Wojtek Sawicki: "nie chce być bohaterem tylko dlatego, że żyję".

Wcześniej jeszcze jadłem ustami i też respirator 24 godziny na dobę, więc... Dużo się zmieniło w moim życiu i ktoś pomyślał, że na gorsze też mi się tak wydawało, ale ostatecznie te zmiany poruszyły moją codzienność. Przestałem się dbać o to, że się uduszę, przestałem też spędzać kilka godzin dziennie nad talerzem, męcząc się i po prostu cierpiąc, płacząc nad talerzem, bo nagle mógł ktoś mnie zakarmić strzykawką i nie było problemu. Dużo godzin zyskałem w ciągu dnia i okazało się, że to czego najbardziej się bałem, właśnie odebranie mi tych możliwości, nie wiem, samodzielnego jedzenia, samodzielnego oddychania, pozwoliły mi na pełniejsze życie, jakkolwiek paradoksalnie to zabrzmi.

Tak, żeby wyjść z domu. Pamiętam, wtedy jeszcze miałem taki duży respirator i więcej. Kilka osób trzeba było wyjść z domu i wszystko było wielkim trudem. Wszystkie procedury, które dzisiaj wykorzystuję, właśnie wymyśliłem z Agatą. Bez względu na to, jak skończy się nasz związek, Agata zawsze będzie dla mnie ważna, bo ona w jakiś sposób mnie uracowała. To Wojtek, jakie fajne rzeczy zrobiliście razem, których sobie nie wyobrażałeś, że kiedykolwiek będziesz robił? Bo ta woda to już wiem, bo widziałem na fotach.

Co jeszcze? Byłem na festiwarach muzycznych z Respiratorem. Wyjechałem za granicę do Berlina. Pierwszy raz właśnie byłem za granicą, nie wiem. Tyle było tych rzeczy. Nie wiem od czego zacząć w ogóle w zasadzie. Wesele było. Wesele było na jachcie. Były, nie wiem... Oświadczymy właśnie pracowanie z asystentami, wózek elektryczny, który byłem w stanie sam sterować, czy chodzi o odzyskanie głosu, dzięki czemu dzisiaj możemy swobodnie porozmawiać przez wiele lat też. Nie mówiłem, a właśnie dzięki determinacji, jakimś staraniom Agacy, która zawsze mnie