I come from Ukraine, I live in Ikoma, Nara

Cześć! Słuchasz Jadeitowego Podcastu. Rozmów o ludziach, kulturze i sztuce Dalekiego Wschodu. Witam wszystkich bardzo serdecznie w dziewiątym odcinku Jadeitowego Podcastu. This is the second interview of the Jade Podcast mini-series, in which I talk with the Ukrainians about their everyday life in the Far East countries. And my today's guest is Eugenia Tokuda, and she is an Ukrainian, she was born in Krwiwi Rih. I'm not sure whether I pronounced it good, because I don't speak Ukrainian, so you can correct me if you want to. W 2009 roku przyjechała do Japonii, żeby kontynuować studia języków japońskich.

Ale wtedy zrozumieliśmy, że to nie jest źle, jeśli przyjechaliśmy tutaj, dlaczego powinniśmy od razu wrócić. Może powinniśmy próbować pracować tutaj, próbować żyć tutaj, dlatego pozostałyśmy tutaj. I then I met my husband and got married and got a child. Now she is three years old. My child's name is Emma. So now I live here and I Planuję dalej żyć tutaj. Myślę, że głównie mówisz japoński w domu, czy nie?

I used to it and you are protected by the country, so it's important part too. Yeah, for sure. So how is your life in Japan today? Because we spoke something about the past, but how does it look like today? How is your daily schedule, some duties or moments just for yourself? How does it look like? Pracuję, codziennie pracuję w oficji, więc to jest jakby zwykła życie. Moja córka idzie do księgarki, mój mąż też pracuje.

Yes. Did you have any problems with finding job or maybe that you knew the language was the advantage and it was easier for you? Of course, knowing language is, I think, theme number first, because without knowing language you cannot have conversation, so it is important, because Japanese, they don't know English. To jest dla nich problem. Uczy się angielskiego od szkoły juniora, a potem może od szkoły średniej, ale wciąż wielu z nich nie mówi. Nawet mój żołnierz rozumie coś, ale nie może mówić.

Tak, wiele z nich pomaga, przyjeżdżają do tego demo, są częścią tego demo, oczywiście wysyłają pieniądze do Ukrainy za pomoc. Myślę, że być tutaj w Japonii, jedynym sposobem, nie ma znaczenia, czy jestem Ukraińczykiem, czy jestem prostą, nie wiem, Japońską osobą. Być tutaj, jesteśmy tak daleko, więc jedna rzecz, What we can do is really help by sending some money or spreading the right information. That is all that we can do, I think. And a lot of Japanese, I'm sure they do the same. Ok, and what would you like to wish Ukrainians living in Japan or those who are still in Ukraine?

Many, of course, Ukrainians, they don't know language, so our duty is to help here as much as we can, maybe even here in Nara Prefecture. They want to make a group where people I I I I I I I

I I'm tired, but then I say, how can you say this? How can you say that you are tired? Because people who don't sleep at all, people who are just afraid that in one hour they can be dead, those people are tired. Not me, who's sleeping here, eating, have warm clothes and etc. So yes, but really even now To jest trudne, bo zawsze kontaktuję się z mamą, która jest w Odessie. Pierwsze dni ona mówiła mi jeszcze bardziej pozytywnie niż ja. Śmiałam tutaj, siedziłam i mówiła mi z uśmiechem, że wszystko będzie w porządku, że wszystko będzie w porządku.

Yeah, she is lack of mind. How to say it? She's probably really helpful for you. A kind of a therapy maybe. Thank you so much for sharing this. I know it's a bit emotional. Even me, I also cry. I sometimes I have such days that I just want to turn off the TV, don't read any news, but I think we also deserve a rest sometimes and that you are, of course, you are allowed to feel worse a bit sometimes and that you can fear about your family because that's normal. So I wish you and your family, your daughter, your husband, all the best and your family that stays