym skrzypku polskim. O Piotrze Przybyle. To jest łódzki skrzypek związany z zespołem Jan Kilbent, wcześniej z zespołem Shirin. Bardzo dobry skrzypek i myślę, że Jean-Luc Ponty też miał ogromny wpływ na jego grę i zachęcam naszych słuchaczy, żeby się przyjmować jego grze. Bo to jest bardzo ciekawa postać, trochę niedoceniona, trochę może mało znana w skali kraju, ale bardzo dobry skrzypek i właśnie pod dużym, pozytywnym oczywiście wpływem, Jean-Luc Ponty.

No właśnie Szymon, a dlaczego ty nam zaproponowałeś tych atom String Quartet? Płyta w ogóle jest niezła w serii Polish Jazz wydana. Ona się spotkała z bardzo takim średnim jak na razie przyjęciem krytyków. Natomiast mi się podoba, ale zastanawia mnie dlaczego w tej audycji słuchaliśmy takiego standardowego potraktowania, co by nie mówić. To znaczy... Swoich instrumentów. Wiesz co, oczywiście tutaj nie twierdzę, że wiedziałem, w którą stronę ta dyskusja pójdzie, a poszła trochę w taką stronę, że teraz już trochę trudno o coś oryginalnego, tym bardziej, że do Atomi nawet tutaj wracają jednak do takich klasycznych utworów polskiego jazzu. Natomiast chciałem państwu pokazać takie dwa różne podejścia do strzypiec właśnie. Atom String Quartet jednak ma takie duże Korzenie w muzyce klasycznej, że często tutaj trudno powiedzieć, czy to jeszcze jazz, czy już mamy tutaj jakąś odmianę w muzyce klasycznej.

Taki trochę nowy akademizm, o którym mówiliśmy dzisiaj. Natomiast Jean-Luc Ponty to jest człowiek, który naprawdę jakby zmienił definicję strzypiec w mojej skromnej ocenie. Gdzie strzypce już nie są dla niego takim instrumentem klasycznym, ale właśnie, to jest kolejny instrument jak syntezator. Że po prostu, no wiecie, tutaj trochę na tej płycie mieliśmy do czynienia z trzema syntezatorami. Syntezatorem gitarowym, syntezatorem klawiszowym i syntezatorem w kontekście strzypiec. To jest ciekawa uwaga i to swoiste brzmienie, które się wykształtowało. Też dodajmy, że jakieś tam elementy muzyki rockowej na najnowszej płycie Atom String Quartet się znalazły, byle pamięć nie myli, grają świetną zresztą interpretację przeciętnego utworu zespołu Perfect, ale wkoło jest Wesoło, który chyba zamyka tę najnowszą płytę Atom String Quartet i naprawdę rewelacja w wykonaniu Atomów.

51:24 · Analiza utworów z Cosmic Messenger 1

No dobrze, ale nie uważacie, że... Uważamy, uważamy. Niezależnie od tego, co powiesz. Dobrze, ale tutaj trochę taki pocisk w stronę atomów, chociaż to jeden z moich ulubionych zespołów. Uważamy, uważamy. Że jednak trochę nie mają pomysłu na dalsze granie. Kotlet odgrzewany, uważamy. W porównaniu. Każdy gra inaczej. Chodzi o osobiste preferencje. Oczywiście Jean-Luc Ponty jest bliżej mojego serca niż Atom String Quartet. Zwłaszcza na tej płycie ostatniej Atomów, tak bym powiedział. Natomiast panowie, pozwolicie jeszcze na moment do Cosmic Messenger, bo jeszcze jedna rzecz nam umknęła. Tu mówimy efekciarstwo, efektowność, w zależności jak kto na to spojrzy, awangarda, improwizacja, wszystko, fusion, funk, ale zapomnieliśmy o jednej komponencie tej płyty, która wydaje mi się też być istotna, czyli nastrój.

54:54 · Krytyka Atom String Quartet 1

I właśnie też trochę z tego powodu żałuję, że Atom String Quartet poszli w taką stronę, no, którą nie do końca mi się podoba, co robili, bo te pierwsze płyty, jak też tam pamiętacie, co też często mówiłem. No bo oni chyba mają, może mają mniej przeżyć po prostu. No, coś bym tak nie wynikał w tej biografii. No właśnie, nie wiadomo, nie wiadomo. Być może mają właśnie już za dużo tych przeżyć. Albo za dużo, tak. Ale trochę tak to jest. Ja mam wrażenie, że Quentin Tarantino, odkąd stał się takim bardzo znanym reżyserem, wręcz prestiżowym, to nie robi już tak dobrych filmów jak kiedyś. No tak, my tu gadu-gadu, a trzeba w ogóle... Teraz o przeżyciach Quentina. Quentina Tarantina, tak. Trzeba gajery prać na piątek, tak w ogóle. Właśnie, Mateuszu, co my robimy w piątek? No właśnie, w piątek jesteśmy zaproszeni i tak będziemy na gali Jazz Melomanii.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.