Fabula Ultima: Bleach - Cykanie cykad | Sesja RPG

Nagle pojawiły się obowiązki, misje takie jak ta, kiedy trzeba było przyjść do świata ludzi, Jak wy się z tym czujecie? Z tym odrabianiem pańszczyzny? Bo jak to inaczej nazwać? Bukemizm był zawsze wychowywany w twojej rodzinie na tym, że ludzkość jest jak dzieci, którymi trzeba się opiekować, którym trzeba pomagać. A jeżeli chcesz żyć, to trzeba żyć dla innych. Dlatego traktuję to właściwie Jak zwykłe zadanie, które zostało mu wyznaczone, jakby opiekował się zwierzęciem.

Wręcz niesamowite z jaką pełnią napawało twoje jestestwo. To było bolesne na wielu poziomach, tak fizycznym jak i psychicznym. Dlatego właśnie nienawidzę tych dystansowych tchórzy. Zdzieram z siebie resztki Shikakusho, wiedząc, że raczej po takim uderzeniu dużo z nich nie zostało, odsłaniając pod spodem nowy rodzaj stroju, który Bukemizu planuje przekonać cały oddział drugi, szczególnie Omatsukoi, do noszenia.

Dobra, panowie, ile razy już można? Hitoshi ma wyższe cele, Takamura chce zabijać, ja chcę pomagać, zróbmy swoje po prostu. Albo zgłośmy to, albo... nabezpieczmy tę niewiastę, żeby nie stanowiła zagrożenia dla siebie i dla innych. Chwilę jej zejdzie, zanim dojdzie do siebie. Jak zostawimy tu taka murę, to ona na pewno zejdzie. O, bez przesady. Bukemizu wyślij piekielnego motyla. Z informacjami. Wyskakuje gdzieś na jakiś najwyższy punkt w okolicy, żeby się rozejrzeć za motylami i jednego przywabić.

I zwijam te dwie kartki i wkładam jej w dłoń. Okej. Niech tak się stanie. Jesteście tuż pod nieboskłonem. Kto z was otworzy Senkajmon? Przejście między tymi dwoma paralelnymi światami. To pochwali się, że umie. I faktycznie przeprawi was tam, gdzie trzeba. Biorąc pod uwagę, jak to był cudowny wieczór dla bukemizmu, zdecydowanie chce się poprawić pod tym względem.

Słuchajcie, ona na to hasło macha ręką. Ale wy rzućcie sobie na Insight plus Insight. Zobaczymy ile z tego niedbałego gestu waszym postaciom uda się wyczytać. Ja skorzystam z punktu fabuli. Nie mogę się tak zbłaźnić. Dobrze, więc zarówno Hitoshi, jak i nasz drogi bukemiza.

Więc myślę, że mogę złapać za ten kucyk. Tak, tak, przejażdżka, dobrze. Natomiast krótka przejażdża, a potem wujek Bukemizu pozwoli ci przejechać sobie na ślizgawce. Na ślizgawce? Władaw lodem w końcu, nie? Ale... Bukemizu senpai! Ja w życiu nie widziałem lodu! Co to jest lód? Co to jest ślizgawka? Dlaczego potem można się ślizgać? Czy te słowa mają w sobie coś zawarte, czy jest to coś innego? Słuchajcie, to jest bardzo młody, bardzo rezolutny, bardzo ciekawy światem młodzieniec.

że moje miękkie ruchy zaczynają funkcjonować. Okej, ja już chyba też jestem dobry. Przepraszamy go z czatu. Okej, ja jestem dobry. Spokojnie, mieliśmy jakiś moment. Dobrze. Tak, tak, za dużo mocy na łączach, nie? Tak, za dużo riacji z powietrza. A więc jesteśmy już na bieżąco, teraz jesteśmy bezpieczni. Jeszcze przed chwilą myśleliśmy, że Hitoshi otrzyma bardzo brutalny cios, że zampa kto przeciwnika przybije się przez niego, ale... Bukemisu, powiedz, co żeś uczynił?

Nie, nie, nie, dobra. Oła, dwudziestka, trafia. I to jest atak w ciebie, Bukemizu. To jest 23 obrażenia. Olala. Olala. Uuu, to już jestem na kryzysie. To daje plusy i minusy, więc spokojnie, zaraz do tego przejdziemy. A to nie jest tak, że jeden przeciwnik, potem ktoś od nas, jeden przeciwnik, ktoś od nas? Nie jest to na zmianę? Wiesz co? Oni trochę korzystają ze sacki, więc chcę ich załatwić wszystkich, a potem wy. Dobra, dobra.

