Mentionsy Mentionsy
KAYAH ZAPRASZA
KAYAH ZAPRASZA

L.U.C. u Kayah: ADHD jest moim przekleństwem

12.09.2026 ·1 godz 0 min · 12 rozdziałów · 1 sponsor

Łukasz LUC Rostkowski w szczerej rozmowie z Kayah otwiera się na tematy, o których rzadko mówi. W tym odcinku opowiada o wielkiej miłości do syna, codziennych wyzwaniach związanych z ADHD, oraz o terapii, która uratowała mu życie. Nie zabrakło też wątków zawodowych-od pasji do muzyki filmowej po dramatyczny moment na koncercie, podczas którego złamał kręgosłup.

12:58 · ADHD i terapia 1

Teraz rzeczywiście jesteśmy sporo też w różnych miejscach świata i do tej Gdyni wracam, jak ten deszczyk popada, to tak jest rzeczywiście, że tak się leży, Jezus, ten deszczyk pada, jak się pisać. Ale jesteś tak opalony, że ja nie wiem. No tak, król Albanii. Ty jesteś królem Albanii. Jakbym był z tobą w tej Albanii, następny raz wyjdziesz z nami do tej Albanii. Pojadę po prostu gdziekolwiek, ale jeszcze muszę się uzbroić w cierpliwość. No właśnie, jak to jest w tym naszym zawodzie, że Zapierdzielamy totalnie, nie zostawiając sobie zupełnie... Znaczy, ty bardzo mądrze kierujesz swoim życiem.

27:14 · Koncergi i problemy zdrowotne 3

I naprawdę jesteś też taką osobą, bo to właśnie, że po prostu wiesz, jakby to, że dostałem od ciebie ten paszport, od ciebie ten paszport trochę właśnie, że... Jezus, jaka to jest klamra, kochana, czekaj, jaka to jest klamra, ty nie uwierzysz. Jak podpisaliśmy kontrakt z Kajaksem, Ja pamiętam jak dziś, że podpisaliśmy się i ja byłem w to... Wiesz co, bo to było zupełnie nie marzeń. W tamtym czasie dla chłopaka z Zielonej Góry, który nie miał jak nigdy wydać swojej płyty i w ogóle wydawał jakieś CD-ki podziemne, kontrakt z Kajaksem, z Kają, z jej wytwórnią, to było the top of the top. I ja pamiętam, że jak podpisaliśmy kontrakt, ja byłem w toalecie, sikałem krwią i po prostu pamiętam, że mówię Jezus. Co ty gadałeś? I miałem takie coś, że Jezus Maria, ja mam raka, to jest koniec mojego życia. Podpisałeś kontrakt z kajaksem, ale ty kończysz życie.

Ale ten rodzaj wajpu, energii, to jest istotne. Ja uważam też, że tyle szczęścia mam w życiu, bo właśnie tej karmy dałem. Bo też karmy dałem tym ludziom różnym. Ale dlaczego? Dlatego, że jak szczęście przychodzi, to podstaw mu krzesło. Ludzie, którzy nie podstawią krzesła, bardzo często nie umieją wykorzystać potencjału chwili. Albo na przykład mówi się, że jest straszne nie potrząsnąć, bać się potrząsnąć drzewem, bo się boisz guza, a na samym czubku są najsłodsze... A to ładne. A ty to robisz! Ja znowu bardzo lubię, jeżeli Bóg chce ci wysłać prezent, pakuje go w problem. To znowu jest takie moje ostatnie na życie. Tak jest? Jest tak, że wiesz, że każdy… Jesus, ile ja mam tych prezentów!

Oczywiście widziałem fragmenty tego projektu, ale jest to bardzo owiane tajemnicą i nie możemy tego promować, pokazywać tych fragmentów. I to z orkiestrą francuską Olivera Melano. Jezus, jak to się robi? Wiesz co, to teraz się zaczęło tak naturalnie dziać. Jak zacząłem jeździć, poznawać ludzi, to nagle poznałem agentkę... Ale to znaczy, że nie boisz się podjąć ryzyka? Wiesz co? Boję się. I to mi... Festiwal to jest rzecz, która jest straszna o tyle, że to jest takie odarcie z wszelkiej baśniowości sztuki. Bo jak jesteś w sztuce, to robisz te płyty, coś, wiesz, ale nie masz dużej szansy narobić takich problemów jak z festiwalem. Tak. A w festiwale coś ci źle pójdzie. Ja tak miałem parę lat temu przy Brasut, że poszło nam źle i zostałem z tym absolutnie sam. Nie ma czegoś takiego, że zadzwonisz, coś pomóż mi, bo ja źle to wykalkulowałem, bo stracimy bardzo dużo. Tu nie ma, tu jesteś sam, musisz sobie z tym poradzić. To jest bardzo ryzykowne, dlatego my się też nie rzucamy, nie przeskalowujemy festiwalu na taką, wiesz, wielką jakąś skalę.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.