Gucio zaczarowany rozdz. 5

Jest smaczne, bardzo strawne i nie obciąża żołądka. Moja kuzynka Sikorka przepada za tym przysmakiem. Zjada ona codziennie po kilka tysięcy tych jajeczek. Wińszuje jej apetytu, pomyślał Gucio wytrząsając się na tę propozycję i odrzekł. Bardzo dziękuję, nie będę nic jadł, pozwólcie mi tylko Państwo trochę u siebie odpocząć. Z całego serca. Wszedłszy do gniazdka, Gucio z podziwieniem przypatrywał się jego misternej budowie i różnorodności materiału, z jakiego została sporządzona. Bo też i czego tam nie było. Zdźbła słomy i siana, delikatniejsze włókna korzeni, skrawki od sukien, kawałki waty, nitki, bawełna, sierść, szczecina, mech, a wszystko razem ułożone w całość z pewnym planem i ładem i troskliwie wewnątrz wysłane puchem, który może ptaszyna wydzierała sobie z piersi, żeby dzieciom urządzić miękkie i ciepłe posłanie.