I come from Ukraine, I live in Ikoma, Nara
Jak żyją Ukraińcy w Azji? Mini seria rozmów ze wschodnimi sąsiadami Polski, którzy z różnych przyczyn mieszkają obecnie w krajach Azjatyckich. Seria jest próbą wsparcia osób, które w obliczu wojny nie są w stanie wrócić do kraju. Nasze rozmowy nie traktują o polityce. Wraz z głównym założeniem podcastu, rozmawiamy o transkulturowości, adaptacji do realiów życia w Azji i ruchach społecznych wspierających w tym czasie Ukrainę. Każdy z moich gości w odmienny sposób eksponuje swoje uczucia związane z wojną. Z niektórymi z nich wątek ten rozwijałam poza nagraniami, stąd proszę o uszanowanie wszelkich wypowiedzi i brak subiektywnych stwierdzeń. Rozmowa nagrana w języku angielskim. Gościni: Evgenia Tokuda Rozmawia: Sandra Krawczyszyn
Cześć! Słuchasz Jadeitowego Podcastu. Rozmów o ludziach, kulturze i sztuce Dalekiego Wschodu. Witam wszystkich bardzo serdecznie w dziewiątym odcinku Jadeitowego Podcastu. This is the second interview of the Jade Podcast mini-series, in which I talk with the Ukrainians about their everyday life in the Far East countries. And my today's guest is Eugenia Tokuda, and she is an Ukrainian, she was born in Krwiwi Rih. I'm not sure whether I pronounced it good, because I don't speak Ukrainian, so you can correct me if you want to. W 2009 roku przyjechała do Japonii, żeby kontynuować studia języków japońskich.
Teraz mieszkam w prefikcie Nara. Nie jest to wielka miasteczka nazywana Ikoma, niedaleko Osaka, więc wielki mąk. I to jest wyjątkowe. Miasto Ikoma i wielkie miasto Osaka. I mieszkasz tam z rodziną, prawda? Tak, w rzeczywistości przyjechałam tutaj z przyjaciółką. Ona jest przyjaciółką z uniwersytetu. W rzeczywistości studiowaliśmy język japoński w Uniwersytecie Narodowym w Kijowie nazywanym Tarasem Szuczenkiem. Uwielbiamy kulturę Japonii i chcieliśmy kontynuować studia japońskie.
Ale wtedy zrozumieliśmy, że to nie jest źle, jeśli przyjechaliśmy tutaj, dlaczego powinniśmy od razu wrócić. Może powinniśmy próbować pracować tutaj, próbować żyć tutaj, dlatego pozostałyśmy tutaj. I then I met my husband and got married and got a child. Now she is three years old. My child's name is Emma. So now I live here and I Planuję dalej żyć tutaj. Myślę, że głównie mówisz japoński w domu, czy nie?
Albo może nauczysz się ukraińskiego trochę? Tak, oczywiście mówię japoński codziennie, ale z moją córką. W każdym razie chcę, żeby ona zrozumiała język rosyjski. Jestem Ukraińczykiem, ale teraz to może być Takie języki są problemem, ale nigdy ludzie nie rozmawiali po rosyjsku w Ukrainie. Nigdy nie widzieli, że nie są Ukraińczykami. Nie wiem, czy to było w porządku. Zawsze mówię po rosyjsku i nawet teraz, kiedy jest straszna wojna, I continue to speak Russian and I want my daughter know how to speak Russian because anyway she anyway I plan to come to Ukraine one day with her and even if she go some when there alone so she have to know the language and especially I want
Ona mówi wolno po rosyjsku z moją matką, jej córką. Z nią mówię po rosyjsku, a z mężem oczywiście po japońsku. Wiesz trochę japońskiego zanim przyjechałaś do Japończyka, ale co było dla Ciebie największym zmienieniem? Jaki był kulturowy szok po Twojej przyjeżdżalności? Ponieważ nasza kultura słowiańska odnosiła się znacznie bardziej do Wschodniej Azji. Co było dla Ciebie ciężkim? Teraz jest trochę trudno pamiętać, co było. To było 13 lat temu, ale pamiętam, że to było w sierpniu, 1 sierpnia przyjeżdżałam tutaj i było trochę zimno.
Myślę, że może to. Ok, a co Cię zaskoczyło w Japonii, co sprawia, że wciąż tam mieszkasz? Bo wierzę, że jest tak wiele pozytywnych aspektów. Tak, jest, i jest komfortowo tu mieszkać, i jest to dobry serwis. Właściwie w ostatnich latach służba w Ukrainie stała się o wiele, o wiele lepsza. Jak słyszałam, jak widziałam, kiedy wracałam tu kilka razy. Ale wciąż myślę, że wszyscy wiedzą, że japońska służba jest nawet najlepsza, najlepsza na świecie. Więc jest trochę komfortowa i nie jest tak łatwa.
