Papież: Tusk to peacemaker! | IPP

Jest to święto, dla innych konsternacja. Żeby ten obraz nieco uporządkować, jest dzisiaj ze mną prokurator Włodzimierz Blajerski. Witam serdecznie. Ja witam pana redaktora, witam szanownych państwa. A dlaczego prokurator Blajerski może nam pomóc uporządkować ten świat katolicki i to, co się tam w tej chwili dzieje? Otóż oczywiście bohater Solidarności. Jak Solidarność? No to Jan Paweł II. Jak Jan Paweł II to Katolicki Uniwersytet Lubelski. A wtedy ksiądz biskup, później arcybiskup Wielgus jako rektor i prawa ręka księdza profesora Wielgusa, dzisiaj imieniny.

Protestanci to każdego dnia życzą wszystkiego najlepszego, a katolicy szczególnie w ten dzień składają sobie życzenia. Także ksiądz profesor arcybiskup Stanisław Wielgus i jego prawa ręka Włodzimierz... Powiedziałbym, no... No ale pozwól. Współpracownik księdza arcybiskupa. Włodzimierz Blajerski. Na kulu. I też reprezentant środowisk katolickich Lubelszczyzny w pielgrzymce do Rzymu, do Jana Pawła II. Ten medal Solidarności to pan prokurator osobiście papieżowi wręczał. Potem już działalność w takiej najbardziej, można powiedzieć, katolickiej, ale ci katolicy z tej partii akurat zasygnalizowali, że oni nie są zamkniętym jakimś takim kręgiem.

Można powiedzieć, że Ruch Solidarność to była właśnie taka emancypacja klasy robotniczej, żebyśmy zrozumieli swoją podmiotowość i to, że to my, a nie oni są narodem. Wspólnotowość i że nie jesteśmy żadną klasą PZPR-owską. Jesteśmy Polakami. Tylko Polakami, którzy niezależnie od poglądów od przynależności Kościoła i różnic wszystkich, jakie są możliwe na gospodarkę, na społeczeństwo, na partie, na państwo, to żebyśmy ponad tym wszystkim mieli tą solidarność jako naród, jako wartość, którą można podnieść prawie do rangi, myślę, Ewangelizacyjnej. Ja nie wahałbym się.

Wielki nakaz misyjny jest skierowany do narodów, czyli dla Boga naród jest tym głównym punktem odniesienia. Poza rodziną, to jeśli chodzi o przestrzeń polityczną, to jest właśnie naród, a nie żadna tam klasa robotnicza. Tak jest. I to było główne przesłanie. We wszystkich to się zawsze przewijało, żeby i Solidarność nie stała się znowu jakimś zwykłym związkiem zawodowym, który jakieś tylko interesiki sobie załatwia. No niestety nie wszystko się dało zatrzymać, ale takiego związku potężnego, który by chciał realizować tylko interesy wspólnie partyjne już nie ma na to rzecz względną. Ta obecna Solidarność zresztą to już jest epigon tej całej sytuacji, jaką myśmy kiedyś zapoczątkowali.