BUW na głos: początki na Powiślu

I tutaj właśnie pytanie o szczegóły. Tak, to było trudne, zwłaszcza, że przeprowadzaliśmy się z całkiem innej organizacji przestrzennej do tej nowej. A pamiętajmy, że stary BUW, czyli ten budynek, który stoi na centralnym kampusie UW, To było XIX-wieczne myślenie o wielkiej bibliotece, czyli magazyn tak zwany strukturalny, w którym upchnięto dość ciasno zbiory w kolejności przypadkowej, znaczy w kolejności ich wejścia do tego magazynu, co skutkowało tym, że owszem, numery szły po kolei, to była tak zwana sygnatura ciągła, natomiast obok siebie stały książki na zupełnie inne tematy. Z tego zbioru wyjmowaliśmy to, co miało iść do wolnego dostępu w Nowym Gmachu i tam miało stanąć w podziale na szerokie dziedziny, a w obrębie każdej szerokiej dziedziny na węższe klasy tematyczne.

Później już w trakcie projektu budowlanego okazało się, że to jest zła koncepcja, ponieważ badania geologiczne nie były dość dokładne na etapie konkursu. Powtórzono je i okazało się, że bryły o takiej masie nie da się tak płytko posadowić i trzeba filary konstrukcyjne, które dźwigają całą konstrukcję, spuścić 8 metrów w głąb. Zapadły stosowne decyzje, tudzież dodatkowe finansowanie tych działań i projektanci zaplanowali dwa piętra podziemne. One były dodane już po konkursie. W tej chwili na tych piętrach podziemnych jest na poziomie minus 2 parking, a na poziomie minus 1 centrum sportowe UW.