Jasna Strona Świata prezentuje Marek Tomalik. Dziś podróż rzekami, wspominamy chwilę przy burcie statków rzecznych i indiańskich piróg, a wszystko to sprowokowane spektakularnym filmem. Rzeka, do odszukania którego kolejny raz Was mocno zachęcam. Byliśmy już nad Polską Sołą, metafizycznym Mekongiem, słoneczną Ukajali. Pora wrócić do Azji po uroki dwóch kolejnych rzek – Eufratu oraz Irauadi. Eufrat to jedna z dwóch największych rzek Mezopotamii. Dotarłem tam podróżując po Syrii. Rzyzność dolin Tygrysu i Eufratu sprawiła, że stały się one kolebką cywilizacji.
O zachodzie Słońca zastanawiałem się nad tą pierwszą, bo tam podobno są początki cywilizacji. Tworzyli ją m.in. Sumerowie, Akadejczycy, Asyryjczycy i Haldejczycy. Wiele przenikających się kultur, państw i późniejszych imperiów. Patrzyłem na spokojne wody Eufratu, jakby złote, na coś, co przetrwało do naszych czasów. Nie wyobrażam sobie wtedy ogromu cierpień i tragedii ludzkich, które wraz z rozwojem cywilizacji niosła ta rzeka, ani tego, że za kilka lat wybuchnie tu kolejna wojna. Irrawadi z kolei jest w sensie rozwoju cywilizacji rzeką podobną do Eufratu. Wypływa z wyżyny tybetańskiej w Chinach, ale płynie jak nasza Wisła przez całą Birmę, zwaną obecnie Myanmar.
Irrawadi przepływa przez jedno z najbardziej fascynujących miejsc na Ziemi, które nazywa się Bagan albo Pagan. Słynie to miejsce z kilku tysięcy świątyń i stóp, Po rozrzucanych na powierzchni zaledwie 40 km2 jakby na podobnej przestrzeni zgromadzić wszystkie katedry średniowiecznej Europy. Gdziekolwiek spojrzeć ruiny, lepiej lub gorzej zachowane świątynie wszelkich możliwych rozmiarów zarówno buddyjskie jak i hinduistyczne. Od potężnych jak strzelista Annada do pełnych wdzięku i Niewielkich zedis stojących samotnie na polach ogórkowych, niczym nasze kapliczki przydrożne. Do dziś zachowały się tylko budowle z kamienia.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.