21.12.2025 prof. Waldemar Skrzypczak – Na językach Australia

Czyli popołudnie, cioki, czekolada. No i mamy jeszcze wszechpotężne No Worries. No Worries Might. Might jest bardzo ważne. Dobrze, to teraz tak króciutko znowu, bez historii, troszkę trudno mi rozpocząć. Tu mamy z jednej strony zesłańców, którzy się rekrutowali z Londynu i najczęściej to byli Cockney speakers, czyli mówiący Cockneyem, no i plus polityczni zesłańcy z Irlandii. Australijski jest swoistym blendem, że się tak wyraża, albo amalgamatem tych dwóch źródeł najważniejszych, ale oczywiście wpływ osadników z innych części Wielkiej Brytanii nie może być zapomniany.

Jednocześnie, zresztą jest to stereotyp dosyć znany też w londyńskim Cockney'u, że są to twardziele ze sztyletami na ustach, ale ze złotym sercem. Tutaj oczywiście wymiana kulturowa między Ameryką i Australią jest pięknie zarysowana. Cenię jego angielski z dwóch powodów. Pierwszy jest to typowy australijski twang. Nie udało mi się wyćwiczyć fonetyki tak dobrze. Natomiast też Paul Hogan jest niesamowicie twórczy językowo już wtedy, kiedy staje przed mikrofonem podczas wywiadów i używa języka fenomenalnie.