Weekend przyjaźni

I tu pozwolę sobie na cytat z mojej ostatnio ulubionej książki Conversations on Love Nataszy Luhn. Fragment o przyjaźni i miłości, gdzie w tej książce Natasza Luhn traktuje przyjaźń jako rodzaj miłości, co bardzo mi się podoba. No i właśnie, jak to jest, że w tych relacjach możemy zapomnieć zapytać kogoś, kim Ty jesteś? Ja wiem, że to już jest taki level filozoficzny, Ale to jest bardzo ważne, żeby chcieć kogoś naprawdę poznać. I uważam, że właśnie w momencie, w którym ktoś ma dużo informacji na nasz temat, to jest moment, kiedy jesteśmy w stanie być z kimś naprawdę blisko.

I wiecie, w ogóle ostatnio mam taką myśl, mam dużo myśli ostatnio, dużo myślę, za dużo myślę, ale że długie relacje, które mamy w życiu, czy to są relacje miłosne, czy przyjacielskie, czy nawet jakieś takie koleżeńskie, ale w dłuższym rzucie, to są relacje, które wymagają od nas dużych zasobów dojrzałości. Bo podtrzymywanie przyjaźni wymaga trochę takich prac konserwacyjnych, kiedy my musimy wykonać prace naprawcze często, prace podtrzymujące, prace, żeby było coś nowego, żeby było ciekawie, żeby gdzieś nie zapomnieć o tym, że jesteśmy dla siebie ważni. I to jest bardzo ważna rzecz, jak się przyjaźnić, żeby faktycznie przyjaźnić się,

Chociaż trochę tak brzmi, ale mamy w tym kontekście bardzo dużo luzu. Tylko ja to mówię, żeby dbać o naszą relację. Żebyśmy mogły naprawdę dbać o jakość tego, co jest pomiędzy nami. I my możemy się też tak komunikować, bo obie mamy bardzo dużo dobrego nastawienia do tej relacji. W takim sensie, że akurat żadna z nas nigdy nie musiała prosić się o spędzanie czasu czy o uwagę. Default jest taki, że chcemy ze sobą spędzać czas. I teraz, jeżeli znajdujemy się w życiu, w którym mamy na przykład więcej innych rzeczy i tego czasu nie ma, no to należy nałożyć poprawkę, kiedy druga osoba mówi, hej, jakby jesteś trochę za daleko, co możemy zrobić, żeby jakoś dbać o tą naszą relację. I to są bardzo ważne rzeczy, żeby myśleć na takim metapoziomie o jakości relacji, o bliskości relacji, o dystansach, żeby mieć takie przekminy, czy w mojej przyjaźni, czy w moim związku na pewno wszystko dzieje się dobrze.

czy ja powinnam się uczyć, czy ja powinnam się rozwijać. I w momencie, w którym ten laptop został 200 km ode mnie, dopiero wtedy byłam w stanie wziąć prawdziwy oddech i serio pozwolić sobie po prostu być. Pozwolić sobie być taką izą, taką, która wiecie, nie ma social mediów, nie ma pracy. W sensie, że mogłam naprawdę odłożyć te wszystkie wątki i zostawić je w Warszawie, tak naprawdę je zostawić w Warszawie i skupić się na tym byciu. na byciu blisko z Mają, byciu blisko z naturą, byciu blisko ze swoimi myślami, bez absolutnie jakichkolwiek oczekiwań. I w ogóle to sprawiło, że ja po pierwsze byłam w stanie się lepiej wyspać, po drugie jakaś taka błogość i spokój i to, że ja serio mogę sobie teraz odpocząć, dać sobie te dwa dni na taki naprawdę prawdziwy odpoczynek i wrócić do Warszawy do moich spraw.

I to jest chyba właśnie dorosłe, dojrzałe podejście, a przynajmniej takie mamy nadzieję, taką mamy nadzieję. przy tym, że chcemy dawać sobie czas, wsparcie, rozmowę, zainteresowanie po to, żeby dbać o jakość tych relacji. I z tym chyba chciałabym Was zostawić. Z myślą o tym, na ile ja dbam o to, żeby relacje, które mam w życiu, były jakościowe. Żeby skupić się na tej jakości bycia z drugim człowiekiem. Najpierw na jakości bycia samemu ze sobą, a potem na jakości bycia z drugim człowiekiem. Na ile jakościowe są relacje, w których jesteście w życiu? I nieważne, jakie to są formy miłości, czy to jest miłość romantyczna, czy to jest miłość przyjacielska, czy to jest miłość rodzicielska, zastanówcie się, na ile ja inwestuję w to, żeby ta relacja była na tyle, na ile ja mam możliwość jakościowa.