Mentionsy Mentionsy
Kind of Jazz
Kind of Jazz

Jean-Luc Ponty – Cosmic Messenger (1978)

30.10.2026 ·59 min 48 s · 11 rozdziałów

Audycja przygotowana dla Radia „Żak” w Łodzi (27.10.2026) Playlista: Jean-Luc Ponty – Cosmic Messenger, Jean-Luc Ponty – Puppets’ Dance, Pink […]

7:32 · Kompozycje i muzykowie albumu 1

Piotr Maunou, który jest z pochodzenia Kolumbijczykiem. I Pitera Maunou, który jest z pochodzenia Finem, wyobraźcie sobie. Co się zdarza w muzyce rockowej czasami. Jorma Kaukonen mi przychodzi do głowy, który był gitarzystą Jefferson Airplane. Oprócz tego w sekstecie Jean-Luc Ponty grał klawiszowiec Alain Zavod, gitarzysta basowy Ralph Armstrong i świetny też perkusista Casey Shearer. No właśnie. Jean-Luc Ponty do strzypce to nie jest taki typowo jazzowy instrument. Co prawda znajdziemy wielkie nazwiska w jazzowym świecie, jeśli chodzi o strzypków. Zbigniew Seifert. Na przykład Zbigniew Seifert. Nawet dzisiaj Atom String Quartet też. Adam Bałdych. Adam Bałdych, chociaż Atom String Quartet mam wrażenie, że robią wspaniałą karierę nie tylko w Polsce, ale też za granicą.

17:38 · Porównanie z Pink Floyd 1

Też, też, ale myślę, że to ciężko powiedzieć, kto był bardziej wyrafinowany czy skomplikowany. To wszystko są podobne rzeczy, tylko po prostu z innego pnia wyrastające. Niewątpliwie ten trop rockowy też jest ważny dla Ponty'ego, no bo przecież on się wychował w jakimś tam zakresie, przynajmniej w zespolu Machawiczna Orkiestra. Ten przester w gitarze, to jest typowy dla takiego fusion. Zresztą razem z Ralphem Armstrongiem, który gra na tej płycie na gitarze basowej. Wyobraźcie sobie, że Armstrong wygrał przesłuchania do Machawiczna Orkiestra, wiecie z kim? Z Matt Laffinem. Nie no, wygrał z Jacob Pastoriusem. Miał być niby basistą, machawiczną, a wybrany został Armstrong. Rzeczu Pastoriuse chyba jakoś niedługo potem zmarł, więc... Tak, ale ponoć argumentem przemawiającym z Armstrongiem nie był stan zdrowia, ale było to, że fantastycznie opanował już wówczas granie na gitarze bezprogowej, a Ponty bardzo lubił to brzmienie gitary bezprogowej.

29:06 · Analiza utworu „Egocentric Molecules” 1

Egocentric Molecules. Jean-Luc Ponty. Jean-Luc Ponty, dzisiejszy bohater audycji Kind of Jazz. Ingejus, skądinąd wiem, że to chyba twój ulubiony utwór na tej płycie. Tak jest. To jest taki utwór, zwróćcie uwagę, trochę do wymiatania. On stoi z trzema solówkami potężnymi, solówką Na początku Ralph Armstronga na gitarze basowej, bardzo interesującą, przypominającą mi trochę takie gruwowe zapędy Ricka Lairda z Machavishnu Orchestra. To jest specyficzne brzmienie, przepuszczone przez efekt mający imitować buzon, wyobraźcie sobie, do tego dorzucone ława, no taka trochę zabawa z brzmieniem, ale naprawdę to cały czas łapie ten tak jakby rytm, tutaj się w ogóle nie rozłazi. Tutaj niemal każdy instrument nie brzmi naturalnie. Znaczy, w pozytywnym też usłowa znaczeniu, że w sensie nie mamy naturalnego brzmienia gitary, tylko gitary przesterowaną.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.