Dlatego jeśli idziesz w japońską firmę, musisz mówić. Słyszałam, że nawet w Tokio, czyli w mieście, czasami jest trudno komunikować się po angielsku. Przechodzimy do wojny. Jak Japoń zareagował na wojnę w Ukrainie? Mówię o mediach, ale również o zwykłym ludziom, ich postach na social mediach, ich zaangażowaniu w edycję w Ukrainie. Social media, the news, they react at once, they spread the news, maybe first days there was not that much information, I mean in details, but later they spread really, and there is a kind of specific about Japanese media, they like to speak about every, every, every detail, so they can, they
Zgadzam się z różnymi naukowcami, różnymi profesorami i mówią o tym przez godzinę, więc media pracują dobrze. Jak dla zwykłych ludzi, nie mam tak dużo japońskich, na przykład w moich socialach, jak Instagram czy Facebook. Ale jeśli szukasz na internetu coś o Ukrainie, jest dużo ludzi, którzy piszą o Ukrainie, o tej strasznej wojnie i są przeciwko Rosji. Ale osobiście, ludzie japońscy, których ja znam, którzy mnie znają, praktycznie nie znają, napisali mi, jak się masz, jak jest twoja rodzina,
To nie dlatego, że oni nie chcą, rozumiem to. Nawet w moim pracy, tylko może trzy lub cztery koleżanki zapytały mnie, jak ja jestem, czy mój człowiek jest w porządku, a inni po prostu nic nie mówili i wciąż nie zapytają mnie nawet o to, bo oni jakby, to jest japońskie, Nie zapłacą mi za dużo uwagi. Myślą o tym, jak może zareagować. Dlatego nie pytają. Niektórzy z moich przyjaciół napisali mi po tygodniu, po dwóch tygodniach. Napisali mi, że słyszę nowe wiadomości o Ukrainie.
Zazwyczaj pamiętam Cię. Byłam straszna, by Cię zapytać. Jak jest twoja rodzina? Tak, myślę, że to jest typiczne dla Japończyków. Słyszałam też, że język jest często bardzo skomplikowany, więc pokazują, że nie chcą cię kłócić i muszą się naprawdę zastanowić, czy mogą cię napisać i zapytać. Tak, tak. Więc Japończycy mówią, czy jesteś w porządku? To jest jak w angielsku, czy jesteś w porządku? Nawet kiedy się strachujesz, nawet kiedy bliszczysz, nie wiem czy jesteś w porządku. Więc dla nich to jest ok, ale nie, nie jestem w porządku. To jest odpowiedź i oni wiedzą odpowiedź, dlatego myślę, że nie pytają, ale nie oznacza to, że nie zależy.
Jedną z największych zaskoczeń dla mnie było to, że jedna dziewięćset sześćdziesiąt lat olda kobieta, Wiedziałam o niej, ponieważ pomagała mi z dzieckiem w szpitalu. I jeden dzień, dwa dni po zaczęciu wojny, ona zadzwoniła do mnie i powiedziała, że idziemy razem ze swoimi przyjaciółmi do stacji Ikoma przeciwko wojnie. I jeśli chcesz, możesz wziąć udział. Powiedziałam, że dobrze, a potem rozpośledziłam pewne wiadomości na Facebooku, bla, bla, bla. I niektórzy Ukraińczycy przyjechali. Najpierw powiedziała, że będzie pięć osób, ale potem pojawiło się wiele Japończyków.
To było dla mnie zaskoczeniem. I oni się o tym zainteresują. Jestem pewna, że nawet pomagają w wysyłaniu pieniędzy do Ukrainy, do embasji ukraińskiej w Japonii. Ale może nie mówią o tym. Widziałam wiele postów na swoim Instagramie, ale nie znam japońskiego, ale widziałam, że jesteś bardzo zaangażowany w sytuację. Jak japońscy się zaangażują w pomocy Ukrainy? Mówiłaś o tych wydarzeniach, ale jakie są inne sposoby pomocy, które japońscy wiedzą?
Tak, wiele z nich pomaga, przyjeżdżają do tego demo, są częścią tego demo, oczywiście wysyłają pieniądze do Ukrainy za pomoc. Myślę, że być tutaj w Japonii, jedynym sposobem, nie ma znaczenia, czy jestem Ukraińczykiem, czy jestem prostą, nie wiem, Japońską osobą. Być tutaj, jesteśmy tak daleko, więc jedna rzecz, What we can do is really help by sending some money or spreading the right information. That is all that we can do, I think. And a lot of Japanese, I'm sure they do the same. Ok, and what would you like to wish Ukrainians living in Japan or those who are still in Ukraine?
Pokazano wszystkie 13 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Jak żyją Ukraińcy w Azji? Mini seria rozmów ze wschodnimi sąsiadami Polski, którzy z różnych przyczyn mieszkają obecnie w krajach Azjatyckich.
Seria jest próbą wsparcia osób, które w obliczu wojny nie są w stanie wrócić do kraju. Nasze rozmowy nie traktują o polityce. Wraz z głównym założeniem podcastu, rozmawiamy o transkulturowości, adaptacji do realiów życia w Azji i ruchach społecznych wspierających w tym czasie Ukrainę.
Każdy z moich gości w odmienny sposób eksponuje swoje uczucia związane z wojną. Z niektórymi z nich wątek ten rozwijałam poza nagraniami, stąd proszę o uszanowanie wszelkich wypowiedzi i brak subiektywnych stwierdzeń.
Rozmowa nagrana w języku angielskim.
Gościni: Evgenia Tokuda
Rozmawia: Sandra Krawczyszyn