Ida rozmawia z Ewą Furgał

Więc tak naprawdę dopiero będziemy mieć osoby starsze, które jakby żyły z tą diagnozą, więc to są takie tematy no zupełnie nowe, tak nieporuszane, mimo że... Tak, aczkolwiek coraz więcej jest osób, które się diagnozują w ogóle w okolicach sześćdziesiątki, więc myślę, że już tak, najwyższy czas zacząć o tym rozmawiać. A są jeszcze jakieś takie inne rzeczy, których ci obecnie brakuje w naszym ruchu, które myślisz, że może można by zrobić lepiej, albo że szkoda, że się tym jeszcze nie zajęliśmy, no ale może się zajmiemy w przyszłości? No właśnie na pewno brakuje mi tej solidarności, a poza tym myślę, że warto byłoby zawalczyć o służbę zdrowia, to znaczy o przede wszystkim diagnozy na NFZ.

I psychoterapię na NFZ, dlatego że w tej chwili to jest koszmarnie skomercjalizowany obszar i właściwie niemożliwe jest dostanie w dorosłym wieku diagnozy na NFZ. Mimo że osoby pracujące płacą naprawdę ogromne składki zdrowotne, to po prostu służba zdrowia nie daje rady w tym temacie. No i to jest też obszar, w którym jest mnóstwo do zrobienia i myślę, że tym naprawdę warto byłoby się zająć, między innymi ze względu właśnie na sytuację ekonomiczną, o której mówiłaś. Po prostu jest tak, że dla wielu osób i diagnozy ze względów ekonomicznych nie są dostępne, ale też psychoterapia.

No i to już jest naprawdę Trudna sprawa, bo mnóstwo osób naprawdę tego potrzebuje. I to jest coś, co teoretycznie istnieje jako usługa na NFZ, ale w praktyce te kolejki, jakby gdzieś tam pojedynczych specjaliści... To jest spokój. Kolejki wielomiesięczne, a poza tym mnóstwo jest takich sytuacji, że możesz dostać psychoterapię na NFZ, ale ona trwa 3 miesiące. No i jeszcze oczywiście kwestia wyszkolenia specjalistów i specjalistek. Po prostu psychoterapia osoby autystycznej, gdzie terapeutka nie ma zasadniczego pojęcia na temat autyzmu, poza to, co wyniosła ze studiów, to znaczy, jakie są kryteria diagnostyczne autyzmu, no to najprawdopodobniej nie stworzy jakiejś skutecznej, leczącej relacji z tą osobą.