11 to jest pudło w Hitoshi'ego. Potem 13 to jest pudło w naszego drogiego Takamura. I 10 to jest pudło w bukemizu. Słuchajcie, już po samych atakach, po tym jak ich ostrza przychodzą miejscami przez wasze ciała, to są shiningami. Oni na razie przynajmniej atakują w tej podstawowej formie swoich mieczy. Nie chwalą się tym, jakie kido znają. Ale to może tylko znaczyć, że nie doceniają was. Trzeba to skończyć szybko.

Bokemizu, który jakby towarzyszył mu przy przesłuchaniu. Coś mi już nie pasowało w pani kapitan. Gdy składaliśmy jej raport, była bardzo niezadowolona, że dziewczyna przeżyła. Myślałem, że była po prostu niezadowolona, bo liczyła, że dziewczyna okaże się kimś więcej. Wychodzi na to, że chciała czegoś innego, a mi się to bardzo nie podoba. Tak. Kogo powiadomiłeś o dziewczynie?

Ja go tak... Ja go postawiłem na nogi i tak klepię go. Zdarza się. Jeszcze masz dużo czasu, żeby popracować. Ale tak jak ci mówiłem, płatki sakury są najpiękniejszą rzeczą. A nie te bajeranckie i tanie sztuczki bakiemizu. Odpustowa... Odpustowe sztuczki. Sakury są piękne. Muszę cię kiedyś zabrać do Rukongaj, kiedy jest festiwal sakur. Tam zobaczysz. Ale to już twój ojciec musi wyrazić na to zgodę. Nie wiem, czy będę miał czas. Dlaczego masz nie mieć czasu?

I każdy będzie wtedy mógł dostąpić takich korzyści. Na razie korzystam najlepiej jak potrafię z przywilejów bycia członkiem wysokiego rodu. Bo przychodziłem to samo co ten młody dzieciak. Wy tego pewnie nie zrozumiecie. Grunt by umieć to wykorzystać. a nie traktować jak protezę. To jest bardzo ważna różnica. I myślę, że Hitoshi to o tym wiesz. Bo oni, zarówno Bukemizu, jak i Takamura, w igłosie słychać, że zarówno ty, jak i ten dzieciak, gnuśniejecie w okowach swych przywilej.

I ja tym momentem chciałbym wykorzystać jeden punkt fabuli, żeby zniknąć ze sceny i pojawić się, wchodząc przez drzwi rodowego Senkajmonu, w świecie ludzi. I będę namierzał sygnał swego rejatsu, które zostawiłem nie tak dawno. Bokemizu, Takamura, opowiadaliście o tym, jak jest im łatwiej w życiu. Jest im łatwiej. A co wy z tym teraz zrobicie? Patrzę na Takamura. Takę?

Owszem. Więc chciałbym jakby... Ja chciałbym pójść faktycznie do porucznika Kuczyki. Mhm. No i pytanie, czy Bukemizu jakby towarzyszy mi, czy faktycznie chce pójść do swojego kapitana, bo możemy, myślę, się rozdzielić i załatwić dwie rzeczy za jednym zamachem. Ja myślę, że Bukemizu by w tym czasie wyruszył do Chikishihona, Chiyoina i przekonał go, że kapitan szóstego oddziału kombinuje, próbował go nakręcić na potencjalną potyczkę z nią. Dobrze.

A jej katana o sześciokątnym jelcu rozszerza się, wydłuża do postaci długiego No Daichi. Jej Shikai też jest aktywna. Członek rodziny Kuchiki próbuje ją spętać. Widzisz błękitny łańcuch próbując się oplątać wokół niej, a ona rozcina go swoim Shikai. Baki! Bukemizu! Takemura! Wasza kolej! Patrzę na Takemura, ale jestem świadom tego, co on będzie robił, więc ja tylko tak kiwam mu głową.

żeby pewne rzeczy się działy. Normalizacja tego? Nie, nigdy w życiu. Jesteśmy szeźnikami. My chcemy, my lubimy. Ławimy się w tym. Bukemizu. Bukemizu jest znacznie skromniejszy od swoich towarzyszy. On zna swoje miejsce w szeregu. On chce się skupić na dziewczynie. Przy pomocy błyskawicznych kroków po prostu pojawia się przy niej, tuż przed jej twarzą. Mówiąc bardzo szybko. Spokojnie, uratuje cię, nic się nie przejmuje, przepraszam bardzo. Łapie ją na ręce i fu. Ja składam, że przy takiej ilości rejatu, jaka tu się rozlała, to ona straciła przytomność.

Oni wszyscy ubierają to w ładne słówka. obowiązek, w powinność. Znaczy to naprawdę chodzi tylko o jedno. O to, by zabijać. Nieważne jak będziemy owijać w bawełnę, w jedwabie. To i tak chodzi o to jedno i to samo. Bokemisu, ta dziewczynka, dziewczyna.