Forbidden Lands: Czystka Kruka - Pojmani (S3E01) | Sesja RPG (Raven's Purge)

Będzie super. Totalnie wbijajcie. I czy coś jeszcze chciałam powiedzieć? Triggery, które mogą się pojawić, takie jak zazwyczaj mogą być fantasy, czyli przemoc, wykluczenie, rasizm oraz śmierć, śmierć bohaterów być może. Miejmy nadzieję, że nie, ale zobaczymy. I tak, różne rzeczy mogą się pojawić. Także myślę, że powoli sobie przejdziemy do naszej sesji. Co byś jeszcze dodała? bo bardzo mnie to ujęło, że Jakul ma swoją kartę, którą właśnie uzupełniałam przed chwilą. Tak, dostał swoją kartę postaci.

Zgadza się. On jest najlepszą byłą postacią. Na dziewiątej sesji. Ale jest! Może się potem okaże, że tylko Jakul zostanie. No właśnie, chciałam powiedzieć. Dziewiątka to jest bardzo magiczna liczba, więc być może to będzie odwzorowanie tego, że przywitaliśmy kogoś, ale możemy kogoś stracić. Bo jak doskonale pamiętacie, ostatnio stoczyliście walkę z magicznymi stworzeniami, które w pewien sposób sprawiły, że nok spadła. tracąc wszystkie swoje siły oraz nabawiając się choroby.

ale niektóre są młodsze niż inne. Przywołuje jej Akula. Jest przy tobie. To ruszajmy, nie ma czasu. No to w takim razie wyruszamy. Lucien, budzisz się.

I widzę, że Jakul tak lekko wzbrania się przez to, tak jakby nie chciał iść. Czy on się nie lubi kąpać? Polega na jego instynkcie. Widziałaś, jak on kiedyś przechodził, przepływał przez rzekę. Wiesz, że jest w stanie po prostu, to będzie dla niego też wysiłek i trudne. Wiesz, Jakul nie przepada za rzekami. Patrzę na niego, pamiętając wszystkie sytuacje, kiedy musiał się zetknąć z trudnymi przyprawami. Ale myślę, że możemy tutaj przystanąć.

Jakul też musi spojrzeć. A więc dwa do jednego. Postanowione. Dobrze. Kto w takim razie... Ja myślę, że kątem oka spojrzę na Jakula i zobaczę jego wzrok i... Tak. Mruży swoje oczy. Nie ma co z nimi dyskutować. Tylko odejdźmy od tej rzeki. Przez to, jak głośny jest prąd, to zagłusza wszystko i nie usłyszymy, kiedy ktoś za nas podejdzie. Tak. Szukajmy miejsca. Kto szuka miejsca? Tutaj też będzie potrzebny rzut na survival, na przetrwanie. Kto wzerknął? No to ja.

Umiejętność. Dobrze, to tutaj mam pięć i jeden z umiejętności, dodam sobie w takim razie dwa. Może bez jakiegoś szaleństwa, ale przeszliśmy. Jabari, ty tam próbujesz płynąć jakoś na pieska i widzisz jak Jakul dumnie, z głową uniesioną do góry, niesie Ejrinę na swoim grzbiecie. I przepływają obok ciebie. Bo to już jest po prostu ten wiek. Ja po prostu, wiesz, płynąłem niby na tego pieska, ale w pewnym momencie niezaleczona kontuzja w kręgosłupie. A, rwa kulszowa.

Całkiem płytka ta rzeka okazała się. Lub ma go. Naprawdę mogliśmy ją pokonać wczorajszego wieczoru. Ja bardziej cały czas jestem w rzece. Ja myślę, że tak łapiąc wodę pyskiem, tak tylko wiesz, mogę taką krótką informację przerzucić. Tak, wczoraj byłoby lepiej. Wczoraj było mniej wody. Bo jest przepływ. Czy ty masz jeszcze tą linę? Czy ty masz jeszcze tą linę? Może ja spróbuję cię wyciągnąć? Tak, bo ty do tej połowy skorzystałaś i zakładam, że Jakul trzyma tę linę w pysku. No, to może po prostu pomożemy ci. Więc dodaj sobie kosteczkę. Tylko pamiętaj, że tam miałeś te rany, nie? Wiem, zjeżdżają mi dwie.

Ale na szczęście mimo wszystko... Tam nieźle gości, więcej sukcesów po prostu. Widzisz, jak Jakul zapiera się swoimi kopytami o brzeki, zaczyna cię wciągać po prostu, a tobie łatwiej się płynie. W końcu jesteś na brzegu. Cały przemoczony. To oni go pociągnęli na tej linie. To już nie jest ten wiek, by pływać w rzekach. Ja już raczej powinienem brodzić przy brzegu, zarzucać wędkę, łowić ryby. i patrzeć, jak szczeniaki uczą się nowych sztuczek. A banda orków sobie poradziła. Młodych orków ich zapach był intensywny i dalej jest, jeżeli miałbym do czegoś się odwołać.

Ja myślę, że widzę jak ucieka Irina. Więc ja tylko będę uciekał i po drodze zgarnę Yakula chyba, bo ona ucieka tak w dosyć niezorganizowany sposób. Ja nie wiem, czy Yakul mi na to pójdzie. Jakul to wie, co ma robić. Jakula już dawno tam nie ma na przykład. Ale wiesz, ja myślę, że chcę dobiec do Yakula, chcę go ratować, ale co z tego? Jak on już dawno... Już go tam po prostu nie ma. Czy ty to puszujesz? Tak, puszuję ucieczkę. Jezu maria. Puszuję ucieczkę, puszuję ucieczkę i jeszcze potykam się o własne nogi. Tam, gdzie nogi, że tak powiem, miały doprowadzić mnie do Jakula, to ja potykam się.