Hrabia Monte Christo. 67. Bal letni
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!
— Słucham, moja matka prosi pana o to. — Pani hrabina de Morser? — zdrygnął się hrabia. — Och, kochany hrabio, uprzedzam cię, rozmawiamy z matką bardzo szczerze. Jeżeli nie poczuł pan tych sygnałów sympatii, to chyba dlatego, że brakuje panu odpowiednich strun, bo przez te cztery dni mówiliśmy tylko o panu. O mnie? Ależ pochlebiacie mi Państwo. No Pan wybaczy, ale to przywilej kogoś, kto jest żyjącą zagadką dla wszystkich, tak samo dla mojej matki, jak i dla innych. Zagadką zaakceptowaną, ale nierozwiązaną. Ciągle pozostajesz Pan w stadium tajemnicy. Proszę się nie martwić. Moja matka zastanawia się tylko ciągle, jak udało się Panu zachować młodość. Coś mi mówi, że matka bierze pana w gruncie rzeczy za Cagliostra albo hrabiego de Saint-Germain, tak jak hrabina G. uważa pana za lorda Rutwena.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!