Twórcze próżnowanie

Wziąłem ze sobą książkę Friedricha Georga Jungera, Perfekcja techniki. Mam taką potrzebę, żeby o uwikłaniu w techniczność myśleć, Robię to od dawna i stąd właśnie taka książka, ale jeszcze z czegoś. Jak wiecie z mojego Facebooka, nie wiem co się tam dzieje od ponad dwóch tygodni, ale może wiecie stamtąd, że zawiesiłem moją aktywność w tym miejscu i w ogóle w social mediach.

I poczułem, że chcę też o tym pomyśleć z jakiejś perspektywy niekoniecznie bardzo aktualnej. Nie takiej bieżącej, ale takiej, która mówi coś bardziej ogólnie, z trochę większego dystansu. I właśnie coś takiego znalazłem u Jungera, który Prowadzi swoje rozważania z perspektywy podejrze lat czterdziestych ubiegłego wieku, więc gdzieś tam internet, gdzieś tam Facebook czy Instagram to jest nawet nie do końca przeczuwane, choć w pewnym sensie jest przeczuwane albo inaczej.

Facebook w moim życiu nie zaistniał, może zaczynał ewentualnie raczkować i moje życie dzieliło się na to, Bardzo precyzyjnie i naturalnie na to, kiedy byłem dla innych, kiedy się prezentowałem, kiedy tworzyłem contenty, kiedy liczyłem na reakcje, kiedy liczyłem się z nimi, kiedy na nie pracowałem. To oczywiście było, bo to jest zawsze. To jest część istotna naszego życia społecznego. No więc było tak, kiedy szedłem na uczelnie, kiedy mówiłem coś do studentów, kiedy z nimi rozmawiałem, kiedy publikowałem tekst, kiedy ktoś w odzewie napisał do mnie maila albo zagadnął mnie o to.